قدم در ویرانی های یک جنایت

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در شرایطی که جنگ ایران-آمریکا چهل روز به طول انجامید و بسیاری از بیمارستان‌ها، مدارس و مراکز زیرساختی از جمله دانشگاه‌ها مورد هدف حملات جبهه آمریکایی _صهیونیستی قرار گرفت، سکوت بسیاری از شخصیت های مطرح رسانه جالب توجه محافل خبری_رسانه ای بود به نحوی که بعد از توقف جنگ بسیاری از سر از لاک بر آورده و محاسبات غلط این جماعت از قدرت برتر جمهوری اسلامی ایران برایشان روشن شد.
عادل فردوسی پور یکی از همین شخصیت های ساکت زمان جنگ است که اخیرا به صحنه جنایت دشمن در دانشگاه شریف رفته است.  حمله دشمن آمریکایی-صهیونیستی به دانشگاه شریف تهران در حالی صورت گرفت که برخی دانشجویان این دانشگاه در آبان ۱۴۰۱ و دی ۱۴۰۴ با دادن شعار های ساختار شکنانه و رادیکال، زمینه سوژه سازی و سواستفاده رسانه های اپوزیسیون خارج نشین از این تحرکات دانشجویی را فراهم کردند.
در این میان نقش اساتید و اهل علم بی تاثیر نبوده است. عادل فردوسی یکی از همان اساتیدی بود که با موضع‌گیری های سیاسی غلط و ضدساختار در تهییج و تشویق دانشجویان علیه کشور و نظام اسلامی نقش داشت.
به گونه‌ای که در دی ماه ۱۴۰۴ برخی دانشجونماها با آتش زدن پرچم مقدس وطن و بهره‌گیری دستگاه پروپاگاندای اپوزیسیون از این معرکه، زمینه ساز حمله دشمن جنایتکار و کودکش آمریکایی_صهیونیستی به خاک کشورمان شدند و حاصل این تجاوز ریخته شدن خون هزاران شهید شد.