به گزارش خبرنگار تشکل‌های دانشجویی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ چهار اتحادیه دانشجویی کشور و شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی خطاب به وزیر علوم پیرامون بی‌توجهی وزارتخانه به مطالبات دانشجویان و تبیین علت تحریم جلسه اخیر وزیر با اتحادیه‌های دانشجویی نامه‌ای منتشر و عدم شرکت خود در دیدار با وزیر علوم سخن خبردادند.
متن کامل نامه به شرح زیر است:
بسمه‌تعالی
جناب آقای دکتر حسین سیمایی صراف
وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری جمهوری اسلامی ایران
سلام علیکم؛
بیش از دو سال است که تصدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری را در دولت چهاردهم بر عهده گرفته‌اید. متأسفانه در همین زمان کوتاهی که جنابعالی وزارت را بر عهده گرفته‌اید، آموزش عالی کشور با مجموعه‌ای از چالش‌های جدی و متعدد آموزشی، فرهنگی، سیاسی، رفاهی و مدیریتی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مسائلی که در جلسات متعدد با جنابعالی و همکارانتان، در نامه‌ها و مواضع عمومی دانشجویان، در مراودات غیررسمی با وزارتخانه و در بستر رسانه و دانشگاه، بارها به شما متذکر شدیم؛ لکن به نتیجه‌ای منتهی نشد!
جناب آقای وزیر! تا توجه داشته باشید که اعتبار و ارزش گفت‌وگو، به احترام متقابل و نتیجه‌مندی آن منوط است.
حال که هر چه به سراغتان آمدیم و حرف زدیم، اما به پاسخگویی و اقدام و بهبود مدیریتتان منجر نشد، قرار نیست با حضور در جلساتی که خروجی آن‌ها به یک نمایش رسانه‌ای تقلیل یافته است، برای گزارش عملکرد شما در وزارتخانه متبوع‌تان، سیاهی‌لشکر این نمایش شویم. عجالتاً تا زمانی که پاسخگویی و اقدام مسئولانه جایگزین نمایش گفت‌وگو نشود، ترجیحمان بر این است که شکلی دیگر از تعامل و گفت‌وگو با شما را اتخاذ کنیم.
خلاصه آقای وزیر! برادرانه بگوییم؛ دانشگاه را نمی‌توان با سیاسی‌بازی و پروپاگانداهای رسانه‌ای اداره کرد.
به این جهت که بعید است محتوای آن جلسات یادتان بیاید، بخش اندکی از خساراتی که به کشور و آموزش عالی و نهاد علم وارد کرده‌اید را به شکل مختصر در ادامه برای شما بازگو می‌کنیم. اگر خواستید از ادله و تأکیدات ما اطلاع و فهم بیشتری داشته باشید، مطالعه نامه‌هایمان و صورت‌جلسات پرتعدادی که در گوشه دفترتان خاک می‌خورد، راهگشا خواهد بود.
۱- افزایش هزینه‌های تحصیل و فشار معیشتی بر دانشجویان، سلب آرامش روانی و رفاهی دانشجویان در روزهای حساس و پرفشار کشور، تعمیق شکاف طبقاتی در دسترسی راحت به آموزش عالی و دیگر عوارض پرتعداد این دست‌فرمان، محصول عملکرد وزیری است که حتی یک گروه دانشگاهی هم مدیریت نکرده و سکان‌دار وزارتخانه متولی نهاد علم در کشور شده است.
۲- تمسخر قانون و امنیت و شأنیت دانشگاه با عدم رسیدگی فوری و بدون ملاحظه به پرونده‌های انضباطی دانشجویان خاطی به تخلفات مبرزن از جمله رفتارهای هنجارشکنانه و مغایر با امنیت ملی عده‌ای قلیل که سایه جنگ آمریکایی را بر سر این مردم برگرداند، دیگر دستاورد جنابعالی بود. تعهدات پرتعداد در مراجع مختلف و محافل رسانه‌ای و کوتاهی‌های پرتعدادتر و حتی اقدامات پشت‌پرده‌ای متفاوت از مواضع رسانه‌ای شما در این موضوع، نشان از میزان اندک اهمیت گفت‌وگوهای قبلی برای جنابعالی دارد.
۳- نحوه مدیریت علمی دانشگاه‌ها، حمایت نامتوازن مالی از طرح‌های علمی، دست‌فرمان شکاف‌آفرین در نحوه تخصیص حمایت‌های مالی و بورسیه، پولی‌سازی دانشگاه، فروش اموال دانشگاه و واسپاری بخش‌های مختلف آن به بخش خصوصی و دیگر موارد مرتبط، همگی بهره‌وری علمی و صنعتی دانشگاه را مضمحل و دسترسی عادلانه به آموزش عالی را نابود خواهد ساخت.
