به گزارش خبرنگار تشکل های دانشجویی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان خطاب به محمدباقر قالیباف (رئیس هیئت مذاکرهکننده جمهوری اسلامی ایران) طی نامهای بر نکاتی پیرامون روند مذاکرات و بهویژه در خصوص تفاهمنامه اسلامآباد تاکید کردند.
متن کامل نامه به شرح زیر است:
جناب آقای دکتر محمدباقر قالیباف
رئیس محترم هیئت مذاکره کننده جمهوری اسلامی ایران
فَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَکَ وَلَا تَطْغَوْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ
پس همان گونه که فرمان یافتهای استقامت کن؛ و نیز آنان که همراهت به سوی خدا روی آوردهاند [استقامت کنند] و سرکشی مکنید که او به آنچه انجام میدهید، بیناست.
وَلَا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمْ النَّارُ وَمَا لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ
و به کسانی که [به آیات خدا، پیامبر و مردم مؤمن] ستم کردهاند، تمایل و اطمینان نداشته باشید و تکیه مکنید که آتش [دوزخ] به شما خواهد رسید و در آن حال شما را جز خدا هیچ سرپرستی نیست، سپس یاری نمیشوید.
آیات ۱۱۳ و ۱۱۳، سوره هود
سلام علیکم
ما به عنوان اعضای جامعه اسلامی دانشجویان از سراسر کشور، در شرایطی که تحولات سیاسی و دیپلماتیک پیرامون جمهوری اسلامی ایران با حساسیت فراوانی از سوی افکار عمومی، جامعه دانشگاهی و دلسوزان انقلاب دنبال میشود، لازم میدانیم صریح، شفاف و دلسوزانه نسبت به آنچه در روند مذاکرات و بهویژه در خصوص تفاهمنامه اسلامآباد رخ داده است، مطالبی را با جنابعالی و سایر اعضای محترم هیئت مذاکره کننده در میان بگذاریم.
جناب آقای قالیباف!
آنچه امروز بیش از هر چیز موجب نگرانی است، فاصله گرفتن از یک اصل روشن و غیرقابل اغماض است: مذاکره باید ابزار تأمین منافع جمهوری اسلامی ایران باشد، نه هدفی مستقل که برای حفظ آن، از اصول و دستاوردهای کشور هزینه شود.
اگر قرار بود «تفاهمنامه اسلامآباد» بهعنوان یک سند افتخار در تاریخ دیپلماسی کشور ثبت شود و مردم ایران ثمره و لذت آن را ببینند، امروز باید پرسید چرا نتیجهای که در عرصه عمل مشاهده میشود، چنین متفاوت از وعدههای اولیه است؟ چرا به جای آنکه این سند منافع ملی ما را تأمین کند، امروز با گذشت بیش از دو ماه از امضای آن نه تنها گشایشی رخ نداده است بلکه سایه جنگ پررنگتر از همیشه بر سر کشورمان سنگینی میکند و حتی جنگ اقتصادی تمام عیار و خطر آشوب و کودتای مجدد نیز کیان ایران ما را تهدید مینماید؟
ما صریحاً نگرانی خود را اعلام میکنیم که این تفاهم شکستخورده، نهتنها نتوانسته است انتظارات ایجادشده را محقق کند، بلکه به باور ما در معرض آن قرار گرفته که بخشی از دستاوردهای اجتماعی و سیاسی حاصل از جنگ رمضان برای جمهوری اسلامی ایران را فرسوده و بیاثر کند.
این نگرانی کوچکی نیست
جامعهای که در میدان جنگ و بحران، هزینه داده، مقاومت کرده و با دشواریهای فراوان ایستاده است، انتظار دارد ثمره آن ایستادگی در عرصه سیاست خارجی و اقتصاد کشور نیز حفظ شود. اگر قرار باشد پس از تحمل آن همه هزینه، نتیجه نهایی به سندی منتهی شود که فشار اقتصادی را تشدید کند، انتظارات عمومی را برآورده نسازد و حتی سرمایه اجتماعی ایجادشده در جریان مقاومت را تحت تأثیر قرار دهد، آنگاه باید بدون تعارف از مسئولان پرسید: مسئولیت این وضعیت با چه کسی است؟
جناب آقای قالیباف!
