به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ کاظم غریب آبادی معاون حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه در حساب کاربری خود در یکی از شبکههای اجتماعی نوشت: صلح واقعی با ادبیات تحقیر، تهدید و امتیازگیری اجباری ساخته نمیشود. وقتی طرفی که خود در جنگ، محاصره، تحریم و تهدید به زور نقش مستقیم دارد، پاسخ ایران را صرفاً به دلیل آنکه تسلیمنامه نیست رد میکند، روشن میشود که مساله اصلی نه صلح، بلکه تحمیل اراده سیاسی از مسیر تهدید و فشار است.
وی افزود: جمهوری اسلامی ایران بر اصولی روشن تأکید کرده است؛ توقف دائمی جنگ و عدم تکرار آن، جبران خسارات، رفع محاصره، رفع تحریمهای غیرقانونی و احترام به حقوق ایران. اینها مطالبات حداکثری نیستند؛ حداقلهای هر ترتیبات جدی، پایدار و منطبق با منشور ملل متحد برای پایان دادن به بحرانی هستند که با توسل غیرقانونی به زور آغاز شده است.
غریبآبادی گفت: نمیتوان همزمان از آتشبس سخن گفت و محاصره را ادامه داد؛ از دیپلماسی گفت و تحریم را تشدید کرد؛ از ثبات منطقهای حرف زد و به رژیمی که منشأ تجاوز و بیثباتی است، پشتیبانی سیاسی و نظامی ارائه کرد. چنین رویکردی، مذاکره نیست؛ ادامه سیاست اجبار با واژگان دیپلماتیک است.
