به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ «حوض خون» فراتر از یک دفتر خاطرات است؛ این اثر، کتاب مقدس زنانی است که در برابر امواج سهمگین، نه سدی ساختند، بلکه خودشان تبدیل به ریشه‌های عمیق زمین شدند. جایی که مردان تبر بر دست، ایستادگیِ آشکار را به نمایش گذاشتند، زنان در سکوت، عمق این حوض را حفظ کردند؛ حوضی که هر لایه‌اش با صبر و اراده‌ای زنانه گلگون شده بود.
این کتاب، داستان دستانی است که با وجود ظرافت، فولاد را صیقل دادند؛ داستان چشمانی است که در تاریکی، فانوس راه شدند و قصه‌ی قلبی است که برای حفاظت از عزیزان، در خود هزاران درد و امید را تاب آورد. نویسنده، با لحنی ساده، از آن زنانی پرده برمی‌دارد که حوض خونین مبارزه را به نهری جاری از زندگی و امید بدل ساختند. آنها نه تنها شاهد بودند، بلکه نیروی محرکه‌ی پنهانی بودند که تاریخ را با تار و پود استقامت خود بافتند.
«حوض خون» را باید با احترام گشود؛ زیرا در پس هر سطر، نه تنها عطر خاک و باروت، بلکه بوی آشنای نان و مادرانگی جاری است. این اثر، اثبات می‌کند که اوج قهرمانی، گاه در فریادهای رعدآسا نیست، بلکه در ایستادگی خاموش زنی است که می‌داند برای چه باید زنده بماند و برای که باید جنگید. این کتاب، مرثیه‌ای است زیبا بر شجاعت زنانی که آب را از خون نوشیدند تا فرزندانشان طعم شیرین فردا را بچشند.
«حوض خون» نه صرفاً یک کتاب، که سفری است به اعماق سرزمینی که در آن، هر قطره آب، رازی از شهامت را در خود حل کرده است. این اثر، نه با کلمات معمولی، بلکه با جوهری از خون و اشک نگاشته شده است؛ جوهری که تنها دل‌های صبور می‌توانند وزن آن را بر دوش قلم حس کنند.
