به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ مسعود پزشکیان رئیس جمهور کشورمان در سخنرانی خود در سی‌ویکمین اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل (کاپ۳۱)، با اشاره به ضرورت بازنگری در مفهوم مسئولیت مشترک، عدالت اقلیمی و ارتباط میان صلح و محیط‌زیست، تأکید کرد که نمی‌توان از آینده زمین سخن گفت، اما نسبت به پیامدهای زیست‌محیطی جنگ‌ها و درگیری‌های نظامی بی‌تفاوت بود.
رئیس جمهور محیط‌زیست را یکی از قربانیان خاموش جنگ‌ها توصیف کرد که آثار تخریب آن حتی تا نسل‌های پس از پایان مخاصمات نیز باقی می‌ماند.
پزشکیان با اشاره به خسارات زیست‌محیطی حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، اعلام کرد که بر اساس ارزیابی‌های انجام‌شده، حمله به تأسیسات سوخت در عسلویه موجب انتشار حدود ۵۰۰ هزار تن و حمله به مخازن سوخت اطراف تهران باعث انتشار یک میلیون تن دی‌اکسیدکربن شده است.
رئیس جمهور این وضعیت را تناقضی آشکار با تلاش‌های جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای دانست و خواستار تقویت سازوکارهای بین‌المللی برای مستندسازی خسارات زیست‌محیطی، پیشگیری از تکرار چنین اقداماتی و پاسخ‌گو کردن عاملان آن شد.
پزشکیان همچنین با اشاره به اقدامات ایران در توسعه انرژی‌های پاک، اظهار کرد که ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور طی دو سال اخیر از حدود ۱۲۵۰ مگاوات به بیش از ۶۱۵۰ مگاوات افزایش یافته و تولید برق پاک در سال جاری به بیش از ۴.۵ میلیارد کیلووات‌ساعت رسیده است؛ اقدامی که از انتشار حدود ۲.۵ میلیون تن دی‌اکسیدکربن جلوگیری کرده است.
رئیس‌جمهور با تأکید بر اینکه زمین میراث مشترک نسل‌هاست، تصریح کرد: «صلح، پیش‌شرط حفاظت از محیط‌زیست است و حفاظت از محیط‌زیست، پیش‌شرط صلح پایدار» و جمهوری اسلامی ایران برای همکاری عادلانه و مسئولانه در مسیر حفاظت از محیط‌زیست آمادگی دارد.
مشروح سخنان رئیس جمهور به شرح زیر است:
بسم‌الله الرحمن الرحیم
عالی‌جنابان،
رؤسای محترم دولت‌ها و هیئت‌های نمایندگی،
خانم‌ها و آقایان،
ابتدا لازم می‌دانم، از میزبانی شایسته دولت و ملت دوست و برادر جمهوری ترکیه تشکر کنم.
نشست حاضر در شرایطی برگزار می‌شود که جهان بیش از هر زمان دیگری به بازنگری در مفهوم مسئولیت مشترک، عدالت اقلیمی و پیوند گسست ناپذیر میان صلح و محیط‌زیست نیازمند است.
امروز نمی‌توان از آینده زمین سخن گفت، اما از جنگ‌هایی که خاک، آب، هوا، منابع طبیعی و حیات انسان‌ها را هدف قرار می‌دهند، چشم پوشید. محیط‌زیست، قربانی خاموش جنگ‌هاست که آثار تخریب آن تا نسل‌ها پس از مخاصمات، باقی می‌ماند.
تجاوز جنایت‌آمیز و غیر قانونی اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، در کنار ابعاد گسترده خسارت انسانی و اقتصادی، آسیب جدی به محیط‌زیست وارد کرده و حجم عظیمی از آلاینده‌ها و گازهای گلخانه‌ای را وارد جو کرده است. به طوری که مطابق ارزیابی‌های انجام‌شده، حمله به تأسیسات سوخت در عسلویه، موجب انتشار حدود پانصد هزار تن؛ و حمله عمدی به مخازن سوخت اطراف تهران باعث انتشار یک میلیون تن دی‌اکسیدکربن شده است.
