به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در دنیای بهمپیوسته فعلی، روابط بین افرادی که مذهب متفاوت دارند در حال گسترش است. بااینحال، برای بسیاری از مردم این امر هنوز حرام و نکوهششده شمرده میشود. این دسته از افراد بهسختی میتوانند پایشان را فراتر بگذارند، چون ایمان بخشی از هویت یک فرد است و هر کس زندگی خود را به شیوههای مختلف با ایمانی یا بیایمانی سپری میکند.
شما میتوانید دیدگاهها و نقطهنظرات مختلف را در مورد ایمانتان با شریک زندگیتان به اشتراک بگذارید و همزمان هم یک زندگی رضایتبخش را با هم بسازید. بااینوجود، بسیاری از زوجهایی که مذهبهای متفاوت دارند زندگی مشترک خود را به بنبست میرسانند، زیرا دست به اشتباههایی میزنند که در ادامه به آنها پرداختهایم.
اشتباهات رایج بین زوجهایی با مذهبهای متفاوت
اشتباهات و خطاهای افرادی که زندگی مشترکی را تجربه میکنند و از دو دین یا آیین مختلف هستند به این قرارند:
-
از ابتدای امر تفاوتهای مذهبیشان را با باور به اینکه «عشق بر همه چیز پیروز میشود» نادیده گرفته و بیاهمیت میشمارند.
-
باور ذهنیشان از قبل اینگونه برنامهریزی شده که تفاوتهایشان سازشناپذیر خواهند بود.
-
از قبل به تصمیمهایی که مبتنی بر ایمان هستند و قابل سازش نیستند، نپرداختهاند.
-
تصمیم میگیرند که رابطهی خود را با خانوادههایشان قطع کنند.
-
نگرانیهای خانواده و دوستان نزدیک خود را نادیده میگیرند.
-
به خانواده، فامیل، دوستان نزدیک و رهبران مذهبی اجازهی دخالت در امور شخصی و نزدیک را میدهند.
-
به یکباره تصمیم میگیرند که مذهب خود را بهعنوان تنها راهحل تغییر دهند.
-
باورهای خود را به شریک زندگیشان تحمیل میکنند.
-
پیش خودشان فکر میکنند که رابطهی شریکشان با ایمانش را درک میکنند.
-
رابطهی خود را با ایمانشان بررسی نکردهاند.
-
پذیرش خالصانه تفاوتهایشان را نادیده و کماهمیت میانگارند.
-
به کشف شباهتهای بین ارزشها و سیستمهای اعتقادیشان نمیپردازند.
-
در مناسبتها با هم مقابله میکنند.
-
از فرزندان خود توقع دارند که از بین مذهبهای آنان انتخاب کنند.
-
از قبل برای تعطیلات مهم و مناسبتهای خاص تصمیم نمیگیرند.
چگونه میتوان از تفاوتهای مذهبی در جهت موفقیت استفاده کرد؟
۱- تفاوتهای مذهبی و معنای آنها را در زندگی مشترکتان بپذیرید
اعتراف به اینکه باورهای متفاوتی دارید، آن باورها را واقعی میکند. این واقعیتی ترسناک است، بهخصوص برای کسانی که از درگیری میترسند. بااینحال، از طریق تبادل نظر و گفتوگوی سالم است که زوجها تکامل مییابند و یاد میگیرند که چگونه یکدیگر را بهتر و به شیوهی درست دوست داشته باشند. همچنین، هیچوقت برای صحبتکردن در مورد اعتقاداتتان دیر نیست. از یکدیگر سوال بپرسید:
«این اعتقادها از کجا میآیند؟»، «در عمل چگونه کار میکنند؟»، «برای تو چه معنایی دارند؟» و...
طفرهرفتن از این موضوع گزینهی پایدار و قابلاعتمادی نیست. باورهای خود را کوچک نشمارید یا فکر نکنید که عشق همه چیز را درست میکند. اگر میخواهید رابطهتان محکمتر شود، باید تصمیماتی که میگیرید متأثر از ایمان شما باشد (حتی در مورد تربیت فرزندان آینده و باقی مسائل مشترک).
۲- رابطهی خود را با ایمانتان بررسی کنید
بین هویتبخشیدن به یک مذهب یا عمل معنوی و نحوهی نگرش و مشارکت آن ایمان تفاوت وجود دارد. ببینید هویت شما بهعنوان یک مسلمان، هندو، یهودی، مسیحی و... و یا حتی «ندانمگرایی» یا بیدین بودن چگونه است؟
این سیستم اعتقادی برای شما چه معنایی دارد؟ این سیستم اعتقادی چگونه بر زندگی شما تأثیر میگذارد؟ چگونه باورها و اعمال شما در طول زندگیتان تغییر کرده است؟ و...
