به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از تسنیم، رضا نصری کارشناس امور بین الملل، رئیسجمهور اسبق آمریکا در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: ماده 3 قطعنامه 3314 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تعریف تجاوز کاملاً روشن است: «محاصره بنادر یا سواحل یک کشور توسط نیروهای مسلح کشوری دیگر» مصداق یک اقدام تجاوزکارانه محسوب میشود. در نتیجه، این اقدام نقض آشکار آتشبس است.
او افزود: اما محدود کردن تردد از طریق تنگه هرمز از سوی ایران، موضوعی کاملاً متفاوت است. ایران هیچ بندری را تعطیل نکرده و محاصره عمومی اعلام نکرده است. در عوض، او محدودیتی پیشگیرانه بر تردد شناورهای خصمانه در آبراه باریکی که از آبهای سرزمینی خودش میگذرد اعمال کرده است.
نصری تأکید کرد: این اقدام، اعمالی مشروع از حق دفاع مشروع ایران بر اساس ماده 51 منشور ملل متحد محسوب میشود، در پاسخ به یک حمله مسلحانه غیرقانونی و ناشده و در مواجهه با تهدیدات بیسابقه علیه موجودیت خود.
به نوشته وی، این اقدام همچنین کاملاً با موضع دیرینه ایران در مورد اصل «عبور بیآزار» که حاکم بر تردد از تنگه هرمز است، همسو میباشد.
نصری، در ادامه نوشت: ایران برای دههها - مطابق با کنوانسیون 1958 ژنو در مورد دریای سرزمینی و منطقه مجاور و قوانین داخلی خود (به ویژه قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1993) - همواره بر این باور بوده که حق عبور بیآزار شامل شناورهایی که امنیت ایران را تهدید میکنند یا مرتکب اقدامات خصمانه میشوند، نمیگردد.
او در خصوص مسأله تنگه هرمز نیز نوشت: در یک نقطه تنگ راهبردی مانند هرمز که مستقیماً از آبهای سرزمینی ایران عبور میکند، تهران همواره این حق حاکم را برای خود محفوظ داشته که عبور شناورهای غیربیآزار را تنظیم یا ممنوع کند.
نصری در پایان، افزود: بنابراین، این یک موضع جدید نیست؛ بلکه اعمال مداوم و قانونی موضعی است که ایران از دهههای 1970 و 1980 بدون هیچ مخالفت جدی مطرح کرده و ریشه در چارچوب معاهدات قابل اعمال و حقوق بینالملل عرفی دارد.
