به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یک کارشناس مرکز پژوهشهای مجلس با استناد به ارزیابی وزارت بهداشت میگوید خسارت سالانه آلودگی هوا بر سلامت مردم دستکم ۱۷ میلیارد دلار برآورد شده، اما با افزودن هزینه بار بیماریها و تلفات سالانه که ۵۸ هزار مرگ به آلودگی نسبت داده میشود رقم واقعی از ۲۰ میلیارد دلار عبور میکند و معادل حدود ۵ درصد تولید ناخالص داخلی است. مسعود رضایی در برنامه «سکه صبح» رادیو اقتصاد تأکید کرد که تنها ۳۰ درصد قانون هوای پاک اجرا شده و «این سطح از پیشرفت هرگز تناسبی با ابعاد بحران ندارد».
به گفته او، آلودگی هوا محصول مستقیم سوءمدیریت انرژی، توسعه حملونقل، کیفیت خودروها و استمرار ترافیک کلانشهرهاست؛ در حالی که قانون هوای پاک با ۳۴ ماده و ۳۹ تبصره، ۲۳ دستگاه و ۱۰ کمیته تخصصی را موظف به اجرای ۵۶ حکم کرده است. رضایی گفت: «برخی دستگاهها فقط هنگام تشدید آلودگی یادآوری میشوند و خروجی قابلقبولی ندارند.»
او پیامدهای انسانی آلودگی هوا را فراتر از مرگومیر عنوان کرد: کاهش بهرهوری اقتصادی، افت عملکرد تحصیلی و حتی تقویت موج مهاجرت از کلانشهرها از جمله تبعات پنهان این وضعیت است. این کارشناس، دلایل پیشرفت اندک قانون را کمبود منابع مالی، نبود نظارت منسجم و ناهماهنگی میان دستگاهها دانست.
رضایی با اشاره به ماده ۱۹ قانون افزود: «اگر در دهه گذشته توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در اولویت قرار میگرفت، امروز نزدیک به ۳۰ درصد برق کشور از منابع پاک تأمین میشد.» او همچنین کیفیت سوخت و مازوتسوزی نیروگاهها را «نماد چالش ساختاری» خواند و گفت با وجود رکورد ۳۵۰ هزار اسقاط در سال گذشته، این عدد در برابر ۲۳ میلیون خودروی فرسوده کشور «ناچیز» است.
وی تأکید کرد: آلودگی هوا نباید با سرد شدن هوا یا آغاز پاییز مطرح شود؛ حل این بحران نیازمند اجرای کامل قانون، تأمین اعتبارات پایدار و پایبندی دستگاهها به مسئولیتهای قانونی است.
