به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ حسین افشین در نشست بررسی آخرین وضعیت پیشرفت دستیاران هوش مصنوعی که امروز ۳۰ خردادماه برگزار شد، با ابراز خرسندی از استمرار مسیر آغاز شده، اظهار داشت: برای نفوذ یک فناوری در بدنه بخشهای دولتی، نیازمند فرهنگسازی گسترده هستیم. حل مشکلاتی که پیشتر به آنها اشاره شد، بدون همکاری، صبوری و عزم راسخ شما برای رفع موانع ممکن نیست. اکنون حدود یک سال و اندی است که پروژه «دستیار هوشمند» را با کمک شما پیش میبریم و تأکید ویژهای داشتیم که دانشگاهها در این بخش دخیل باشند.
وی در ادامه با اشاره به وضعیت مطلوب دانش هوش مصنوعی در دانشگاههای کشور افزود: از لحاظ علمی و تحقیقاتی، رتبه ایران در سطح جهان بین ۱۲ تا ۱۴ قرار دارد، اما متأسفانه در حوزه کاربردپذیری وضعیت مناسبی نداشتهایم. هرچند سال گذشته به همت متخصصان، با ۲۰ پله بهبود رتبه مواجه بودیم، اما این کافی نیست؛ چراکه میان جایگاه علمی و کاربردی ما حدود ۶۰ تا ۷۰ پله اختلاف رتبه وجود دارد که این حجم از شکاف در هیچ جای دنیا دیده نمیشود.
ضرورت گذار از مدیریت سنتی به مدیریت دادهمحور
معاون علمی رئیسجمهور یکی از دلایل اصلی این عقبماندگی را مقاومت در برابر اشتراکگذاری دادهها و ایستادگی در برابر فناوریهای جدید دانست و تصریح کرد: امروز مدیریت از حالت سنتی که صرفاً بر تولید متمرکز بود، خارج شده است. مدیریت موفق در دنیای امروز، مدیریتِ «داده» است. در حال حاضر پردازش دادهها دیگر توسط انسان ممکن نیست و با هوش مصنوعی اتفاق میافتد؛ لذا ما تلاش کردیم تصمیمگیری در وزارتخانهها را به سمت دادهمحوری متمایل کنیم.
افشین با طرح این سوال که آیا دستیار هوشمند قرار است جایگزین انسان در تصمیمگیری شود، گفت: خیر؛ اتفاق مهم این است که این دستیاران با تجمیع دادهها، باعث میشوند تصمیمات شما بر اساس فرضیات دقیق و دادهمحور باشد. هرچه تصویر دادهای ما درستتر باشد، تصمیمات بهتری خواهیم گرفت. از روز اول نیز تأکید کردیم که نباید به این طرح به چشم یک پروژه مقطعی ۶ ماهه یا یکساله نگاه کرد، بلکه این یک پروژه زنده و امتداددار است.
وی خاطرنشان کرد: با تسلط وزارتخانهها بر این فناوری، جمعبندی این سیستمها در نهایت به تشکیل «دستیار ویژه رئیسجمهور» منجر خواهد شد که تأثیر شگرفی بر کاهش هزینهها و افزایش بهرهوری خواهد داشت.
هوشمندسازی صنایع کلان و قراردادهای میلیون دلاری
معاون علمی رئیسجمهور به ثمرات اجرایی این پروژه اشاره کرد و افزود: امروز در برخی وزارتخانهها قراردادهای میلیون دلاری در حوزه هوش مصنوعی در حال انعقاد است. اگر روزی معاونت علمی از هوشمندسازی یک چاه نفت حمایت کرد، امروز خودِ صنعت و وزارتخانه به این جمعبندی رسیدهاند که هوشمندسازی برای صرفهجویی حیاتی است؛ بهطوری که قراردادهای بزرگ هوشمندسازی برای ۷۴ چاه نفت مستقل در حال اجراست.
افشین در خصوص حمایتهای مالی نیز اعلام کرد: طبق قولی که داده بودیم، پیش از عید ۹۰ درصد مبالغ قراردادها را به مشارکتکنندگان پرداخت کردیم تا خللی در روند پروژه ایجاد نشود. با وجود مشکلاتی مانند اختلالات اینترنت در دیماه و شرایط خاص سال گذشته، اکثر دانشگاهها توانستند برنامه زمانبندی را پیش ببرند.
اولتیماتوم به دانشگاهها و مدل جدید حمایتی ۷۰-۳۰
وی با تعیین ضربالاجل ۱۵ تیرماه برای اتمام تعهدات فاز اول، تأکید کرد: دانشگاههایی که تا این تاریخ به تعهدات خود عمل نکرده باشند، از دور خارج شده و قرارداد جدیدی با آنها منعقد نمیشود. برای فاز دوم، مصوب کردیم که ۷۰ درصد هزینه قرارداد توسط معاونت علمی و ۳۰ درصد توسط خودِ وزارتخانه تأمین شود. این اقدام نه به دلیل مشکل مالی، بلکه برای اطمینان از نیاز و تمایل واقعی وزارتخانهها به ادامه پروژه است.
افشین ادامه داد: هر وزارتخانهای که تمایل به ادامه داشته باشد، باید ۳۰ درصد سهم خود را بهعنوان پیشپرداخت به دانشگاه بپردازد. در سال سوم، این نسبت معکوس شده و سهم وزارتخانه به ۷۰ درصد میرسد تا در نهایت فناوری به ارزشافزوده و ثروت تبدیل شود.
تسهیل تشریفات قانونی و تقویت هستههای پژوهشی
معاون علمی رئیسجمهور از تسهیل فرآیندها خبر داد و گفت: ما قراردادهای سهجانبهای بین معاونت، وزارتخانه و دانشگاه یا شرکت دانشبنیان امضا میکنیم و مشکلات مربوط به مناقصات را از طریق اختیارات قانونی خود حل خواهیم کرد. در فاز جدید، شرح خدمات بر اساس نیازهای واقعی وزارتخانهها نوشته میشود تا درگیری دستگاهها با پروژه افزایش یابد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: موضوع دستیار هوشمند اکنون به یکی از مباحث مهم در حاشیه جلسات دولت و میان وزرا تبدیل شده است. این پروژه علاوه بر جنبههای کاربردی، باعث تقویت شدیدی در هستههای پژوهشی و دانشجویی دانشگاهها شده که اثرات علمی آن کاملاً مشهود است. تعامل دانشگاه با صنعت باید داوطلبانه و بر اساس اقناع باشد و ما هیچ مجموعهای را به همکاری اجباری مجبور نخواهیم کرد.
