به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ محمدامین باقری‌کنی/// وحدت یک راهبرد است، یک تاکتیک نیست. وحدت جهان اسلام یک راهبرد کلان است و امت واحده، یک زیرساخت مهم برای تحقق تمدن اسلامی است. به تعبیر بهتر، وحدت جهان اسلام، یک تاکتیک برای عبور از یک مرحله تاریخی یا موفقیت در یک منازعه منطقه‌ای یا ساختن یک پیمان و ائتلاف گذرا نیست، بلکه نزدیک کردن قلوب امتهای مسلمان از طریق تمرکز بر اصول مشترک و تلاش برای تبدیل نقاط افتراق به نقاط اشتراک، در فضای برادری، صلح و احترام و مبتنی بر استدلال است. از این جهت گاهی ممکن است برای حراست از اصول، به کشوری مسلمان که پایگاه دشمن را در خود جای داده است، موشک بزنیم یا مسیر تبادل کالا و انرژی آن را مسدود کنیم و خلاف راهبرد وحدت هم عمل نکرده باشیم. هذا اولا.
بر همین اساس، وحدت و انسجام ملی نیز یک اصل راهبردی است. وحدت ملی، یک تاکتیک برای گذر کردن از گردنه جنگ یا توافق بر سر مساله مذاکره یا بالا بردن تاب آوری ملی در برابر مشکلات معیشتی نیست. وحدت ملی، راهبردی کلان است که تضمین کننده سعادت و پیشرفت کشور و تحقق آرمانهای انقلاب است. از این جهت، گاهی به تعبیر امام شهید لازم به سخت‌گیری می‌آید، گاهی ممکن است در تریبون اعلام شود، نظر من به فلانی نزدیکتر است و گاهی ممکن است در کوران انتخابات، برای عمل به یک واجب شرعی در اعاده حیثیت از یک نامزد رد صلاحیت شده، ولی جامعه سخنی بگوید که وحدت و انسجام ولو مقطعی لرزان شده و فرایند انتخابات به چالش کشیده شود و هیچکدام خلاف راهبرد وحدت نباشد.
حالا و در روزگاری که در یک سمت هر صاحب گوشی و حساب کاربری در شبکه‌های اجتماعی، از نگاه و زاویه خود شروع به ارائه تحلیل کرده و بر کرسی خطابه و وعظ تکیه زده و درباره رطب و یابس نظر می‌دهد و در سمت دیگر درس خوانده‌ها و اساتید و نخبگان، در وقت سخن گفتن و پای کار آمدن، عافیت طلبانه، محافظه کارانه یا از سر بی حوصلگی و ... به میدان دفاع از ولی فقیه و فرامین مشخص و قاطع او نمی‌آیند، ناگهان، وحدت تبدیل به چوبدستی‌ای می‌شود که یا برای تاراندن و کنار زدن هر کسی که خلاف نظر "من" سخن بگوید به کار می‌رود و یا برای بالا بردن پرچم توجیه‌گر سکوت.
جان کلام آنکه، وحدتِ تاکتیکی ایجاب می‌کند برای فلان پروژه یا فلان انتخابات یا فلان پست، سکوت کنیم، دیگری را بزنیم یا اجازه حرف زدن به کسی ندهیم. اما وحدت راهبردی می‌گوید، عمود خیمه را برپا دار و در زیر سایه‌اش پناه بگیر. آنها که هستند را محکم نگه دار، آنها که بیرونند را دریاب که داخل شوند و آنها که دنبال علم کردن عمود دیگرند را، بر کَن.
