به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»این روزها، در ماه نزول قرآن، در میان میدان جنگ و با قلب‌های داغ‌دار و پر از بیم و امیدمان، وقتی کتاب خدا را باز می‌کنیم و آیات نورانی کتاب خدا را می‌خوانیم، ناگهان احساس می‌کنیم این آیه، همین امروز و همین‌جا و برای «ما» نازل شده است.و از گرمای آن، تَن‌های مرده‌مان جان می‌گیرد.
آری! این کتاب، کتاب میدانِ زندگی است، کتاب میدان مبارزه است.
آیاتی با مضمون امر به جهاد و قتال با دشمنان
«*وَقَٰتِلُوهُم حَتَّىٰ لَا تَکُونَ فِتنَةٌ* وَ یَکُونَ ٱلدِّینُ لِلَّهِ»
«و با آنان بجنگید تا فتنه‌اى بر جاى نماند و دین فقط ویژۀ خدا باشد.»
(بقره، ۱۹۳)
«*فَإِن قَٰاتَلُوکُم فَٱقتُلُوهُم کَذَٰلِکَ جَزَآءُ ٱلکَٰفِرِینَ*»
«پس اگر با شما جنگیدند، آنان را به قتل رسانید که پاداش و کیفر کافران همین است.»
(بقره، ۱۹۱)
«*وَقَٰاتِلُواْ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ* وَٱعلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ»
«و در راه خدا پیکار کنید و بدانید که یقیناً خدا شنوا و داناست.»
(بقره، ۲۴۴)
«*قَٰتِلُوهُم یُعَذِّبهُمُ ٱللَّهُ بِأَیدِیکُم وَیُخزِهِم وَیَنصُرکُم عَلَیهِم وَیَشفِ صُدُورَ قَومٍ مُّؤمِنِینَ*»
«با آنان بجنگید تا خدا آنان را به دست شما عذاب کند و رسوایشان نماید و شما را بر آنان پیروزى دهد و سینه‌هاى [پر سوز و غم] مردم مؤمن را شفا بخشد.»
(توبه، ۱۴)
فَلَا تَهِنُواْ وَتَدعُوٓاْ إِلَى ٱلسَّلمِ وَأَنتُمُ ٱلأَعلَونَ واللهُ مَعَکُم*»
«پس سست نشوید و [کافران و دشمنان را] به آشتى و صلح دعوت نکنید درحالى‌که شما برتر هستید و خدا با شماست.»
(محمّد، ۳۵)
«وَ إِن نَّکَثُوٓاْ أَیمَٰنَهُم مِّن بَعدِ عَهدِهِم وَطَعَنُواْ فِی دِینِکُم فَقَٰاتِلُوٓاْ أَئِمَّةَ ٱلکُفرِ إِنَّهُم لَآ أَیمٰنَ لَهُم لَعَلَّهُم یَنتَهُونَ»
«و اگر پیمان‌هایشان را پس از تعهدشان شکستند و در دین شما زبان به طعنه و عیب‌جویى گشودند، در این صورت با پیشوایان کفر بجنگید که آنان را [نسبت به پیمان‌هایشان] هیچ تعهدى نیست، باشد که [از طعنه زدن و پیمان‌شکنى و دشمنی] بازایستند.»
(توبه، ۱۲)
«یَـٰٓأَیُّهَا ٱلنَّبِیُّ! جٰهِدِ ٱلکُفَّارَ وَٱلمُنَٰفِقِینَ وَٱغلُظ عَلَیهِم وَمَأوَیٰهُم جَهَنَّمُ وَبِئسَ ٱلمَصِیر»
«اى پیامبر! با کافران و منافقان به جهاد برخیز و نسبت به آنان سخت‌گیرى کن؛ و جایگاهشان دوزخ است؛ و دوزخ بدسرانجامی است.»
(توبه، ۷۳)
«*وَهُمْ بَدَءُوکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَتَخْشَوْنَهُمْ؟ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ*»
«و آنها بودند که [دشمنى و پیکار با شما را] آغاز کردند. آیا از آنان مى‌ترسید؟ و خدا سزاوارتر است که از او بترسید، اگر مؤمنید.»
(توبه، ۱۳)
«*قُلْ إِنَّمَا أَعِظُکُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ...*»
«بگو: من شما را فقط به یک حقیقت اندرز مى‌دهم [و آن] اینکه: براى خدا قیام کنید.»
(سبأ، ۴۶)
