به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ تقریبا از یک هفته اول جنگ، سانسور حملات ایران و جبهه مقاومت به سرزمینهای اشغالی و منافع آمریکا در سراسر منطقه به شکل بیسابقهای آغاز شد و تا مدتها صرفا تصاویر اندکی از حجم ویرانیها مخابره میشد.
اما در روزهای ۳۲و ۳۳ جنگ به ترتیب دو شگفتی رخ داد. اول اینکه حملات شدید و هماهنگ ایران، انصارالله و حزبالله از روز سی و دوم به سرزمینهای اشغالی، آن قدر کاری و گسترده بود که اجازه هیچ گونه کتمان یا سانسوری را نمیداد.
سپس بزرگترین حمله هوایی ایران به اسرائیل (طبق اعتراف رسانههای عبری) در روز سی و سوم جنگ، مثل زنگ هشداری بود که علاوه بر کنار زدن سانسورها به جهت حجم بالای حملات، یک پرسش جدی را دوباره مطرح کرد؛ مگر در سرزمینهای اشغالی چه اتفاقی میافتد که نیاز به این حد از سانسور دارد؟ سانسوری که هر چه جنگ پیش میرود، شدیدتر میشود.
برتری ایران از شرق تا غرب جبههها
اذعان به تضعیف قدرت دفاعی نیروهای متجاوز چه از حیث تحلیل پدافند هوایی یا کمبود مهمات و موشکهای رهگیر، موضوعی است که از سوی منابع مختلف مورد تایید قرار گرفته است.
به نوشته روزنامه وال استرتیت ژورنال: «اسرائیل جیره بندی موشکهای پدافندی و رهگیر را آغاز کرده است» و وضعیت آمریکا و متحدان منطقهاش نیز بهتر از اسرائیل نیست.
در این شرایط، حملات هوایی ایران به اسرائیل و کشورهای میزبان منافع آمریکا، چه از حیث دقت، تعداد و حتی حجم حملات افزایش قابل توجهی یافته است.
روزنامه صهیونیستی هاآرتص به تازگی اعتراف جالب توجهی کرده است. این روزنامه مینویسد: «تعداد اصابت موشکهای شلیک شده به اسرائیل به 80 درصد رسیده است. یعنی از هر 10 موشک، هشت فروند رهگیری نمیشوند».
دبی، پیشتاز در سانسور اخبار جنگ
روزنامه انگلیسی «میدل آن ساندی» که چند روز پیش برای اولین بار خبر زندانی شدن ۷۰ انگلیسی را به جرم تصویربرداری از حملات هوایی ایران فاش ساخت، در خصوص این حد از سانسور اخبار اینطور استدلال کرد که پاسخ کوبنده ایران «برند با دقت ساخته شده دبی» را تخریب میکند.
این روزنامه انگلیسی همچنین از شدت عمل نیروهای امنیتی امارات نوشته است: «گردشگران، مهاجران و خدمه کابین در سلولهای پلیس و زندانهای شلوغ بازداشت شدهاند و در برخی موارد از خواب، غذا و دارو محروم شدهاند زیرا آنها قوانین سختگیرانهای را که ادعا میشود از «امنیت و ثبات ملی» محافظت میکنند، نقض میکنند.»
از دبی تا ابوظبی، کمی آن طرفتر قطر، کویت، اردن و عربستان، اوضاع بهتر از سانسورهای شدید دبی نیست. نفیسه کوهنورد، خبرنگار ارشد بیبیسی حاضر در منطقه، از سانسورهایی خبر میدهد که به صورت هماهنگ تمام کشورهای درگیر جنگ تحمیلی به ایران را دربرگرفته است.
خبرنگار بیبیسی با تعجب میگوید: «ما در کشورهای حوزه خلیج فارس که مورد هدف حملات ایران است، محدودیتهای بسیاری در گزارش و حتی تهیه تصویر داریم که میتواند با زندان و محکومیت مواجه شویم!»
در سرزمینهای اشغالی چه میگذرد؟
کیلومترها آن طرفتر، در سرزمینهای اشغالی، اوضاع برای رسانههای منطقهای و فرامنطقهای چندان مساعد نیست. کسر ناجی خبرنگار بیبیسی در سرزمینهای اشغالی، از سانسور شدیدی خبر میدهد که پس از هربار موشک باران ایران اعمال میشود.
اذعان ناجی به سانسور شدید اخبار، از سوی خبرنگاران رسانههای آمریکایی نظیر سیانان و حتی فاکس نیوز که رسانه نزدیک به جریان قدرت در آمریکا است نیز تایید میشود.
به گفته فعالان رسانهای، یکی از دلایل سانسور شدید در سرزمینهای اشغالی، تعداد تلفات بالا در اسرائیل است. وزارت بهداشت رژیم صهیونیستی در یکی از جدیدترین آمارها، از مجروحیت بیش از ۶۶۰۰ شهرک نشین از ابتدای جنگ گفته است. در حالی برآوردهای مراکز تحقیقاتی از کشته شدن تعداد قابل توجهی از صهیونیستها خبر میدهند.
ضعف پدافند دشمن و قدرت موشکی ایران
علت دیگر در شکست روز افزون پدافند هوایی اسرائیل است. خبرنگار شبکه 14 اسرائیل که شبکهاش قرابتی نیز با دولت نتانیاهو دارد، در این خصوص گفته است: «مقامات ارتش از ما میخواهند از شکست پدافند هوایی در برابر ایران سؤالی نپرسیم؛ دیگر گذشت آن زمان؛ اگر لازم باشد فریاد میزنیم.»
دقت و کارایی رو به گسترش موشکهای ایران در ضربه زدن به مناطق حساس اسرائیل یک دلیل دیگر است که صهیونیستها را به دردسر بدی انداخته است. در روز سیوچهارم جنگ یک موشک ایرانی، صنایع هوافضای اسرائیل را درهم کوبید، اما جز سیانان ترک، رسانههای عبری واکنش چندانی به این خبر نشان ندادند.
در سکوت و بایکوت رسانههای عبری، عربی و غربی حالا دیگر نگاهها به اعلامیهها و بیانیههای رسمی منتشر شده از سوی نیروهای مسلح ایران معطوف شده است؛ حتی در اسرائیل!
