به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، دوباره میخواهند با ایجاد اغتشاش، مظلومنمایی و ریختن اشک تمساح، آب را گل آلود کنند تا این بار از طریق دانشگاهها بر خلاف منافع ملی ماهی بگیرند. ماجرا از صبح شنبه، اولین روز هفته در دانشگاه صنعتی شریف تهران آغاز شد و امروز روز سوم خود را پشت سر گذاشت؛ با گشایش دوباره دانشگاهها، دانشجویان به مناسبت چهلم شهدا و جانباختگان حوادث دی ماه و به تبعیت از دیگر مراسمهای برگزار شده در سطح کشور، به دنبال برگزاری مراسم چهلم و یادبود بودند.
داغ فتنه شبه کودتایی آمریکایی - اسرائیلی دی ماه گذشته همچنان بر دلها سنگینی می کند، لذا دانشجویان با در دست داشتن تصاویر شهدا و پرچم کشورمان به راهپیمایی در سطح دانشگاه پرداخته و در مراسم یادبود حاضر شده بودند، تا اینکه عده ای دانشجونما با سر دادن شعارهای ساختارشکنانه، سر دادن هلهله و پرتاب سنگ و چاقو، به تجمع آرام و مسالمت جویانه برگزارکنندگان مراسم یادبود حمله ور شدند؛ موضوعی که به سرعت به دیگر دانشگاهها سرایت کرد تا در سومین روز پی در پی شاهد تداوم ناآرامیها و درگیریها در دانشگاههای کشور باشیم.
درگیری فیزیکی، پرتاب سنگ و دیده شدن چاقوی ضامندار در دستان دانشجونماها و سر دادن شعارهای رادیکال و فحاشی و هتاکی نشان داد که دشمن و فریبخوردگان داخلی آنان بعد از حدود شش هفته از حوادث تلخ ۱۸ و ۱۹ دی ماه برنامههای جدی برای بر هم زدن فضای آرام دانشگاهها و کشور دارند تا دوباره کشور را وارد فاز جدیدی از التهاب و تنش کنند. این در حالی است که کشور فضای ملتهب و پر از خشونت ناشی از اغتشاشات را در دی ماه با ثبت رسمی بیش از سه هزار شهید و جانباخته پشت سر گذاشته و خانوادههای کثیری همچنان عزادار هستند؛ از طرفی ناوگان آمریکا در منطقه حضور یافته و بر روند مذاکرات غیر مستقیم تهران و واشنگتن سایه افکنده، لذا در چنین وضعیتی هر گونه التهاب دوباره در جامعه میتواند چالشهای جبران ناپذیری را برای منافع ملی کشورمان رقم بزند.
تلاش سازمانیافته برای تبدیل محیط دانشگاه به کانون تنش و بیثباتی
به طور طبیعی و معمول بخشی از اعتراضهای دانشجویی میتواند ریشه در مطالبات صنفی و آموزشی داشته باشد، اما شواهد نشان میدهد در برخی دانشگاهها، شعارها از سطح مطالبات معمول دانشجویی عبور کرده و ماهیت سیاسی و ساختارشکنانه یافته است، لذا تلاشهایی برای تحریک درگیری، تعطیلی کلاسها و ایجاد فضای ناامن آموزشی صورت گرفته است؛ این روند نشاندهنده تلاش سازمانیافته برای تبدیل محیط دانشگاه به کانون تنش و بیثباتی است.
بی تردید و به طور طبیعی اتمسفر دانشگاهها و دانشجویان دارای انرژی سرشاری است و روح دانشجو عدالتطلب و آزادیخواه است که هرگونه ناخالصی و کمبود و ناکارآمدی را برنمیتابد، اما عصر ما دیگر دوره حقیقت محض نیست، بلکه زمانهای است که پساحقیقت توسط رسانههای معاند و فضای مجازی آنگونه حقایق را وارونه میکند که موجب گمراهی برخی دانشجویان و فریب آنها در تحلیل و تبیین درست تحولات کشور میشود. جوانانی که فریب خورده و خط فکری خود را در امتداد برخی رسانههای فارسی زبان معاند در ایجاد تنش درگیری و آشوب مشاهده میکنند، از روی احساسات و بدون داشتن پشتوانهای منطقی و مستدل و بیتوجه به وضعیت خاص کشور، آن هم در یکی از پر حادثهترین و سختترین سالها در چند دهه گذشته، گل به خودی میزنند.
