به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ خیلیها پاسخ سؤال «برای باشگاه چه لباسی بپوشیم؟» را در یک ترکیب ساده خلاصه میکنند: تیشرت، شلوار یا شلوارک و کفش ورزشی. این جواب اشتباه نیست، اما برای انتخاب یک لباس مناسب کافی هم نیست.
کسی که ۴۵ دقیقه روی تردمیل، دوچرخه ثابت یا الپتیکال تمرین میکند، با کسی که اسکات، ددلیفت و پرس سینه انجام میدهد نیاز یکسانی ندارد. حتی یک لباس که برای تمرین سبک عصرگاهی کاملاً راحت است، ممکن است هنگام تمرین پرتحرک به بدن بچسبد، آزادی حرکت را کم کند یا بعد از تعریق سنگین آزاردهنده شود.
به همین دلیل انتخاب لباس باشگاه بهتر است از ظاهر شروع نشود. سؤال اصلی این نیست که «چه ست ورزشی شیکتر است؟»؛ سؤال بهتر این است که قرار است با این لباس چه حرکاتی انجام دهید؟
اگر پاسخ این سؤال مشخص باشد، تصمیم درباره جنس پارچه، میزان جذب یا آزاد بودن لباس، مدل شلوار و حتی تعداد لباسهایی که واقعاً برای باشگاه نیاز دارید بسیار سادهتر میشود.
قبل از انتخاب لباس باشگاه، نوع تمرین را مشخص کنید
یکی از اشتباهات رایج در خرید لباس ورزشی این است که همه فعالیتها را در یک گروه قرار دهیم. روی برچسب همه آنها ممکن است «ورزشی» نوشته شده باشد، اما نیاز بدن در تمرین قدرتی، هوازی و تمرین سبک یکسان نیست.
برای انتخاب سریعتر میتوان تمرینها را در سه گروه قرار داد:
تمرین قدرتی و بدنسازی: حرکاتی مثل اسکات، لانج، پرس، ددلیفت، تمرین با دستگاه و وزنه آزاد. در اینجا دامنه حرکت و کنترل لباس اهمیت زیادی دارد.
تمرین هوازی: دویدن، تردمیل، دوچرخه ثابت، الپتیکال، ایروبیک و تمرینهایی که ضربان و میزان تعریق را بیشتر میکنند. در این حالت وزن لباس، تهویه و مدیریت رطوبت مهمتر میشود.
تمرین روزانه و سبک: حرکات کششی، تمرین سبک با دستگاه، پیادهروی، تمرین عمومی و بعضی جلسات فیتنس. برای این گروه معمولاً راحتی و چندمنظوره بودن لباس اولویت بیشتری دارد.
این تقسیمبندی یک نتیجه کاربردی دارد: احتمالاً لازم نیست گرانترین یا تخصصیترین لباس بازار را بخرید؛ باید لباسی بخرید که با الگوی واقعی استفاده شما هماهنگ باشد.
کسی که هفتهای سه جلسه بدنسازی انجام میدهد، از لباسی با کشسانی مناسب و فیت کنترلشده بیشتر استفاده میکند. در مقابل، برای فردی که بیشتر روی تردمیل میدود، سبک بودن و احساس خشکتر ماندن لباس در طول تمرین میتواند مهمتر باشد.
برای بدنسازی چه لباسی مناسبتر است؟
در تمرین قدرتی، لباس نباید مقابل حرکت بدن قرار بگیرد.
حرکت اسکات مثال خوبی است. در پایینترین قسمت حرکت، مفصل ران و زانو در دامنه بیشتری حرکت میکنند. اگر شلوار بیش از اندازه خشک، ضخیم یا تنگ باشد، ورزشکار بهجای تمرکز روی اجرای حرکت مدام درگیر کشیدگی لباس میشود.
در بالاتنه نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. حرکاتی مثل پرس سرشانه، لت، بارفیکس یا بعضی حرکات کششی به آزادی مناسب اطراف شانه و زیربغل نیاز دارند.
بنابراین برای بدنسازی چند معیار مهمتر از بقیهاند:
فیت متعادل: لباس قرار نیست آنقدر آزاد باشد که هنگام کار با دستگاه مزاحم شود و نه آنقدر تنگ که دامنه حرکت را محدود کند.
کشسانی مناسب: مخصوصاً در شلوار، شلوارک و پوششهایی که در حرکات پایینتنه استفاده میشوند.
دوخت مناسب در نقاط پرفشار: فاق شلوار، کنارههای لباس و محلهایی که هنگام حرکت کشیده میشوند بیشتر در معرض فشار هستند.
