به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از مهر؛ یکشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۵، ساختمان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری شاهد حضور جمعی از دانشجویان و فارغالتحصیلان معترض مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه بینالمللی پیام نور بود. این تجمع که با حضور دانشجویانی از سراسر کشور برگزار شد، فریاد عدالتخواهی برای تعیین تکلیف وضعیت تحصیلی بیش از ۴ هزار دانشجوی بلاتکلیف بود که سالهاست در هزارتوی تصمیمات مدیریتی گرفتار شدهاند.
از اعتماد به نظام آموزشی تا «بلاتکلیفی» اجباری
ماجرای این پرونده که اکنون به یک بحران بزرگ در آموزش عالی تبدیل شده به پذیرش دانشجویانی بازمیگردد که طبق فرآیندهای رسمی دانشگاه بینالمللی پیام نور ثبتنام کردهاند. این دانشجویان با اعتماد به اعتبار نهادی که تحت نظارت مستقیم وزارت علوم فعالیت میکند، شهریه پرداخت کرده، در کلاسها حاضر شده و سالها از عمر و سرمایه خود را صرف تحصیل کردهاند. اما اکنون روند تحصیلی آنان متوقف شده است و بسیاری از این دانشجویان با وجود گذراندن تمام واحدهای درسی، قبولی در آزمون جامع و یا اتمام رساله دکتری، در برزخِ بلاتکلیفی گرفتار ماندهاند.
خسارتهایی که در آمارها دیده نمیشوند
به دنبال بروز این مشکل زندگی ۴ هزار نفر اعم از برنامههای حرفهای و شخصی مختل شده است. این دانشجویان به مواردی اعتراض کردند که دیگر با هیچ بخشنامهای قابل جبران نیست: از دست رفتن فرصتهای شغلی و ارتقای سازمانی، بسته شدن مسیر ادامه تحصیل در سایر دانشگاههای معتبر، سوختن فرصتهای مهاجرت علمی و حرفهای و فشارهای شدید روانی و خانوادگی بخشی از این فرصت ها است.
مطالبات دانشجویان از وزیر علوم
دانشجویان حاضر در تجمع ۲۴ خرداد، از وزیر علوم، تحقیقات و فناوری درخواست کردند با قید فوریت شخصاً روند رسیدگی به این پرونده را پیگیری کند. اهم مطالبات آنان عبارت است از:تعیین تکلیف قطعی و نهایی وضعیت تحصیلی، اعلام جدول زمانی مشخص برای حل مشکل، صدور مدارک دانشجویان واجد شرایط، جلوگیری از طولانیتر شدن رسیدگی و ارائه گزارش شفاف به افکار عمومی.