آنان توجه ندارند در حالی که میتوان با استفاده از کرسیهای آزاداندیشی و انجمنهای دانشجویی، در فضای دانشگاهها و با ارائه استدلال مواضع و جهت گیریهای گروههای دانشجویی را به سمت و سویی درست هدایت کرد، اما با این اقدامات خشن که حتی با یارگیری از خارج از دانشگاهها همراه بوده است، زمینه تشدید فضای دوقطبی و حتی خدای نکرده جنگ داخلی را مانند سالهای ۵۸ و ۵۹ به وجود می آورند.
کنشهای قهرآمیز برخی به ظاهر دانشجو ادامه خشونت طلبی، کشتار و آتش زدنهای گروههای تروریستی در حوادث دی است که در نتیجه اقدامات بیخردانه و خائنانه شاهد بودیم که اعتراضات مسالمتجویانه و به حق اقتصادی بازاریان و کسبه شهرها، مصادره شد، تا کشور نتواند بر اساس راههای مسالمت جویانه، آرام و مدنی و در تعامل با مسئولین در سطوح مختلف، به دنبال حل مشکلات کشور در بخشهای مختلف باشیم.
متاسفانه در سه روز اخیر، شاهدیم برخی دانشگاههای کشور شاهد تجمعها و تنشهایی بودهاند که از چارچوب مطالبات صنفی خارج شده و به شعارهای ساختارشکنانه و رفتارهای آشوبطلبانه منجر شده است. اخبار میدانی نشان میدهد در میان تجمعکنندگان، افرادی با هویت نامشخص و رفتارهای هدایتشده، حضور داشتند که تلاش کردند فضای دانشگاه را به سمت بیثباتی و درگیری سوق دهند. آنها ادامه همان مسیر کشته سازی کف خیابانها را در سطحی نازلتر در حیاط دانشگاهها دنبال میکنند تا در پروژه تنش سازی و سپس مظلومنمایی شنا کنند.
بدون تردید مسئولین دولتی، وزیر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری روسای دانشگاهها و حتی نیروهای حراستی به دنبال آن هستند تا با تعامل و گفتگو و ایجاد فضای آرام این مشکل را حل کنند. حتی امروز محمدرضا عارف، معاون اول رئیس جمهور با نمایندگان دانشجویان از تشکلهای مختلف دیدار و گفتگو داشته است. برگزاری چنین جلسهای به این سرعت این امری مثبت و سازنده است، اما باید توجه داشت در کنار ایجاد بستر گفتگو و ایجاد دیالوگ دو طرفه با دانشجویان، برخی عناصر حاضر در این اتفاقات، در خوشبینانهترین حالت دانشجونماهایی هستند که در ادامه و امتداد نیروهای سازمان یافته از کف خیابان به حیاط دانشگاه هستند و ضرورت دارد برخوردهای جدی با این گروهها صورت گرفته و اجازه ندهند فضای دانشگاهها را که محیطی آرام جهت گفتگو و سازندگی است، به نام دانشجو و دانشگاه به اغتشاش بکشند.
کوتاهی نهادهای مسئول دانشگاهی قابل توجیه نیست؛ تساهل بیجا مخرب است
در این میان لازم است مسئولین وزارت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، روسای دانشگاهها، هیئت امنای آنها و نیز حتی حراست دانشگاهها برخوردهای جدیتر با این موضوع داشته باشند، چرا که اساساً این به ظاهر دانشجویان اصلاً اعتراض مدنی را نمیشناسند که بخواهند با آنها مماشات کرده و با تساهل برخورد کنند.