وزن منطقی لباس: لباس بسیار سنگین و ضخیم ممکن است در شروع تمرین مسئلهای ایجاد نکند، اما بعد از گرم شدن بدن شرایط متفاوت میشود.
برای آقایان، یک تیشرت ورزشی با فیت مناسب همراه شلوار ورزشی یا شلوارک، بسته به نوع تمرین، ترکیب ساده و کاربردی است. برای خانمها نیز تیشرت یا تاپ ورزشی همراه لگ یا شلوار ورزشی که حرکت پایینتنه را محدود نکند میتواند انتخاب مناسبی باشد.
نکته مهم این است که «جذب بودن» را با «تنگ بودن» اشتباه نگیریم. لباسی میتواند نزدیک بدن قرار بگیرد و همچنان آزادی حرکت خوبی داشته باشد؛ همانطور که یک لباس ظاهراً آزاد ممکن است به دلیل جنس نامناسب پارچه هنگام حرکت کشیده شود.
تست ۳۰ ثانیهای قبل از خرید
پیش از اینکه درباره رنگ و طرح تصمیم بگیرید، سه حرکت ساده را تصور یا در صورت امکان امتحان کنید:
دستها را کاملاً بالای سر ببرید. یک اسکات سبک انجام دهید. یک لانج کوتاه بزنید.
اگر لباس بالا میرود، بیش از اندازه کشیده میشود، در قسمت ران یا شانه فشار ایجاد میکند یا مجبور میشوید بعد از هر حرکت آن را مرتب کنید، احتمالاً برای تمرین قدرتی انتخاب ایدهآلی نیست.
این تست ساده گاهی بیشتر از چند دقیقه بررسی ظاهر لباس درباره کاربرد واقعی آن اطلاعات میدهد.
برای تمرین هوازی چه بپوشیم؟
در تمرین هوازی مسئله کمی متفاوت است. وقتی مدت بیشتری در حرکت هستید و تعریق افزایش پیدا میکند، لباسی که در پنج دقیقه اول کاملاً مناسب به نظر میرسید ممکن است بعد از نیم ساعت تجربه متفاوتی ایجاد کند.
یکی از تفاوتهای مهم میان پارچهها، رفتار آنها در برابر رطوبت است. بعضی پارچهها رطوبت بیشتری در خود نگه میدارند و دیرتر خشک میشوند؛ برخی پوشاک ورزشی نیز به شکلی طراحی میشوند که رطوبت را از سطح پوست به بخش بیرونی پارچه منتقل کنند تا سریعتر تبخیر شود.
این تفاوت در یک تمرین کوتاه شاید چندان محسوس نباشد، اما در دویدن، دوچرخه ثابت یا تمرین طولانی هوازی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
برای این نوع ورزش معمولاً بهتر است به این ویژگیها توجه کنید:
- لباس بیش از حد سنگین نباشد.
- جریان هوا و تهویه قابل قبول داشته باشد.
- بعد از تعریق زیاد، وزن آن به شکل آزاردهنده افزایش پیدا نکند.
- در نقاطی مثل زیربغل، داخل ران یا کمر اصطکاک غیرضروری ایجاد نکند.
- فرم لباس در طول حرکت مرتب تغییر نکند.
شلوارک برای بسیاری از تمرینهای هوازی داخل باشگاه انتخاب راحتی است، اما این موضوع کاملاً به ترجیح شخصی، نوع تمرین و شرایط محیط بستگی دارد. شلوارهای ورزشی سبک و لگ نیز میتوانند همان کار را انجام دهند، به شرط آنکه انتخاب پارچه و سایز درست باشد.
آیا تیشرت نخی برای باشگاه بد است؟
نه؛ این یکی از همان سؤالهایی است که پاسخ صفر و یک ندارد.
لباس نخی به دلیل حس نرم و راحتی برای تمرینهای سبک یا کوتاه میتواند کاملاً قابل استفاده باشد. مسئله زمانی ایجاد میشود که فرد تعریق زیادی دارد یا مدت طولانی با شدت بالا تمرین میکند. پارچهای که مقدار زیادی رطوبت در خود نگه میدارد ممکن است سنگینتر شود و احساس خیسی آن آزاردهنده باشد.
بنابراین بهجای قانون «نخ خوب است» یا «نخ بد است»، شدت و مدت تمرین را ملاک قرار دهید.
برای یک جلسه سبک ممکن است تفاوت چندانی احساس نکنید. برای ۶۰ دقیقه فعالیت پرتحرک، انتخاب پارچه میتواند بسیار محسوستر باشد.