گفتوگو در مورد مذهب و اعمال معنوی بدون شفافیت هویت ایمانی خود، در بهترین حالت مفید و در بدترین حالت مضر است. شما نمیتوانید از شریک زندگیتان بخواهید در مورد چیزی که خودتان از آن مطمئن نیستید، پذیرش داشته باشد.
در اینجا چند سوال برای بررسی مسئله وجود دارد:
-
آیا شما در یک خانوادهی مذهبی یا روحانی بزرگ شدهاید؟ اگر چنین است، چه کارهایی در خانوادهی شما انجام میشده و تجربهی شما چگونه بوده است؟
-
چه چیزی به شما آرامش میدهد؟ یا چه اعتقادی به شما کمک میکند تا از دوران سخت گذر کنید؟
-
آیا تابهحال پیش آمده که باورهای مذهبی یا معنوی خود را تغییر داده باشید؟ اگر چنین است، انگیزهی این تغییرات برای شما چه بوده است؟
-
بر چه جنبههایی از اعتقادات مذهبی یا معنوی خود استوار هستید؟ در مورد کدام یک انعطاف بیشتری دارید؟
-
اعتقادات مذهبی یا معنوی شما چقدر در زندگی روزمرهتان نقش و وجود دارند؟
-
نظر شما در مورد تربیت فرزندان باایمان چیست؟
-
آیا تابهحال ایمان شما برایتان ضرری هم داشته است؟
۳. ماجراها را به اشتراک بگذارید
بهجای اینکه شریک زندگی خود را وادار به پذیرش عقیده یا مناسکی کنید که با آنها هیچ ارتباطی ندارد، تجربیات مذهبی و فرهنگی خود را با او در میان بگذارید.
اشتراکگذاری ماجراها و داستانهایی که تجربه کردهاید بهترین راه برای شریک زندگیتان است تا این بخش از شما را بشناسد و بفهمد که چقدر برای شما معنادار هستند. این کار فشار را هم از روی گفتوگو برمیدارد و مانع گاردگرفتن طرف مقابل میشود.
۴. قبل از گفتوگو مشارکت کنید
رد یا قبول کاری که هنوز آن را تجربه نکردهاید ناعادلانه است. نشاندادن علاقه و کنجکاوی واقعی نسبت به عقاید و اعمال شریک زندگی خود کار بسیار مهمی است. با آنها به مراسم مذهبیشان بروید و آنها را هنگام انجام مناسک مشاهده کنید.
در مورد اینکه باورهای خود را پشت سر میگذارید و یا تغییرشان میدهید هیچ قولی به طرف مقابل ندهید. همین کار بهسادگی نشان میدهد که شما برای رابطهی خود ارزش قائل هستید و به طور کامل شریک زندگیتان را پذیرفتهاید.
۵. درمان مثل ابزار کمکی است
صحبت در مورد ایمان یک امر شخصی است؛ اما با وجود تمام تلاشهای شما برای صحبتکردن، میتواند کار سختی باشد. شاید تشخیص برخی تفاوتها غیرممکن به نظر برسد. با همهی اینها، شما مجبور نیستید این کار را بهتنهایی انجام دهید. میتوانید به دنبال یک کمک حرفهای باشید.
درمان یک ابزار پیشگیرانه و کمککننده برای زوجها در هر مرحلهای از رابطه است. اینکه زوجدرمانی فقط برای زوجهایی است که بدبخت و در آستانهی جدایی هستند تصور غلطی است. این ایده و تصور یک دروغ بزرگ است و قطعاً نباید اینطور باشد!
اگر شما و شریک زندگیتان در اینخصوص به مشکل برخوردید، پیشنهاد میشود به دنبال یک زوجدرمانگر باشید که در کمک به همسرانی که مذهب متفاوت دارند تخصص داشته باشد.
یک ترکیب منحصربهفرد
تحقیقات نشان میدهند که مردم با افزایش سن مذهبیتر میشوند؛ بنابراین نادیدهگرفتن اهمیت عقاید متفاوت میان شما و همسرتان گزینهی درستی نیست. شما میتوانید بهعنوان یک زوج، هویت مذهبی یا معنوی خود را ایجاد کنید. اجازه دهید این هویت ترکیبی باشد که برای هر دو نفرتان مفید بوده و از شما در مقابل دنیای بیرونی محافظت کند.
