تاریخ انتشار: یکشنبه 1405/09/01 - 14:17
کد خبر: 568205

نمایش سه‌جانبه ترامپ، پوتین و شی در شنژن قرار بود یادآور کنفرانس تهران باشد؛ اما تفاوت بزرگ اینجاست که این بار قدرت‌های بزرگ نمی‌توانند بدون محاسبه نقش ایران، برای جهان تصمیم بگیرند؛

از کنفرانس تهران تا شنژن ۲۰۲۶؛ رؤیای یالتا با کابوس ایران

از کنفرانس تهران تا شنژن ۲۰۲۶؛ رؤیای یالتا با کابوس ایران

دونالد ترامپ رئیس‌جمهور تروریست آمریکا پس از دیدار سه‌جانبه با ولادیمیر پوتین و شی جین‌پینگ در شنژن چین، تصویری در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد که در آن عکس خود را کنار رؤسای جمهور روسیه و چین مقابل تصویر تاریخی کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳ با عبارت «قدرت‌های بزرگ؛ ۱۹۴۵، ۲۰۲۶» قرار داد. البته تصویر انتخاب شده کنفرانس تهران است و سال ۱۹۴۵ کنفرانس دیگری در شهر یالتا در شبه جزیره کریمه برگزار شد که احتمالا ترامپ در انتخاب تصویر و تاریخ ها هم اشتباه کرده است.

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ دونالد ترامپ رئیس‌جمهور تروریست آمریکا پس از دیدار سه‌جانبه با ولادیمیر پوتین و شی جین‌پینگ در شنژن چین، تصویری در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد که در آن عکس خود را کنار رؤسای جمهور روسیه و چین مقابل تصویر تاریخی کنفرانس تهران در سال 1943 با عبارت «قدرت‌های بزرگ؛ 1945، 2026» قرار داد. البته تصویر انتخاب شده کنفرانس تهران است و سال 1945 کنفرانس دیگری در شهر یالتا در شبه جزیره کریمه برگزار شد که احتمالا ترامپ در انتخاب تصویر و تاریخ ها هم اشتباه کرده است.

ترامپ از این شباهت‌سازی، به‌دنبال ایجاد یک قیاس تاریخی بین نشست اخیر و مذاکرات رهبران قدرت‌های پیروز جنگ جهانی دوم برای ترسیم نظم جدید جهانی بود و تلاش داشت خود را به‌عنوان یکی از معماران نظم جدید جهانی معرفی کند اما این بازنمایی تاریخی، به‌خلاف تصویری که ترامپ تلاش دارد از خود ارائه دهد، دارای تناقض‌های مهمی است.

1 ـ در کنفرانس تهران که بدون اطلاع محمدرضا پهلوی انجام شد، آمریکا در جایگاه یکی از قدرت‌های پیروز جنگ جهانی دوم کنار اتحاد شوروی و انگلستان نشست و درباره سرنوشت جهان پس از جنگ تصمیم گرفت اما در قاب سال 2026، آمریکا در شرایطی کنار دو رقیب راهبردی خود قرار گرفت که جنگ اخیرش با ایران نه‌تنها به دستاورد سیاسی و نظامی موردانتظار وی منجر نشده، بلکه معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی را نیز به‌زیان موقعیت آمریکا تغییر داده است و تا اینجای کار آمریکا را شکست‌خورده جنگ می‌دانند؛ از این منظر، قرار گرفتن ترامپ در قاب قدرت‌های بزرگ را می‌توان تلاشی برای بازسازی تصویر اقتدار ازبین‌رفته آمریکا دانست.

در حقیقت اگر کنفرانس تهران بدون اطلاع دولت وقت و شخص شاه و با حضور سران این سه کشور در سفارت شوروی در تهران انجام شد و پهلوی دوم بعد از حضور آن‌ها از این رویداد اطلاع کسب کرد و حتی به وی اجازه ملاقات دوجانبه ندادند اما در کنفرانس شنژن نه‌تنها ایران روی میز نبود بلکه غائبی بود که تعیین‌کننده‌ترین عامل در شرایط فعلی جهانی است و جنگ ایران حتی توانست نتیجه انتخابات آمریکا را به‌ضرر ترامپ تمام کند. 

2 ـ از دیگر نشانه‌های این تناقض تصویری، ناکامی ترامپ در استفاده از ظرفیت نشست سه‌جانبه برای حل‌وفصل جنگ با ایران بود؛ رئیس‌جمهور آمریکا پیش از این دیدار از تمایل خود برای طرح موضوع ایران با رهبران چین و روسیه سخن گفت و انتظار می‌رفت این دو کشور با توجه به روابط خود با تهران، در مسیر پایان دادن به جنگ نقش‌آفرینی کنند،

با این حال، نه در بیانیه مشترک پایانی نشست اشاره‌ای به جنگ ایران شد و نه نشانه‌ای از توافق پکن و مسکو برای کمک به واشنگتن در این زمینه به‌دست آمد، درواقع، ترامپ در حالی به‌دنبال بهره‌گیری از ظرفیت قدرت‌های بزرگ برای پیشبرد اهداف خود بود که نشست شنژن حتی نتوانست دستاوردی مشخص در پرونده‌ای به‌اهمیت جنگ با ایران برای او به‌همراه داشته باشد.