لباس مناسب تمرین روزانه؛ جایی که چندمنظوره بودن مهم میشود
همه کسانی که به باشگاه میروند بدنساز حرفهای یا دونده نیستند. بخش بزرگی از ورزشکاران چند حرکت با دستگاه انجام میدهند، کمی هوازی کار میکنند و جلسه را با تمرین کششی تمام میکنند.
برای این گروه، خرید چند ست کاملاً تخصصی ضرورت ندارد.
یک لباس ورزشی چندمنظوره باید بتواند بین این فعالیتها تعادل برقرار کند. یعنی نه مانند بعضی لباسهای مخصوص دویدن بیش از حد سبک و تخصصی باشد و نه به اندازه پوششهای گرم تمرینی ضخیم.
برای مثال یک تیشرت ورزشی استاندارد همراه شلوار یا شلوارک دارای آزادی حرکت مناسب، برای بسیاری از جلسات عمومی باشگاه کافی است.
این نگاه یک مزیت اقتصادی هم دارد. بهجای خرید چند لباس ارزان که فقط به دلیل ظاهر انتخاب شدهاند، میتوان تعداد کمتری لباس انتخاب کرد که دفعات استفاده بیشتری داشته باشند.
قبل از خرید پوشاک ورزشی بهتر است دقیقاً مشخص کنید بیشتر تمرینهای شما در کدام گروه قرار میگیرند. همین سؤال ساده تعداد گزینهها را کم میکند و احتمال خرید لباسی را که بعداً در کمد میماند پایین میآورد.
لباس ورزشی تنگ بهتر است یا آزاد؟
پاسخ کوتاه: هیچکدام همیشه بهتر نیست.
لباس خیلی آزاد در بعضی حرکات ممکن است اضافهپارچه ایجاد کند یا هنگام استفاده از دستگاه مزاحم شود. از طرف دیگر، لباس بیش از حد تنگ هم میتواند دامنه حرکت را محدود کند یا باعث شود ورزشکار مدام درگیر تنظیم لباس باشد.
معیار عملیتر «فیت کاربردی» است.
یعنی وقتی حرکت میکنید، لباس باید همراه بدن حرکت کند؛ نه اینکه شما مجبور شوید حرکت خود را با لباس هماهنگ کنید.
برای تمرین پایینتنه، چند اسکات و لانج بهترین تست هستند. برای بالاتنه، بالا بردن کامل دستها و چرخاندن شانهها میتواند محدودیت احتمالی را نشان دهد.
این موضوع در انتخاب لباس ورزشی مردانه هم اهمیت دارد. صرف اینکه یک تیشرت یا شلوار روی بدن خوشفرم دیده میشود، نشان نمیدهد برای پرس، اسکات یا تمرین هوازی هم مناسب است. محل قرارگیری درزها، کشسانی و فیت باید همراه ظاهر بررسی شوند.
در انتخاب لباس ورزشی زنانه نیز همین قاعده برقرار است. لگ، تیشرت، شلوار یا ست ورزشی زمانی انتخاب بهتری است که در حرکت واقعی فرم خود را حفظ کند و ورزشکار را وادار به مرتب کردن مداوم لباس نکند.
سه اشتباه رایج که انتخاب لباس باشگاه را سخت میکند
اولین اشتباه، خرید براساس عکس و ظاهر بدون توجه به نوع تمرین است. لباس ممکن است در حالت ایستاده کاملاً جذاب باشد اما مسئله اصلی زمانی مشخص میشود که شروع به حرکت میکنید.
اشتباه دوم، خرید سایزی است که قرار است «بعداً مناسب شود». لباس باشگاه را برای بدن و تمرین فعلی خود انتخاب کنید، نه تغییری که ممکن است چند ماه بعد اتفاق بیفتد.
اشتباه سوم، تصور این است که گرانتر بودن الزاماً به معنی مناسبتر بودن برای شماست. ویژگی تخصصی زمانی ارزش دارد که واقعاً از آن استفاده کنید. برای کسی که تمرین سبک دارد، بعضی امکانات یک لباس حرفهای شاید تفاوت محسوسی در تجربه تمرین ایجاد نکنند.
به همین دلیل قبل از مقایسه قیمتها، معیارهای شخصی خود را مشخص کنید. نوع ورزش، مدت تمرین، میزان تعریق، فرم دلخواه لباس و تعداد دفعات استفاده پنج سؤال اولیه خوبی هستند.