دانشجونمایی که به سمت همنوع خود و به جرم مخالف عقیدهاش بودن، چاقو پرتاب میکند، فضای گفتمانی ذهنش نگاهی دوقطبی و دو قطبیساز است. او درکی از تساهل و احترام و گفتگو همراه با آرامش را نمیشناسد و اگر میدان پیدا کند، حاضر است به تبعیت از همفکران خود در حوادث دی ماه از اسلحه گرم هم استفاده کند، لذا باید با احترام به محیط دانشگاهها، صف این افراد خشونت طلب را با جدیت از سایر دانشجویان جدا کرد و اگر ضرورت ایجاد میکند، باز هم مدتی کلاسهای دانشگاهها به صورت مجازی برگزار شود.
در چنین شرایطی، کوتاهی نهادهای مسئول دانشگاهی قابل توجیه نیست. وزارت علوم مسئول سیاستگذاری، نظارت و تضمین امنیت و ثبات محیطهای دانشگاهی است. عدم واکنش قاطع میتواند این پیام را منتقل کند که ساختارشکنی و آشوب هزینهای ندارد.
رؤسای دانشگاهها، مسئول مستقیم نظم و امنیت فضای آموزشی هستند. برخورد منفعلانه با عناصر آشوبطلب، به تضعیف اقتدار مدیریت دانشگاه و افزایش جسارت جریانهای افراطی منجر میشود. همچنین نیروهای حراست مأمور شناسایی عناصر نفوذی، مدیریت بحران و جلوگیری از تبدیل تجمعها به آشوب هستند. هرگونه تعلل یا مماشات در این حوزه میتواند امنیت دانشگاه و حتی جامعه را تهدید کند.
این در حالی است که دانشجویان سرمایه انسانی کشور هستند. تبدیل محیط دانشگاه به فضای آشوبزده، هم امنیت ملی را تهدید میکند و هم آینده علمی کشور را آسیبپذیر میسازد، لذا در شرایطی که شعارها ماهیت ساختارشکنانه یافته و افراد دانشجونما در حال سوءاستفاده از فضای دانشگاه هستند، وزارت علوم، رؤسای دانشگاهها و واحدهای حراست نباید کوتاهی کنند. برخورد قاطع، قانونی و هدفمند با عناصر آشوبطلب، در کنار تفکیک دانشجویان واقعی و مطالبات صنفی آنان، یک ضرورت مدیریتی و امنیتی است. مماشات با این پدیده، تنها به تشدید بحران و گسترش بیثباتی در محیطهای دانشگاهی منجر خواهد شد.
بنابراین باید تاکید کرد مماشات با دانشجونمای خشونتطلب آب درهاون کوبیدن است. تساهل بیجا با دانشجونمای خشونتطلب، زمینهساز عادیسازی قانونگریزی و فروپاشی نظم علمی کشور در دانشگاهها است. قصور در برابر خشونتطلبان دانشگاهی، بازی در زمین آشوب و بیثباتی است و مدارا با عناصر خشونتگرا، به معنای مشروعیتبخشی به هرجومرج در محیط علم و دانش است، در نتیجه چشمپوشی از قانونشکنی در دانشگاه، ضربهای مستقیم به امنیت علمی و اجتماعی کشور است و مماشات با آشوبطلبان، نه مدارا، که خیانت به رسالت دانشگاه و آینده علمی کشور است.
هرگونه تساهل در برابر خشونت، دانشگاه را از کانون علم به میدان نزاع و بیثباتی بدل میکند و باید وزارت علوم و روسای دانشگاههای کشور علیرغم نیت خیری که در مدارا با برخی دانشجویان دارد، توجه کند که اگر غفلت کند و تساهل بیجا در برابر خشونت طلبها به خرج دهد، دانشگاه را از کانون علم به میدان نزاع و بیثباتی بدل میکند، زیرا عده ای در میان دانشجویان نقاب بر چهره زده و قصد سوء استفاده از اتمسفر دانشگاه را دارند.
