به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ کاروان ایران در ناگویا ۲۰۲۶ با ۵۲ مدال در رتبه ششم بازی‌های آسیایی قرار گرفت. مدال طلای ایران رشد ۴۶ درصدی نسبت به دوره قبل داشت. بااین‌حال آینده ایران از این هم روشن‌تر است.
یکسال پیش از ناگویا، کاروان ایران در بازی‌های آسیایی جوانان بحرین ۲۰۲۵ با حضور ۲۳۹ ورزشکار در ۲۴ رشته، با کسب ۷۶ مدال شامل ۲۲ طلا، ۱۸ نقره و ۳۶ برنز، در رده چهارم آسیا قرار گرفت. آن هم در شرایطی که تنها مدت کوتاهی از جنگ ۱۲ روزه آمریکا و اسرائیل علیه ایران گذشته بود. در همین رقابت‌ها کشور عربستان با ۲۲ مدال شامل ۵ طلا، ۴ نقره و ۱۳ برنز در رتبه ۲۲ آسیا قرار گرفت.
این نتیجه در مقایسه با دوره‌های قبلی یک جهش قابل‌توجه بود. ایران در نخستین دوره بازی‌های آسیایی جوانان در سنگاپور ۲۰۰۹ یازدهم شد و در نانجینگ ۲۰۱۳ به رده بیستم سقوط کرد. اما در بحرین با صعود ۱۶ پله‌ای به رده چهارم رسید و در ۱۹ رشته موفق به کسب مدال شد. این نشان می‌دهد ظرفیت قهرمان‌سازی کشور به چند رشته سنتی محدود نیست.
همچنین ۴۷ درصد مدال‌های کاروان ایران توسط دختران به دست آمد که نشان‌دهنده ظرفیت قابل‌توجه ورزش زنان در رده‌های پایه است.
این مدال‌ها در واقع می‌توانند بخشی از آینده ورزش ایران باشند. ورزشکاری که امروز در رده جوانان روی سکوی آسیا می‌رود، می‌تواند چند سال بعد به تیم ملی بزرگسالان برسد و در مسابقات جهانی و المپیک برای ایران رقابت کند.
تفاوت دو مدل توسعه ورزشی در غرب آسیا را می‌توان همین جا دید. ایران با تکیه بر استعدادهای داخلی پروسه‌ای بلندمدت را برای رسیدن به سکوی قهرمانی طی می‌کند. همزمان کشورهای حاشیه خلیج‌فارس و عربی نظیر بحرین، قطر، امارات و عربستان با جذب بازیکنان خارجی برای رسیدن به موفقیت میان‌بر می‌زنند. میان‌برهایی که حالا مشخص شده همیشه به مقصد نمی‌رسند.