چطور بدون خرید اضافه، یک کمد ورزشی کاربردی بسازیم؟
برای شروع لازم نیست تعداد زیادی لباس ورزشی بخرید.
یک روش منطقی این است که ابتدا تعداد جلسات هفتگی خود را مشخص کنید. سپس ببینید با درنظر گرفتن زمان شستوشو واقعاً به چند دست لباس نیاز دارید.
اگر سه بار در هفته ورزش میکنید، خرید تعداد زیادی ست مشابه الزاماً ارزش بیشتری ایجاد نمیکند. در عوض میتوانید روی چند قطعه پایه تمرکز کنید که بتوان آنها را با یکدیگر ترکیب کرد.
برای مثال انتخاب رنگهای هماهنگ باعث میشود یک شلوار را با چند تیشرت استفاده کنید یا برعکس. در نتیجه با تعداد قطعات کمتر، ترکیبهای بیشتری خواهید داشت.
همچنین بهتر است خرید را مرحلهای انجام دهید. اول با لباسهایی که واقعاً نیاز دارید تمرین را شروع کنید. بعد از چند جلسه متوجه میشوید چه چیزی کم است: شاید به شلوار سبکتر نیاز داشته باشید، شاید یک تیشرت دیگر، یا شاید اصلاً خرید بیشتری لازم نباشد.
این تجربه واقعی ارزشمندتر از خرید یکجای چند لباس براساس حدس است.
در این مرحله، بررسی دستهبندیهای یک فروشگاه تخصصی میتواند مقایسه را سادهتر کند. در فروشگاه منیریه نیز پوشاک ورزشی در گروههای مختلف مردانه و زنانه دستهبندی شده است تا بتوان گزینهها را متناسب با نوع استفاده مقایسه کرد. نکته مهم این است که قبل از رسیدن به مرحله انتخاب مدل، بدانید دقیقاً دنبال چه ویژگیهایی هستید.
نسخه سریع: برای هر تمرین چه بپوشیم؟
اگر بخواهیم تمام این راهنما را به چند انتخاب ساده تبدیل کنیم، میتوان چنین جمعبندی کرد:
برای بدنسازی: لباسی با فیت کنترلشده، کشسانی مناسب و آزادی حرکت در شانه، ران و زانو.
برای تمرین هوازی: لباس نسبتاً سبک با توجه بیشتر به تهویه و مدیریت تعریق.
برای تمرین روزانه و عمومی: پوشاک راحت و چندمنظوره که بتوان با آن هم تمرین سبک قدرتی انجام داد و هم کمی هوازی.
برای تمرین پایینتنه: پیش از خرید حتماً حرکت اسکات و لانج را در نظر بگیرید؛ آزادی حرکت شلوار یا لگ اهمیت زیادی دارد.
برای فردی که زیاد عرق میکند: رفتار پارچه در برابر رطوبت را جدیتر از ظاهر و رنگ بررسی کنید.
برای خرید اقتصادی: به تعداد دفعاتی که واقعاً لباس را خواهید پوشید فکر کنید، نه فقط قیمت روی برچسب.
در نهایت، برای باشگاه چه لباسی بپوشیم؟
اگر فقط یک معیار از این مطلب به خاطر بسپارید، این باشد: لباس باشگاه را برای حرکت انتخاب کنید، نه برای حالت ایستاده جلوی آینه.
برای بدنسازی، آزادی حرکت و فیت مناسب اهمیت بیشتری پیدا میکند. در تمرین هوازی، وزن لباس، تهویه و مدیریت تعریق محسوستر میشود. برای تمرین روزانه نیز لباس چندمنظورهای که در چند نوع فعالیت قابل استفاده باشد معمولاً تصمیم منطقیتری است.
بعد از این معیارها نوبت به رنگ، طرح و استایل میرسد؛ نه برعکس.
قبل از خرید چند سؤال از خودتان بپرسید: بیشتر چه ورزشی انجام میدهم؟ چقدر عرق میکنم؟ لباس جذب را ترجیح میدهم یا آزاد؟ چند بار در هفته از آن استفاده میکنم؟ آیا در اسکات، لانج و بالا بردن دست آزادی کافی دارم؟
پاسخ همین سؤالها میتواند انتخاب را از میان دهها مدل به چند گزینه واقعی محدود کند. در چنین شرایطی لباس مناسب باشگاه دیگر الزاماً گرانترین یا شیکترین مدل نیست؛ همان لباسی است که هنگام تمرین کمتر متوجه حضورش میشوید و بیشتر میتوانید روی خودِ ورزش تمرکز کنید.
