جنگ در پیش است؟

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ علیرضا فقیهی/// جنگ رمضان در نقطه ای که فشار به دشمن در آستانه تغییر محاسبات اساسی او می شد به پایان رسید، هرچند دستاوردهایی داشت اما میوه جنگ نارس ماند. در ادامه به همین علت امکان نقدکردن آن دستاوردها پیچیده شده و در وضعیت نه جنگ نه صلح با مانده ایم. دشمن با محاصره دریایی و تشدید فشار اقتصادی و پیوست عملیات روانی بر افکارعمومی سعی در تسلیم ایران با حفظ سایه جنگ دارد. مسیر منطقی برای یک بازیگر عقلایی ادامه همین مسیر است، که نهایتا با گزینه نظامی پرشدت هم میتواند تکمیل شود. اما به نظر می رسد باتوجه به روان شناسی سیاسی ترامپ برای کسب بیشترین دستاورد در کمترین زمان، فشارهای درونی آمریکا(افزایش قیمت بنزین، در پیش بودن جام جهانی و انتخابات میان دوره ای کنگره) و از همه مهمتر اثرگذاری تصاعدی مسدودماندن تنگه هرمز طی زمان بر بازار انرژی و مواد غذایی جهان؛ ترامپ در اولین فرصت عملیاتی که دور هم نخواهد بود، همزمان با فشارهای اقتصادی، کارزار نظامی را مجددا امتحان خواهد کرد. از سویی وضعیت روبه افول نتانیاهو در فضای سیاسی رژیم، ناتمام ماندن پروژه تضعیف یا تغییر رژیم در ایران و از دست ندادن فرصت تاریخی همراهی آمریکا در جنگ علیه ایران، اسرائیل را هم ترغیب می کند تا مجددا جنگی علیه ایران راه بیندازد. هرچند آغاز جنگ نظامی توسط دشمن با موانع محاسباتی برخورد کرده اما روزها و شب های پیش رو سرنوشت ساز و حساس است، هرچه زمان بگذرد احتمال جنگ گسترده کمتر خواهدشد. ایران نیز برای نبردی تمام کننده آماده شده، دعواهای سخیف سیاسی و اختلافات را فراموش کنیم، افکارعمومی را مسخ نکنیم و برای روزهای سخت تر و تعیین کننده دهه های آینده آماده کنیم. معادلات در میدان تعیین تکلیف خواهد شد نه در پشت میزهای مذاکره.
وَمَا النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ اللَّهِ العَزیزِ الحَکیمِ