به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به نقل از ناسا، جهانی شبیه تار عنکبوت را به نمایش می‌گذارد؛ شبکه‌ای پیچیده از رشته‌های سیاه که در سراسر کیهان گسترده شده‌اند و توده‌های نارنجی‌رنگ ماده معمولی را در میان خود جای داده‌اند. این تصویر، شبیه‌سازی رایانه‌ای از توزیع ماده تاریک در جهان است؛ ماده‌ای مرموز که هرچند مستقیماً دیده نمی‌شود، گرانش آن در شکل‌گیری ساختار کیهان نقش دارد.
در این شبیه‌سازی، رشته‌های سیاه نشان‌دهنده ماده تاریک و بخش‌های نارنجی نشان‌دهنده ماده معمولی یا باریونی هستند. ساختار شبکه‌ای تصویر نشان می‌دهد ماده در جهان به‌صورت یکنواخت پراکنده نشده، بلکه در رشته‌ها و توده‌های گسترده سازمان یافته است.
این تصویر در چارچوب نمایش «جهان تاریک» در افلاک‌نمای هایدن موزه تاریخ طبیعی آمریکا ارائه شده است. شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای از این نوع به دانشمندان کمک می‌کنند تا توزیع ماده در مقیاس‌های بزرگ کیهانی را بررسی و نتایج مدل‌های نظری را با مشاهدات نجومی مقایسه کنند.
ماده‌ای نادیدنی که از روی گرانش شناخته می‌شود
ماده تاریک نور را به شیوه ماده معمولی منتشر یا بازتاب نمی‌کند و به همین دلیل نمی‌توان آن را مستقیماً با تلسکوپ دید. با این حال، اثر گرانشی آن می‌تواند رفتار اجرام کیهانی را توضیح دهد؛ از جمله سرعت چرخش کهکشان‌ها، حرکت کهکشان‌ها در خوشه‌های کهکشانی و انحراف نور در پدیده عدسی گرانشی دانشمندان با بررسی این اثر‌ها به وجود ماده تاریک پی برده‌اند، اما ماهیت دقیق و ترکیب آن همچنان ناشناخته است. به همین دلیل، شبیه‌سازی‌های کیهانی یکی از ابزار‌های مهم برای بررسی نقش این ماده در شکل‌گیری کهکشان‌ها و ساختار‌های بزرگ‌مقیاس جهان به شمار می‌روند.
معمای دیگری فراتر از ماده تاریک
اما ماده تاریک تنها راز بزرگ کیهان نیست. انرژی تاریک نیز پدیده‌ای ناشناخته است که با انبساط شتاب‌دار جهان ارتباط دارد. در حالی که ماده تاریک از طریق اثر گرانشی خود به توضیح شکل‌گیری و پایداری ساختار‌های کیهانی کمک می‌کند، انرژی تاریک در مدل کنونی کیهان‌شناسی برای توضیح شتاب گرفتن انبساط جهان به کار می‌رود تصویر روز ناسا یادآوری می‌کند که بخش بزرگی از آنچه ساختار و تحول جهان را تعیین می‌کند، هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است؛ جهانی که آنچه دیده می‌شود، تنها بخشی از داستان آن است.
