به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از مهدی افراز/// الگوی جنگ و بانک اهدافی که در مراحل طی شده توسط امریکا دنبال شده است نشان می دهد که فازهای نظامی صورت گرفته همگی مقدماتی برای تسهیل سناریوهای شهری نبرد است. سناریویی که تا این جا به جهت انقلاب ملّی مردم و احساس مسئولیت تاریخی ملّت ایران برای اجرا با دشواری هایی مواجه شده است. به همین جهت ظرفیت های اجتماعی ما قطعاً تحت بررسی است تا از کوچکترین فرصتی برای برهم زدن روند تصاعدی فعلی جلوگیری کرده و زمینه را برای ورود و میدان داری هسته های آشوب و ترور فراهم آورند.
در شرایط فعلی یکی از فرصت های احتمالی، مراسمات مرتبط با چهارشنبه آخر سال است. باستانی بودن این رخداد، فراگیری آن در سراسر کشور، هیجان پذیر بودن آن به همراه آتش پایه بودنش همگی می تواند استعدادی را برای فعال سازی گروه های سازمان یافته برای آغاز فرآیند بحران آفرینی فراهم بیاورد.
برای مواجهه با این تنش ایده های مختلفی می تواند در دستور کار قرار گیرد، اجرای کنترل شده این مراسم با هدف سودهی آن به سمت اعلام انزجار از جنایات امریکا و آتش زدن فراگیر نمادهای استکبار در این مراسمات می تواند رویکرد باشد که به دلیل فعالانه و اجتماعی بودنش جذاب به نظر برسد، امّا واقعیت آن است که این ایده با در نظر داشتن تدارک سنگین جریان معارض و آمادگی های حرفه ای آنان تا حد فراوانی از ریسک بسیار بالایی برخوردار بوده و خلاف مصلحت و احتیاط است.
در شرایط فعلی، دستگاه‌های اطلاعاتی، امنیتی و انتظامی کشور تحت فشار بی سابقه ای قرار دارند. هرگونه تجمع جمعیتی در قالب مراسم چهارشنبه‌سوری، می‌تواند به سادگی به انحراف کشیده شده و آتش افروزی را در سطح شهرها گسترش دهد. توزیع نیروها برای کنترل چنین مراسماتی، آنها را از مأموریت اصلی خود که حفظ امنیت مردم در شرایط جنگی است، دور می‌کند. در شبی که صدها حادثه کوچک و بزرگ در سطح شهر رخ می‌دهد، تیم‌های مدیریت بحران نمی‌توانند به موقع به همه آنها رسیدگی کنند. در شرایط جنگی، این وضعیت بحرانی‌تر خواهد شد. همچنین اجرای کنترل شده چهارشنبه سوری، نوعی مجوز و رخصت حاکمیت برای خانواده ها و مردم تلقی می‌شود که آنها اجازه حضور جوانان و فرزندان خود را به این مراسم بدهند و بدین ترتیب سپر اجتماعی مورد نظر برای فعال سازی گروهک ها نیز به سادگی مهیّا خواهد شد.
از این رو به نظر می رسد ایده معقول، اعلام ممنوعیت مطلق برای برگزاری چنین مراسماتی در شرایط فوق العاده فعلی کشور است و طبیعتاً برای بسیاری از مردم ایران این تصمیم پذیرش بالایی داشته و همراهی با آن مانعیت خاصی با خود به همراه ندارد. طبیعتاٌ تشریح دلائل این تصمیم و توصیف صحنه آرائی دشمن برای گسیل پیاده نظام خود در هماهنگی با حملات هوایی روزهای گذشته می تواند مانع شکل گیری پیامدهای منفی باشد. تلفیق اعلام های قاطع و خدشه ناپذیر توسط تریبون های امنیت داخلی، در کنار توصیه های مشفقانه و دلسوزانه توسط تریبون های اجتماعی قابل پذیرش است.
یکی از ثمرات این رویکرد آن است که در صورت خروج نیروهای سازمان یافته، مسیر برای اقدام نیروهای تأمین کننده نظم و امنیت کشور تسهیل شده و در صورت وقوع درگیری ها و پدید آمدن خسارت های مالی و جانی، ذهنیت عمومی قادر خواهد بود صحنه را با پیچیدگی کمتری تحلیل نموده و اسیر روایت های رسانه های معارض نشود.
