به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ آموزش زبان انگلیسی شامل 4 مهارت اساسی توانایی گوش دادن، صحبت کردن، نوشتن و خواندن می گردد. در آموزش های معمول داخل کشور ما اغلب دانشجویان برای نوشتن و خواندن و ترجمه متون در حقیقت آماده می شوند و کمتر برای مهارت های اصلی گوش دادن و توانایی مکالمه کردن آماده می شوند. آموزش مکالمه زبان انگلیسی در اصفهان و دیگر شهرهای ایران دارای ضعف های سیستمی و آموزشی بزرگی می باشد. این ضعف ها منجر به عدم یادگیری فعال اساسی ترین مهارت های تثویت گوش ها و مکالمه به زبان انگلیسی می شود. در نتیجه این دوره ها و کلاس های متعدد زبان اکثر ایرانیان فاقد توانایی استفاده کاربردی و واقعی از زبان انگلیسی هستند. عدم استفاده و توانایی گوش دادن و مکالمه در حقیقت یعنی یادگیری زبان صورت نگرفته است و زمان وهزینه دانشجویان در این سیستم های اشتباه آموزشی هدر می رود. در این مقاله به بررسی بهترین روش آموزش زبان انگلیسی در کل دنیا می پردازیم. این روش ها شامل فرآیندهایی علمی است که در کل دنیا نتیجه خود را داده است، پس اگر به دنبال یادگیری واقعی زبان انگلیسی هستید تا آخر این مقاله همراه ما باشید.

بهترین روش های آموزشی زبان انگلیسی در کشورهای موفق
بهترین روش های آموزشی زبان انگلیسی در کشورهای موفق دنیا در سیستم آموزشی بر «ارتباط واقعی» و استفاده عملی از زبان تأکید دارندارتباط واقعی تنها با دو مهارت اصلی و اساسی توانایی گوش دادن و تقویت مکالمه در هر زبانی ایجاد می گردد. این روش که در بسیاری از دانشگاهها و مؤسسات معتبر جهان اجرا میشود.
آموزش تخصصی زبان انگلیسی
در آموزش تخصصی زبان انگلیسی در اصفهان و شهرهای دیگر فرد اغلب با روش های اشتباه و نادرست تدریس روبرو است. در حالیکه در بهترین روش های آموزشی باید فرد دانشجو از همان ابتدا در معرض حجم بالای زبان انگلیسی قرار بگیرد؛ درست مثل کودکی که زبان مادری را یاد میگیرد. اما عدم در محیط بودن فرد نیاز به یک روش منسجم برای قرارگیری در انواع مکالمه ها و پادکست های انگلیسی می باشد. در این دوره ها باید ساختار کامل زبان انگلیسی در ابتدا آموزش داده شود. در این روشها نباید از ترجمه مستقیم کلمات استفاده گردد بلکه معنای جملات منتقل می گردد. .
علت ضعف دانشجویان در یادگیری مکالمه انگلیسی چیست؟
طبق مطالعات علمی انجام شده در کشورهایی مانند ایران که بر روی حفظ قواعد دستور زبان، درک مطلب و تمرینهای ترجمه متمرکز بوده اند، نشان داده است اکثر این افراد این جامعه قادر به توانایی ارتباط های زبانی نیستند. در نتیجه نتیجه ده ها سال کلاس رفتن اکثر این افراد منجر به عدم یادگیری واقعی و ارتباطی شده است. اگرچه چنین سیستم های آموزشی افراد را طوری تربیت می کنند که در آزمونهای کتبی موفق باشند، اما اغلب در پرورش افرادی که قادر به برقراری ارتباط زبانی باشند هستند کاملا ناکام میمانند. مسئله اصلی کمبود واژگان یا دانش گرامری نیست؛ بلکه عدم یادگیری ساختارهای درست و کاربردی برای استفاده در هر موقعیتی است. در این روش ها فرد توانایی پردازش معنا و تولید زبان در زمان واقعی را نخواهد داشت.. دوره آموزش صحبت کردن به زبان انگلیسی در اصفهان و دیگر شهرهای ایران اغلب بسیار محدود است و اکثر افراد هنوز سعی به استفاده از روش های قدیمی یادگیری زبان دارند.



