به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روح الله لک علی آبادی، با اشاره به ضرورت توجه جدی به موضوع جوانی جمعیت و فرزندآوری، گفت: درست است که برای فرزندآوری قانون داریم، اما متاسفانه این قوانین به درستی اجرا نمی شود؛ به عنوان مثال در قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت که در مجلس تصویب شد، برای خانواده های دارای سه فرزند و بیشتر، موضوع واگذاری زمین پیش بینی شده است، اما این قانون نیز آنطور که باید و شاید اجرا نمی شود.
وی افزود: معتقدم در موضوع جوانی جمعیت یک زنگ خطر جدی وجود دارد و اگر این تهدید را جدی نگیریم، در آینده با مشکلات جدی برای جامعه و کشور مواجه خواهیم شد. امروز باید آمار جمعیت مجرد کشور را مورد توجه قرار دهیم؛ وضعیت تجرد در میان پسران و دختران ما نگران کننده و قابل تامل است.
لک علی آبادی ادامه داد: نخستین اقدامی که باید انجام دهیم، فراهم کردن زمینه ازدواج جوانان است. باید برای جوانان شغل و اشتغال ایجاد کنیم تا بتوانند ازدواج کنند و از همان ابتدا بستر مناسب برای ازدواج و تشکیل خانواده را فراهم کنیم.
وی با بیان اینکه افزایش حساسیت و وسواس جوانان نسبت به ازدواج یکی از مسائلی است که باید مورد توجه قرار گیرد، تصریح کرد: باید شرایطی ایجاد کنیم که جوانان با اطمینان بیشتری وارد زندگی مشترک شوند و بتوانند پس از ازدواج نیز زندگی خود را به شکل مناسبی اداره کنند.
نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس تاکید کرد: موضوع جوانی جمعیت و فرزندآوری نباید تنها به وزارت بهداشت سپرده شود، بلکه همه سازمان ها و وزارتخانه ها باید در این زمینه سهم و مسئولیت داشته باشند و باید برای جوانانی که ازدواج می کنند و فرزند بیشتری دارند، شرایطی فراهم شود که بتوانند زندگی بهتر و باثبات تری داشته باشند.
وی با انتقاد از شعارهایی که طی سال های گذشته در حوزه خانواده و جمعیت مطرح شده است، گفت: متاسفانه سال ها شعارهایی مانند «فرزند کمتر، زندگی بهتر» مطرح شد که تاثیرات خود را بر خانواده ها و الگوی جمعیتی کشور گذاشت و امروز باید برای جبران این شرایط، اقدامات عملی و جدی انجام دهیم.
لک علی آبادی یادآور شد: شاید در موضوع جوانی جمعیت تا حدودی دیر شده باشد، اما هنوز فرصت برای اصلاح شرایط وجود دارد و باید از همین امروز برای آن فکر و برنامه ریزی کنیم؛ چرا که اگر تصمیم گیری و اقدام را به ۱۰ سال آینده موکول کنیم، ممکن است آن زمان برای جبران بسیاری از مسائل بسیار دیر شده باشد.
