به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ انتخاب کارت گرافیکی که بتواند عملکردی مشابه کنسول پلی‌استیشن ۵ ارائه دهد، یکی از پرسش‌های کاربران علاقه‌مند به بازی‌های رایانه‌ای است. بررسی‌های منتشرشده نشان می‌دهد کارت گرافیک NVIDIA GeForce RTX ۲۰۷۰ Super از نظر عملکرد گرافیکی، نزدیک‌ترین گزینه به نسخه استاندارد PS۵ است؛ هرچند این مقایسه محدودیت‌هایی دارد.
کارشناسان Digital Foundry نیز RTX ۲۰۷۰ Super را نزدیک‌ترین نمونه به راهکار گرافیکی کنسول استاندارد سونی می‌دانند. این کارت گرافیک که چند نسل از عرضه آن گذشته، همچنان در برخی شرایط می‌تواند عملکردی در سطح PS۵ ارائه دهد. البته مقایسه این دو سخت‌افزار به سادگی امکان‌پذیر نیست؛ زیرا پلی‌استیشن ۵ مانند ایکس‌باکس سری ایکس از یک تراشه اختصاصی یا APU استفاده می‌کند که پردازش‌های مرکزی و گرافیکی را در یک مجموعه سخت‌افزاری انجام می‌دهد. در مقابل، کارت گرافیک RTX ۲۰۷۰ Super تنها یکی از اجزای یک رایانه شخصی است و عملکرد نهایی آن به پردازنده و سایر قطعات سیستم نیز وابستگی دارد. این کارت گرافیک به ۸ گیگابایت حافظه GDDR۶ مجهز است. با این حال، مقایسه این مقدار با حافظه ۱۶ گیگابایتی GDDR۶ یکپارچه PS۵ نیز دقیق نیست؛ چراکه کنسول سونی از حافظه مشترک برای پردازنده مرکزی و گرافیکی استفاده می‌کند.
در بخش دیگری از این گزارش، عملکرد کارت‌های گرافیک جدیدتر با کنسول قدرتمندتر سونی، یعنی PS۵ Pro، مقایسه شده است. بر اساس این بررسی، کارت گرافیک NVIDIA RTX ۵۰۶۰ Ti با حافظه ۱۶ گیگابایتی و AMD Radeon RX ۹۰۶۰ XT از نظر توان پردازشی خام، گزینه‌های نزدیک‌تری به عملکرد گرافیکی PS۵ Pro هستند. این دو کارت گرافیک در صورت استفاده از تنظیمات مناسب و همراهی با یک پردازنده قدرتمند مخصوص بازی، می‌توانند در برخی شرایط عملکردی بالاتر از کنسول سونی ارائه دهند. با این حال، مقایسه مستقیم آنها همچنان به دلیل تفاوت معماری و نحوه بهینه‌سازی بازی‌ها برای کنسول و رایانه شخصی محدودیت دارد. گزارش همچنین به کارت گرافیک RTX ۵۰۶۰ اشاره می‌کند که در سپتامبر ۲۰۲۶، بر اساس نظرسنجی سخت‌افزار و نرم‌افزار استیم، دومین کارت گرافیک پرکاربرد میان کاربران این پلتفرم بوده و سهمی معادل ۴.۴ درصد داشته است.
چرا مقایسه کارت گرافیک کامپیوتر با PS۵ دشوار است؟
یکی از مهم‌ترین دلایل دشواری این مقایسه، تفاوت میان ساختار سخت‌افزاری کنسول و رایانه شخصی است. پلی‌استیشن ۵ از یک پردازنده اختصاصی AMD مبتنی بر معماری RDNA ۲ استفاده می‌کند که پردازنده مرکزی و گرافیکی را در یک تراشه ترکیب کرده است؛ بنابراین نمونه کاملاً مشابهی از این ساختار در بازار کارت‌های گرافیک رایانه‌های شخصی وجود ندارد. از سوی دیگر، توسعه‌دهندگان بازی می‌توانند با بهینه‌سازی اختصاصی نرم‌افزار برای سخت‌افزار ثابت کنسول، به نتایجی مانند اجرای بازی با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه و وضوح نزدیک به ۴K دست پیدا کنند؛ عملکردی که لزوماً با نصب یک کارت گرافیک مشابه در رایانه شخصی تکرار نمی‌شود. در چنین شرایطی، قدرت پردازنده مرکزی، میزان و نوع حافظه رم و هماهنگی قطعات رایانه شخصی نیز در عملکرد نهایی بازی‌ها نقش مهمی دارند. حتی استفاده از یک کارت گرافیک قدرتمند مانند RTX ۵۰۹۰ نیز نمی‌تواند ضعف پردازنده را به‌طور کامل جبران کند.
در مجموع، اگر هدف اجرای بازی‌ها با وضوح ۴K و نرخ فریم مناسب، بدون دردسر‌های ارتقای قطعات و تنظیمات رایانه شخصی باشد، کنسول‌های PS۵ و PS۵ Pro همچنان گزینه‌های قابل توجهی هستند. در مقابل، کاربرانی که به دنبال فناوری‌های پیشرفته‌تری مانند رهگیری پرتو مسیر یا اجرای بازی‌ها با نرخ ۱۲۰ فریم بر ثانیه هستند، می‌توانند به سراغ رایانه‌های شخصی مجهز به کارت‌های گرافیک قدرتمندتر بروند.