۴- تلاش و رایزنی برای انتصاب افراد مسئله‌دار بر کرسی ریاست دانشگاه‌های اصلی کشور که دیری نرسید که مجبور به تغییر بعضی از آن‌ها شدید، ابهام و تغییرات مسئله‌دار در ضوابط جذب و گزینش اعضای هیئت علمی، همچنین عدم نظارت و رسیدگی به اساتید مسئله‌دار و آشوب‌آفرین، خود نشان از نگاه علم‌گریز و سیاست‌زده جنابعالی به کرسی وزارتخانه حیاتی عتف دارد؛ البته همچنان شاهدیم که عده‌ای از افراد وابسته، وطن‌فروش و کارشناسان رسانه‌های معاند خارجی، مجدداً به کرسی‌های تدریس در دانشگاه‌ها بازگشته‌اند؛ عده‌ای با عملکردهای مشخص هم در کرسی ریاست دانشگاه باقی مانده‌اند.
۵- ابهام در نحوه تصمیم‌گیری بی‌معیار در میزان و چگونگی افزایش حقوق استادان دانشگاه و البته ناتوانی در تأمین منابع همان تصمیمات مسئله‌دار نیز، با آرامش روانی جامعه، منابع محدود کشور و حتی با آرامش روانی استادان و کارمندان دانشگاه بازی کرد.
۶-نحوه مدیریت دانشگاه‌ها در حوادث دی، بهمن و اسفند ۱۴۰۴، که قطعاً در زمینه‌سازی برای آشوب در کشور و تجاوز نظامی دشمن بی‌تأثیر نبود، همچنان نیازمند بررسی و پاسخگویی جدی است. بی‌تدبیری‌های محرز جنابعالی و مدیران منصوبتان در تشدید بحران و البته تضعیف ظرفیت دانشگاه‌ها برای دفاع از کشور، مسئله‌ای قابل اغماض نیست و در تاریخ ثبت خواهد شد.
۷- نحوه مدیریت فرهنگی دانشگاه‌ها، کاهش بودجه‌ها و ادغام معاونت‌های فرهنگی و دانشجویی، تخصیص اعتبارات فرهنگی به صورت سلیقه‌ای و جهت‌دهی کردن و سنگ‌اندازی در مسیر تشکل‌های دانشجویی و غیره، نه‌تنها جایگاه و ظرفیت فعالیت‌های فرهنگی و تشکلی دانشگاه‌ها را تضعیف کرده، بلکه عملاً در مواردی آن را تا مرز تعطیلی و بی‌اثری پیش برده است.
۸-ولنگاری فرهنگی در دانشگاه‌ها، برگزاری برنامه‌های ضد‌ارزش، بی‌ایدگی وزارتخانه و عدم وجود اراده و تمایل به طرح ایده، کوتاهی در رسیدگی قانونی یا تبلیغی به وضعیت عفاف و پوشش در فضای دانشگاه و حتی حمایت از بی‌حجابی با اقداماتی همچون جلسه رسانه‌ای معاون وزیر و... از دیگر میوه‌های پلاسیده‌ی درخت مدیریتتان بود؛ که متأسفانه بنای شما بر عدم پذیرش بوده است!
این موارد، بخش اندکی از واقعیات تلخ دانشگاه و وزارت علوم است که بارها و بارها به جنابعالی تذکر داده شد. صراحتاً نظرمان را عرض کنیم؛ دست‌فرمانی که در وزارتخانه دنبال می‌شود، همانند آنچه در بهمن‌ماه ۱۴۰۴ شاهد بودیم، به بازگرداندن سایه جنگ بر کشور منجر می‌شود.
جناب آقای دکتر سیمایی صراف!
مجدد در پایان عرض می‌کنیم؛ که دلیل صریحمان برای عدم شرکت این است که این جلسات را مصداق بازی از تظاهر به حرف‌شنوی تخدیری می‌دانیم و هیچ‌زمان دور میز گفت‌وگوی سیاست‌زده و بدون نتیجه ملموس نمی‌نشینیم!
اما در صورتی که تغییر ملموسی در عملکرد مدیریتی جنابعالی دیدیم، به جهت آنکه فرصت گفت‌وگوی واقعی و فایده‌مند، که شما نیز مدعی آن هستید، فراهم گردد، اتحادیه‌های دانشجویی برای میزبانی از شما در یک بستر دانشجویی واقعی اعلام آمادگی می‌کنند.
برای گفت‌وگویی واقعی منتظرتان هستیم!
و السلام علی من تبع الهدی
نامه ۵ اتحادیه دانشجویی خطاب به وزیر علوم