این یک تناقض آشکار و نگران‌کننده است. در حالی که جامعه جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و سازگاری با تغییرات اقلیمی تلاش می‌کند، عملیات نظامی گسترده با مصرف سوخت، انفجار مهمات، تخریب زیرساخت‌ها و ایجاد آتش‌سوزی‌های گسترده، دستاورد سال‌ها تلاش اقلیمی و زیست محیطی را نابود می‌سازد.
امروز غزه تنها صحنه کشتار هزاران انسان بی‌گناه نیست، سرزمینی است که زیر بمباران، ویرانی زیرساخت‌های حیاتی، تخریب منابع آب و خاک، آلودگی گسترده و نابودی زیست بوم آن توسط رژیم صهیونیستی با یک فاجعه عمیق انسانی و زیست محیطی مواجه شده است.
تأسف‌بارتر آنکه، حتی پس از برقراری آتش بس، حملات و کشتار غیرنظامیان ادامه دارد و مردم غزه در آستانه زمستان از ابتدایی‌ترین امکانات زندگی محرومند؛ غزه آزمون وجدان انسانی و اعتبار ادعاهای جهانی درباره عدالت، صلح و حفاظت از محیط زیست است؛ آینده زمین را نمی‌توان در ویرانه‌های زندگی انسان‌ها بنا کرد.
جای بسی تاسف است که در حملات اخیر، همچنین شاهد حمله به مناطق حفاظت‌شده و پایگاه‌های محیط‌بانی بوده‌ایم؛ حمله به این مناطق، تعرض به سرمایه مشترک نسل‌های امروز و فرداست.
رهبر شهید ما (که رحمت واسعه خدا بر ایشان باد) در ذیل توجه به اهمیت محیط‌زیست، بر این اصل تأکید داشتند که: به‌کارگیری سلاح‌های نامتعارف از جمله تسلیحات هسته‌ای مصداق ضایع کردن«حرث و نسل» است؛ یعنی نابودی کشت، حیات، انسان و نسل‌های آینده.
این تعبیر قرآنی، در حقیقت بیانگر رویکردی بنیادین نسبت به موضوع محیط‌زیست است: به این معنا که "هیچ قدرتی حق ندارد به نام امنیت یا برتری نظامی، بنیان‌های حیات بر روی زمین را با خطر نابودی مواجه سازد."
بر این اساس، ما خواستار تقویت سازوکارها برای مستندسازی، پیشگیری و پاسخ‌گو کردن این اقدامات از سوی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی هستیم.
جمهوری اسلامی ایران با وجود تحریم‌های ظالمانه و محرومیت از دسترسی به منابع مالی و فن‌آوری‌های بین‌المللی، مسیر کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و توسعه انرژی‌های پاک را دنبال کرده است. در این راستا ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور در دو سال اخیر را از حدود ۱۲۵۰ مگاوات به بیش از ۶۱۵۰ مگاوات افزایش یافته است و در سال جاری تولید برق پاک به بیش از ۴.۵ میلیارد کیلووات‌ساعت رسیده و از انتشار حدود ۲.۵ میلیون تن دی‌اکسیدکربن جلوگیری شده است. این دستاوردها نشان می‌دهد که اراده ملی ایران برای حفاظت از اقلیم، حتی در دشوارترین شرایط اقتصادی و جنگ، متوقف نشده است.
از جامعه جهانی و سازمان‌های مسئول انتظار داریم که میان تعهدات اقلیمی در زمان صلح و مسئولیت در زمان جنگ، پیوند واقعی برقرار سازد و با مستندسازی خسارات زیست محیطی ناشی از تجاوزات نظامی، سازوکارهای جبران خسارت را تقویت نماید.
مایلم در پایان سخن به این نکات تأکید نمایم:
زمین، میراث یک ملت یا یک نسل نیست. آن را از نسل‌های پیشین به امانت گرفته‌ایم و باید سالم‌تر و امن‌تر به نسل‌های آینده بسپاریم.
صلح، پیش‌شرط حفاظت از محیط‌زیست است و حفاظت از محیط‌زیست، پیش‌شرط صلح پایدار.
جمهوری اسلامی ایران برای همکاری عادلانه، مسئولانه و هم افزا در مسیر حفاظت از محیط‌زیست آمادگی دارد.
از توجه شما سپاسگزارم.
