رسانه عبری: ۷ اکتبر چیزی فراتر از یک شکست بود

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از تسنیم؛ روزنامه معاریو در یادداشتی که عصر امروز در وب سایت این رسانه منتشر شد، رئیس وقت ستاد ارتش اسرائیل را به فرار از زیر بار مسئولیت شکست بزرگ در 7 اکتبر(عملیات طوفان الاقصی) توصیف و تاکید کرد که هرتسی هالیوی باید به چیزی فراتر از قبول شکست در این حادثه فکر کند.

نویسنده این یادداشت تاکید کرد که زمانی که هرتسی هالیوی در نشستی در نیویورک اعلام می‌کند که چه کارهایی باید انجام می‌داد که مانع وقوع 7 اکتبر شود، بهتر بود به حقایق دردناک تری فکر می‌کرد، در اینجا در (فلسطین اشغالی) به زبان عبری به کسانی فکر می‌کرد که هزینه این شکست را پرداخت کردند.

طبیعتاً، این روزها همه ما درگیر مسائل مهم سیاسی و امنیتی مربوط به دوران پس از انتخابات، تشکیل ائتلاف‌ها و وضعیت ایران هستیم. اما می‌خواهم توجه‌ها را به رویدادی جلب کنم و به سخنانی بپردازم که به باور من، آن‌طور که باید مورد توجه قرار نگرفته‌اند.

در بخش دیگری از این یادداشت آمده است: تردیدی ندارم که هرتسی هالیوی رنج زیادی را تحمل می‌کند. تردیدی ندارم که درد بزرگی را در درون خود از این شکست حمل می‌کند و تصاویر و حوادث هفتم اکتبر او را رها نمی‌کنند.

اما این درد، جایگزین پاسخ‌هایی نمی‌شود که رئیس پیشین ستاد کل ارتش به مردم اسرائیل بدهکار است. هالوی در بخش‌هایی از مصاحبه که پخش شد، بارها از کشتار هفتم اکتبر با عنوان «شکست» یاد کرد و گفت: «هفتم اکتبر شکستی بود که می‌شد از وقوع آن جلوگیری کرد».

اما این یک شکست عملیاتی دیگر، یک نقص اطلاعاتی یا یک اشتباه در ارزیابی نبود. این یک شکست امنیتی و فرماندهی در ابعادی تاریخی بود؛ شکستی که در آن، یک ارتش کامل، با دستگاه‌های اطلاعاتی، سامانه‌های جمع‌آوری اطلاعات و ساختار فرماندهی و کنترل خود، نتوانست از شهروندانش در برابر حمله‌ای خونین که ساعت‌ها ادامه داشت، محافظت کند. این یک شکست فاجعه‌بار بود، نه صرفاً شکستی دیگر و شکستی عادی.

پرسش فقط این نیست که شکست چگونه رخ داد، بلکه این است که چه کسی وظیفه داشت از وقوع آن جلوگیری کند؟

این نقل‌قول هالیوی دقیقاً چنین است: «حوادث هفتم اکتبر شکستی بود که می‌شد از وقوع آن جلوگیری کرد. برای آنکه بتوان شکست را اصلاح کرد، باید مستقیماً با آن روبرو شد»، این سخن کاملاً درست است. اما چه کسی وظیفه داشت از وقوع آن جلوگیری کند؟ چه کسی باید آمادگی‌های حماس را کشف می‌کرد، اهمیت اطلاعات انباشته‌شده را درمی‌یافت، هشدار می‌داد، آماده می‌شد و دفاع می‌کرد؟ آیا این دقیقاً وظیفه ارتش اسرائیل، اطلاعات نظامی، فرماندهی منطقه جنوبی و سازمان امنیت عمومی (شاباک) نبود؟ آیا مأموریت اصلی ارتش چیزی جز محافظت از شهروندان است است؟ اگر این شکستی بود که می‌شد از وقوع آن جلوگیری کرد، رئیس ستاد کل ارتش نمی‌تواند به همین اظهارنظر بسنده کند. او باید توضیح دهد که چرا، از نظر خودش، از وقوع آن جلوگیری نشد.