به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ چند ماه پیش، دقیقا 5 روز قبل از به شهادت رسیدن رهبر شهید انقلاب، روزنامه سازندگی در گزارشی با عنوان «معمار ساکت مذاکرات» کوشید تصویری مثبت و صلحطلب از جرد کوشنر، داماد و مشاور دونالد ترامپ، بسازد. این روزنامه کوشنر را «یهودی ضدجنگ» توصیف کرد و نقش او را در پیشبرد «توافق دیپلماتیک» با ایران و طرح صلح خاورمیانه برجسته ساخت.
اما گزارش تحقیقی اخیر سیانان پرده از واقعیت دیگری برداشت که روایت سازندگی را بهکلی ناقص و جهتدار نشان میدهد.
بر اساس بررسی سیانان، همزمان با فعالیت کوشنر در پرونده جنگ غزه و مذاکرات میان اسرائیل و حماس، شرکت سرمایهگذاری او یعنی Affinity Partners بزرگترین سهامدار شرکت مالی اسرائیلی Phoenix Financial بوده است. افینیتی در ژوئیه ۲۰۲۴ حدود ۴.۹۵ درصد از سهام فینیکس را به ارزش ۱۲۸.۵ میلیون دلار خرید و در ژانویه ۲۰۲۵، چند روز پیش از بازگشت ترامپ به کاخ سفید، میزان سهام خود را تقریباً دو برابر کرد و به بزرگترین سهامدار این شرکت تبدیل شد.
اهمیت این رابطه زمانی روشنتر میشود که سیانان با بررسی اسناد مالی فینیکس، دستکم ۹ شرکت را شناسایی کرده که تجهیزات یا خدمات مورد استفاده ارتش اسرائیل را تأمین میکنند. ارزش سهام فینیکس در این ۹ شرکت بیش از ۴۵۶ میلیون دلار برآورد شده است. سیانان تصریح کرده که افینیتی مستقیماً در این شرکتها سهام ندارد؛ ارتباط از مسیر سهامداری در فینیکس شکل میگیرد.
در میان این شرکتها، Elbit Systems (بزرگترین شرکت صنایع نظامی اسرائیل) قرار دارد که فینیکس دستکم ۲۶۵ میلیون دلار در آن سرمایهگذاری کرده است. از دیگر شرکتها میتوان به Next Vision (تولیدکننده دوربینهای مورد استفاده در پهپادهای نظامی)، Reshef Technologies، Israel Shipyards و Ashot Ashkelon اشاره کرد. سیانان همچنین از سهام فینیکس در دو شرکت آمریکایی بوئینگ و کاترپیلار خبر داده است.
در همین حال، کوشنر از بهار ۲۰۲۵ به یکی از چهرههای فعال دولت ترامپ در پرونده خاورمیانه تبدیل شد و در مذاکرات مربوط به آتشبس غزه نقش داشت. سیانان گزارش داده که او در شکلگیری توافق آتشبس میان اسرائیل و حماس در اکتبر ۲۰۲۵ نقش مهمی ایفا کرد و بعدتر نیز در تدوین طرح ۲۰ مادهای ترامپ برای آینده غزه مشارکت داشت.
روزنامه سازندگی کوشنر را بهعنوان چهرهای معرفی کرد که «مذاکره را بر جنگ مقدم میداند»، اما گزارش سیانان نشان میدهد که همین فرد در دورهای که در مذاکرات غزه نقشآفرینی میکرده، از طریق شرکت سرمایهگذاری خود در شرکتهایی سهم داشته که مستقیماً یا غیرمستقیم به ماشین جنگی رژیم صهیونیستی متصل بودهاند. این تناقض، روایت سادهانگارانه و مثبتنگر سازندگی را زیر سؤال میبرد و یادآور میشود که منافع اقتصادی و سیاسی در پشت پرده بسیاری از «میانجیگریهای صلح» قرار دارد.
گزارش از امیرحسین درکی



