به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از دیفنس سکیوریتی آسیا، حملات ایران که به شدت به فعالیت پشتیبانی دریایی بحرین (مرکز اصلی لجستیک نیروی دریایی آمریکا در بحرین) آسیب رساند، نیروی دریایی آمریکا را مجبور کرد تا قطب اصلی لجستیک منطقهای خود را (از بحرین) به دیگو گارسیا منتقل کرده و یک شبکه پشتیبانی نسبتاً کوتاه خلیج فارس را به یک زنجیره تأمین دریایی آسیبپذیر ۲۲۰۰ مایلی تبدیل کند.
این وبگاه خبری درباره حمله سهمگین و تلافی جویانه ایران به پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بحرین، اضافه کرد: گذر زمان جنگ، عملیات ناوهای هواپیمابر آمریکایی و محاصره دریایی بنادر ایران را حفظ کرد، اما کمبودهای گزارششده در ناو هواپیمابر یو اس اس آبراهام لینکلن نشان میدهد که چگونه تخریب زیرساخت های ساحلی (در پایگاه آمریکایی بحرین توسط ایران) میتواند بدون حمله مستقیم به یک ناو هواپیمابر هستهای، به تدریج استقامت رزمی آن را کاهش دهد.
پیش از این نیز مایک مولن دریادار بازنشسته و رئیس پیشین ستاد مشترک ارتش آمریکا در گفتگو با شبکه ای بی سی نیوز نسبت به شرایط حاکم بر ناو هواپیمابر یو اس اس آبراهام لینکلن که بیش از ۲۶۰ روز روی دریا بوده ابراز نگرانی کرده و گفته بود: دنیل کلر فرمانده این ناو، برای رسیدگی به این مشکلات تلاش زیادی می کند.
وی اضافه کرد که چالش های پیش روی ناو مذکور منعکس کننده شرایط پیچیده ای است که نمی توان آن را دریک روایت واحد تفسیر کرد.
مولن استقرار طولانی مدت این ناو را با کمبود پایگاه های امن در غرب آسیا مرتبط دانسته و گفته بود: پایگاه های آمریکا در بحرین، کویت و امارات در جریان جنگ هدف حملات ایران قرار گرفته اند و همین مسئله نیروهای آمریکایی را مجبور کرده است مدت بیشتری در دریا باقی بمانند.
از سوی دیگر، افسر سابق نیروی دریایی آمریکا پیشتر گفته بود که استقرار طولانی مدت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در دریا، به تدریج منجر به کاهش آمادگیها و توانمندیهای عملیاتی آنها میشود.
هارلان اولمن افسر سابق نیروی دریایی آمریکا گفت که استقرار طولانی مدت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در دریا، فشار زیادی را بر خدمه آن تحمیل میکند و بر روحیه آنها تاثیر میگذارد.
