به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از مهر؛ اسماعیل بقایی با انتشار پیامی در صفحه شخصی خود درباره سفر به لامرد برای دیدار با خانوادههای شهدا و جانبازان حمله موشکی مورخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ آمریکا به این شهر نوشت:
«در سفر به لامرد، آثار و نشانههای فراوان جنایت جنگی آمریکا در ۹ اسفند ۱۴۰۴ را نه فقط بر در و دیوار و خیابان شهر، بلکه در جسم و روح اعضای خانوادههایی که زخم فراق عزیزانشان را بر دوش میکشند، دیدیم.
۲۰ هموطن لامردی و یک مهمان افغانستانی آنها در نتیجه انفجار ۴ موشک خوشهای ساخت شرکت لاکهید مارتین که هرکدام مملو از ۱۸۰هزار ترکش بود و برای اولین بار بر فراز شهر لامرد آزمایش میشد، به شهادت رسیدند. در ابتدای ورود به شهر، در گلزار شهدای لامرد، بر مزارشان ادای احترام کردیم و شباهنگام در پیشگاه مردمان مقتدر لامرد در میدان مرکزی شهر نام آنها را صدا زدیم؛ ۲۳ نام بزرگ که همراه با خیل عظیم شهدای راه استقلال و عزت میهنمان، اکنون بخشی از میراث ماندگار ملت ایران و پشتوانهای برای اقتدار و انسجام ملی ما محسوب میشوند.
۱۸۰ هموطن لامردی نیز بر اثر اصابت ترکش موشکها زخمی شدهاند، و هنوز با گذشت ۶ ماه از آن جنایت، چندین دختر و پسر لامردی بههمراه خانوادههایشان صبورانه با معلولیت و درد و رنج شدید ناشی از این زخمها دست و پنجه نرم میکنند. تعدادی از ساچمههای تنگستن موشکهای PrSM نیز همچنان در تن و بدن برخی از کودکان ما جا مانده است.
آنچه بر مردم لامرد گذشته باید همواره در یادها بماند. هر شهادت روایت شود، هر شاهد شنیده شود و هر آسیب و خسارتی ثبت شود.
مستندسازی فقط ثبت گذشته نیست؛ سپردن حقیقت به سند است، پیش از آنکه غبار تحریف و فراموشی بر آن بنشیند. این مستندات را برای مطالبه عدالت و بازخواست عاملان، آمران و زمینهسازان جنایت در مجامع بینالمللی جمعآوری خواهیم کرد تا سند قساوت متجاوزانی باشد که مدعی حقوق بشرند اما برای جبران شکست خود از هیچ جنایتی علیه بشریت رویگردان نبودند.
زخمهای ناشی از چنین جنایت شنیعی هیچگاه التیام نخواهد یافت؛ باید آنها را به حافظه، سند و عدالت سپرد و این جز رسوایی بزرگی است که چون نفرین برای همیشه بر سرنوشت رقتانگیز آنان سایه خواهد انداخت.»