ما معتقدیم یکی از آفتهای جدی سیاستگذاری در کشور، تبدیل شدن برخی تصمیمات سیاسی به موضوعاتی حیثیتی است؛ به گونهای که پس از اتخاذ یک تصمیم، به جای ارزیابی صادقانه نتایج آن، تمام توان مسئولان صرف دفاع از آن تصمیم میشود. این دقیقاً همان نقطهای است که باید از آن پرهیز کرد.
اگر تفاهمنامه اسلامآباد دارای نقاط قوت است، آنها را با عدد، سند و نتیجه برای مردم توضیح دهید. اگر دستاورد اقتصادی دارد، آثار آن را در سفره مردم نشان دهید. اگر دستاورد امنیتی و سیاسی دارد، ابعاد آن را شفاف بیان کنید. اما اگر در عمل این توافق به نتایج مورد انتظار منتهی نشده است، پذیرفتن مسئولیت و اصلاح مسیر، نه عقبنشینی بلکه نشانه عقلانیت و شجاعت سیاسی است.
از جنابعالی انتظار میرود به جای آنکه همچنان سنگ تفاهمنامه اسلامآباد را به سینه بزنید و پیام ضعف به رئیسجمهور خونخوار آمریکا بدهید که آن معلوم هم بیاید با دستگاه رسانهای عریض و طویلاش نهایت بهرهبرداری را از خودزنیهای شما داشته باشد، در برابر نتایج و پیامدهای آن پاسخگو باشید. مردم بیش از آنکه نیازمند تبلیغ یک سند باشند، نیازمند دیدن آثار مثبت آن در زندگی خود هستند.
از سوی دیگر، مطالبه روشن ما این است که جنابعالی و سایر اعضای هیئت مذاکره کننده، پیش از پیش دستورات و رهنمودهای رهبر معظم انقلاب را محور تصمیمگیری قرار دهید و اجازه ندهید ملاحظات دیپلماتیک، فشار طرف مقابل یا حفظ وجه یک توافق، جایگزین اصول و خطوط اساسی نظام شود.
ما معتقدیم مذاکره فینفسه نه مقدس است و نه مذموم؛ آنچه اهمیت دارد موضوع مذاکره، شیوه مذاکره، خطوط قرمز و نتیجه نهایی آن است. اگر مذاکره به قیمت تضعیف اقتدار کشور و ایجاد فشار بیشتر بر مردم تمام شود، ادامه آن نیازمند بازنگری جدی است.
از این رو، مطالبه مشخص و صریح ما از جنابعالی این است که در روند فعلی تجدیدنظر کنید و در صورت استمرار شرایط موجود، از ادامه مسیری که فاقد دستاورد روشن و قابل دفاع برای منافع ملی است، دست بکشید. تمام همت و توان مدیریتی و سیاسی خود را برای اجرای دقیق و پیشبرد دستورات و منویات رهبر معظم انقلاب اسلامی، تقویت اقتصاد کشور، حمایت از ظرفیتهای داخلی و بازسازی اعتماد عمومی به کار بگیرید.
آقای قالیباف!
ما از جنابعالی انتظار داریم به جای دفاع مستمر از یک سند، پاسخگوی عملکرد هیئت مذاکره کننده باشید؛ به جای نگرانی از هزینه سیاسی عقبنشینی از یک تفاهم، نگران هزینههایی باشید که استمرار یک مسیر نادرست میتواند بر اقتصاد و سرمایه اجتماعی کشور تحمیل کند و به جای آنکه موفقیت را در امضای سند جستوجو کنید، موفقیت را در حفظ عزت، استقلال، امنیت و منافع ملت ایران تعریف نمایید.
جامعه دانشگاهی انقلاب، خود را موظف میدانند تا زمانی که منافع کشور و آرمانهای انقلاب در معرض تهدید باشد، سکوت نکند. انتظار ما از جنابعالی نیز این است که این مطالبهگری را نه دشمنی، بلکه بخشی از وظیفه جامعه دانشگاهی نسبت به نظام اسلامی تلقی کنید.
