به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ شمارش معکوس برای آغاز پنجمین دوره بازی های پاراآسیایی آیچی ـ ناگویا به پایان رسیده چراکه نمایندگان کشورهای آسیایی از روز یکشنبه (۲۶ مهر) رقابت خود را در یکی از مهم ترین رویدادهای ورزش افراد دارای معلولیت آغاز می کنند؛ میدانی که برای کاروان ایران، علاوه بر اهمیت کسب مدال، فرصتی برای ارزیابی توان فنی ورزشکاران و سنجش جایگاه رشته های مختلف در سطح قاره خواهد بود.
حضور در میدانی با شرایط رقابتی متفاوت
ایران که در دوره گذشته این بازی ها در هانگژو به مقام نایب قهرمانی رسید، با کاروانی متشکل از ۱۶۶ ورزشکار، شامل ۶۲ زن و ۱۰۴ مرد، در ۱۵ رشته ورزشی عازم ناگویا شده تا در پنجمین دوره بازی های پاراآسیایی حاضر شود. ترکیب کاروان ایران، طیفی از رشته های انفرادی و تیمی را در بر می گیرد؛ از پارا دوومیدانی و پاراوزنه برداری گرفته تا والیبال نشسته، فوتبال نابینایان، گلبال، پاراشنا و سایر رشته هایی که نمایندگان ایران در آنها برای کسب افتخار به میدان می روند.
با این حال، شرایط این دوره بازی های پاراآسیایی با هانگژو یکسان نیست. بازی های پاراآسیایی ناگویا در ۱۸ رشته ورزشی برگزار می شود در حالی که در دوره گذشته ۲۲ رشته در برنامه مسابقات قرار داشت. به گفته مسئولان کاروان ایران، این تغییر و کاهش رشته ها موجب از دست رفتن بخشی از فرصت های مدال‌آوری کشورمان شده است. از همین رو، مقایسه ساده تعداد مدال های ۲ دوره نمی تواند به تنهایی معیار دقیقی برای ارزیابی عملکرد کاروان باشد و باید ترکیب رشته ها و فرصت های واقعی کسب مدال نیز در نظر گرفته شود.
در کنار این تغییرات، شرایط خاص ماه های اخیر نیز بر روند آماده سازی و ارزیابی انتظارات از کاروان تأثیر گذاشته است. در چنین وضعیتی، کیفیت آماده سازی، حفظ آمادگی جسمانی و روانی ورزشکاران و فراهم بودن امکانات مورد نیاز آنان اهمیت بیشتری پیدا می کند. با وجود این، آنچه در نهایت نتیجه را تعیین خواهد کرد، عملکرد ورزشکاران در میدان رقابت و توانایی آنها برای استفاده از فرصت های موجود است.
موفقیتی که فقط در گرو سابقه نیست
در میان رشته های حاضر در بازی های پاراآسیایی که ایران هم در آنها نماینده دارد، پارادوومیدانی به دلیل گستردگی مواد مسابقاتی و سابقه مدال‌آوری ایران، از بخش های مهم کاروان اعزامی ایران به شمار می رود. در رشته های تیمی نیز نمایندگان ایران برای تکرار یا بهبود نتایج گذشته باید با رقبایی رو به رو شوند که طی سال های اخیر سرمایه گذاری و برنامه ریزی قابل توجهی در ورزش پارالمپیکی داشته اند. بنابراین، موفقیت در ناگویا تنها به سابقه و اعتبار گذشته وابسته نیست و آمادگی روز مسابقه، مدیریت رقابت و جزئیات فنی می تواند در تعیین نتیجه نهایی نقش داشته باشد.
از سوی دیگر، حضور ۶۲ ورزشکار زن در ترکیب کاروان ایران، توجه به ظرفیت ورزش پارالمپیکی بانوان را عیان می کند. ارزیابی عملکرد این بخش از کاروان، علاوه بر نتایج و مدال ها، می تواند تصویری روشن تر از مسیر پیشرفت ورزشکاران زن دارای معلولیت و ضرورت حمایت مستمر از آنان ارائه دهد.
ناگویا؛ آزمونی فراتر از مدال
انتخاب نام «جانفدای ایران قوی» برای کاروان و توجه به پیام انسانی بازی ها نیز نشان می دهد که حضور در این رویداد صرفا به رقابت ورزشی محدود نیست. ورزشکاران پارالمپیکی با تلاش و حضور خود، توانمندی، پشتکار و ظرفیت عبور از محدودیت ها را به نمایش می گذارند؛ پیامی که می‌ت واند فراتر از مرزهای ورزش و جدول مدال ها اثرگذار باشد.
آیا ایران می‌تواند نایب‌قهرمانی پاراآسیایی را تکرار کند؟
اکنون پرسش اصلی این است که آیا کاروان ایران می‌تواند جایگاه دوم خود در آسیا را حفظ کند؟ پاسخ این پرسش به مجموعه ای از عوامل وابسته است و پیش از آغاز بازی ها نمی توان درباره نتیجه نهایی با قطعیت سخن گفت. آنچه مسلم است، ضرورت ارزیابی عملکرد ایران با در نظر گرفتن شرایط واقعی این دوره و پرهیز از قضاوت صرف بر اساس تعداد مدال هاست.
ناگویا برای ورزش پارالمپیکی ایران، هم میدان رقابت و هم فرصتی برای شناخت دقیق‌تر ظرفیت ها و کاستی هاست. کسب مدال و حفظ جایگاه آسیایی اهمیت دارد اما دستاورد پایدار زمانی شکل می گیرد که نتایج این بازی ها به برنامه‌ریزی بهتر، تقویت پشتوانه ها و حمایت مستمر از ورزشکاران منجر شود؛ مسیری که می تواند موفقیت های امروز را به سرمایه ای برای آینده ورزش پارالمپیکی کشور تبدیل کند.
