به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ امیرحسین درکی/// روز دوشنبه ۹ شهریور، حسن روحانی در دیدار با گروهی از استانداران، معاونان استاندار و فرمانداران دولت‌های یازدهم و دوازدهم درباره تنگه هرمز اظهار داشت: «تنگه هرمز هم باید تنگه نبرد نباشد، ما که نمی‌خواهیم تنگه نبرد درست کنیم و همه‌اش در حال نبرد باشیم. تنگه هرمز باید تنگه آسایش ما باشد. تنگه هرمز باید تنگه پررونق باشد، اگر رونق نداشته باشد و کشتی تردد نکند، می‌خواهیم چه کار کنیم؟ تنگه بی‌کشتی به چه درد می‌خورد؟ می‌خواهیم تنگه‌ای باشد که رونق داشته باشد، تردد باشد، ما هم می‌خواهیم از تجارت بین‌الملل حمایت کنیم. ما که نمی‌خواهیم تجارت جهانی را بی‌رونق کنیم.»
او در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر اینکه جنگ باید عزتمندانه پایان یابد، مدعی شد: «ما باید طبق نظر اکثریت قاطع مردم جنگ را عزتمندانه پایان بدهیم تا بتوانیم کشور را بسازیم، تا بتوانیم صدمات وارده را جبران کنیم، تا سرمایه‌گذار بتواند سرمایه‌گذاری کند، تا به آینده امیدوار شود، تا جوان ما به آینده کشور خودش امیدوار شود. یک اقلیت که حالا بوق و بلندگو در دست آن‌هاست و دارند سروصدا می‌کنند، این‌ها غیر از اکثریت جامعه ما هستند. اکثریت را ما می‌توانیم به راحتی تشخیص بدهیم.»
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که دونالد ترامپ اخیراً با گستاخی تنگه هرمز را «تنگه ترامپ» نامیده و کاخ سفید نیز با انتشار نقشه‌ای از خلیج فارس، تصویر او را در این آبراه راهبردی به نمایش گذاشته است.
قابل توجه است که روحانی در حالی از «اکثریت جامعه» سخن می‌گوید که از سال ۹۷ و آغاز بحران‌های اقتصادی، شکاف میان دولت و ملت عمیق‌تر شد، امید به آینده تضعیف گردید و محبوبیت او به ۷ درصد سقوط کرد. ناکارآمدی دولت‌های یازدهم و دوازدهم در عرصه اقتصاد و ضربه‌ای که به اعتماد عمومی وارد آورد، سبب شد پس از دوران او تاکنون مشارکت انتخاباتی کشور از ۵۰ درصد فراتر نرود.
روحانی در بخش دیگری از اظهارات خود ادعا کرده است: «به مردم بگوییم قرار ما این است با قدرت‌های بزرگ بیست سال دیگر بجنگیم. اگر مردم قبول کردند برویم ادامه بدهیم. اما اگر مردم نپذیرفتند و راه دیگری نشان دادند نمی‌خواهیم بپذیریم؟ او که پیغمبر بود مشورت می‌کرد. در این کشور هیچ‌کس از جانب خدا حاکم نیست؛ همه با رای مردم بوده.» گفتنی است که این ادعای روحانی مبنی بر اینکه «هیچ‌کس از جانب خدا حاکم نیست» به نظر می‌رسد تلاشی برای ایجاد فضای دوقطبی در جامعه باشد. به تعبیری، هدف او از بیان این سخنان، کنایه به اصول‌گرایان و القای این نکته است که مردم به دنبال تسلیم شدن کشور هستند و با هرگونه ایستادگی و مقاومت در برابر خواسته‌های استکباری آمریکا مخالف‌اند. با این حال، وی مشخص نکرده است که بدون تثبیت مدیریت ایران با استفاده از قدرت بازدارنده در این آبراه استراتژیک، چگونه می‌توان آرامش تنگه هرمز را تأمین کرد.
به نظر می‌رسد این اظهارات در واقع همان نسخه «بدهیم و برویم» است که جریان سیاسی وفاق طی هفته‌های اخیر با روکش صلح‌طلبی و کلیدواژه‌هایی چون «صلح شرافت‌مندانه» در پی تئوریزه کردن آن برآمده؛ نسخه‌ای که پیش‌تر در مقاطعی از دولت‌های یازدهم و دوازدهم در برجام و پسابرجام نیز به‌روشنی دیده شد.
با وجود اینکه تاکنون چندین کارزار گسترده از سوی عموم جامعه برای محاکمه روحانی پیگیری شده بود، بحث محاکمه وی همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است.
