به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، اسماعیل بقایی سخنگوی وزارت امور خارجه در حاشیه نمایشگاه «ایران جان، هرمزگان ایران» با اشاره به اهمیت روزافزون دیپلماسی اقتصادی گفت: دیپلماسی، تسهیلکننده تجارت خارجی هر کشور است و در وزارت امور خارجه طی سالهای اخیر به ویژه دو تا سه سال گذشته دیپلماسی اقتصادی اهمیت مضاعفی پیدا کرده است.
وی افزود: بخش مهمی از ساختار وزارت امور خارجه به گسترش تعاملات اقتصادی و تجاری اختصاص یافته و معاونت دیپلماسی اقتصادی با هدف استفاده از ابتکارهای دیپلماتیک برای معرفی ظرفیتهای تولیدی و صادراتی کشور فعالیت میکند. دیپلماسی استانی نیز بخشی از همین رویکرد است که تاکنون دو نشست آن در شیراز و مشهد برگزار شده است.
بقایی با برشمردن توانمندیهای هرمزگان تصریح کرد: بندرعباس مجموعهای کمنظیر از ظرفیتها را در خود جای داده ۶۰ درصد واردات و صادرات کشور از این استان انجام میشود، هرمزگان دومین قطب تولید فولاد کشور و رتبه نخست آبزیپروری را دارد، چند فرودگاه بینالمللی فعال، تنوع بالای کشاورزی و ظرفیتهای قابل توجه گردشگری و فرهنگی از دیگر مزیتهای این استان است.
سخنگوی وزارت امور خارجه با تأکید بر نقش جوامع محلی در توسعه پایدار گفت: در هر برنامه توسعهای باید نیازها، فرهنگ، آداب و رسوم و میراث ناملموس جوامع محلی را نه صرفاً به عنوان نیاز بلکه به عنوان سرمایه و داشتههای توسعهای در نظر گرفت. هرمزگان از این منظر دارای فرهنگی غنی و تاریخی است که میتواند پیشران توسعه دریاپایه باشد.
وی با اشاره به جایگاه خلیج فارس در هویت ملی ایران خاطرنشان کرد: تصور ایران بدون خلیج فارس ممکن نیست؛ خلیج فارس همان جایگاهی را برای ما دارد که دماوند به عنوان نماد هویتی دارد. امنیت و ثبات خلیج فارس با امنیت ملی ایران گره خورده و نگاه جمهوری اسلامی ایران به این پهنه آبی، نگاهی مبتنی بر همکاری و تعامل با همه کشورهای ساحلی است.
بقایی تأکید کرد: امنیت پایدار خلیج فارس باید درونزا و مبتنی بر منافع مشترک کشورهای منطقه باشد و تجربههای تاریخی نشان داده مداخلات نیروهای فرا منطقهای جز بیثباتی، دستاوردی برای منطقه نداشته است. تنگه راهبردی هرمز نیز به عنوان یکی از مهمترین گذرگاههای جهان با نقشآفرینی مردم هرمزگان در کانون این امنیت قرار دارد.
وی در پایان ضمن قدردانی از استانداری هرمزگان، برگزار کنندگان نمایشگاه و سازمان هواشناسی کشور، اتصال دانشگاه و صنعت و بهرهگیری از میراث فرهنگی ناملموس به عنوان موتور توسعه اقتصادی را ضروری دانست و گفت: این ظرفیتها باید به درستی شناخته و متناسب با ذائقه امروز، در زنجیره تولید و توسعه پایدار جوامع محلی به کار گرفته شوند.