تناقض دیگر به مسئله تایوان بازمی‌گردد، چین همواره تایوان را بخشی از قلمرو خود می‌داند و مخالفت آمریکا با استقلال این جزیره را یکی از مطالبات اصلی خود در روابط با واشنگتن قرار داده است و آمریکا هم از ابزار تایوان برای فشار بر چین استفاده می‌کرد اما ترامپ در این نشست اعلام کرد که آمریکا از استقلال تایوان حمایت نمی‌کند؛ موضعی که کنار تأکید پکن بر ضرورت رعایت حساسیت‌های خود در این پرونده، نشانه‌ای از افزایش فشار چین بر آمریکا بود.

3 ـ موضوع هسته‌ای نیز یکی دیگر از عرصه‌های بروز این تناقض بود. در شرایطی که آمریکا طی جنگ اخیر با ایران، مسئله توانمندی هسته‌ای را به یکی از محورهای فشار و توجیه اقدامات خود تبدیل کرده بود اما شی جین‌پینگ در نشست با ترامپ و پوتین بر ضرورت حرکت به‌سمت حذف تسلیحات هسته‌ای تأکید کرد؛ طرح ایده حذف سلاح‌های هسته‌ای از سوی رهبر چین، در برابر سیاست آمریکا که هم‌چنان بر بازدارندگی و برتری هسته‌ای تکیه دارد، واجد اهمیت سیاسی است، به‌ویژه آنکه تسلیحات هسته‌ای و تهدیدهای مرتبط با آن، از جمله ابزارهای فشار راهبردی آمریکا در معادلات جنگ با ایران بودند.

4 ـ ترکیب تصویر منتشرشده از ترامپ، حامل پیام ژئوپولیتیکی دیگری هم هست؛ در این قاب، چین به‌عنوان نماینده قدرت رو به رشد شرق و روسیه به‌عنوان قدرت اوراسیایی کنار رئیس‌جمهور آمریکا قرار گرفتند اما اروپا، با وجود جایگاه تاریخی و اقتصادی خود در نظام بین‌الملل، در این تصویر غایب است، این غیبت را می‌توان بازتابی از کاهش نقش اروپا در معادلات جهانی قدرت و حاشیه‌ای شدن آن در برخی ترتیبات جدید امنیتی و سیاسی دانست، درواقع، ترامپ با این تصویر نه‌تنها از یک نظم سه‌قطبی سخن گفت بلکه به‌طور ضمنی جایگاه اروپا را نیز از مرکز تصمیم‌گیری‌های جهانی خارج کرد؛ این مسئله مورد انتقاد صدراعظم آلمان هم بود که پس از نشست سه‌جانبه اخیر هشدار داد که قالب یالتا نمی‌تواند صلح به‌ارمغان بیاورد و اروپا اجازه نخواهد داد سرنوشتش مانند آن زمان تعیین شود.

5 ـ اما شاید مهم‌ترین تفاوت قاب‌های یالتا و تهران در 1945 با قاب سال 2026، به جایگاه کشورهای غایب در این دو معادله برمی‌گردد. در پایان جنگ جهانی دوم، سرنوشت بسیاری از ملت‌ها و کشورهای مستقل، بدون حضور مستقیم آن‌ها در مذاکرات قدرت‌های بزرگ تعیین شد و توافقات یالتا و تهران در شکل‌گیری ترتیبات پس از جنگ و تقسیم حوزه‌های نفوذ نقش داشتند اما در معادلات جنگ اخیر، ایران به‌عنوان کشوری که در تصویر ترامپ و در میز سه‌جانبه شنژن حضور نداشت، به یکی از بازیگران تعیین‌کننده تحولات تبدیل شد،

به بیان دیگر، به‌خلاف تصور سنتی از نظم جهانی که در آن قدرت‌های بزرگ می‌توانند پشت درهای بسته درباره سرنوشت دیگران تصمیم بگیرند، تحولات اخیر نشان داد اراده و ظرفیت بازیگران مستقل نیز می‌تواند محاسبات قدرت‌های بزرگ را با محدودیت مواجه کند.

تصویرسازی ترامپ بیش از آنکه بازتاب قطعی شکل‌گیری یک نظم جدید جهانی باشد، نمایش جایگاه واقعی آمریکا در چنین نظمی است؛ ترامپ می‌خواهد خود را در جایگاه روزولتِ نظم پس از جنگ قرار دهد، اما به‌خلاف سال 1945، این بار آمریکا نه در موقعیت بی‌چون‌وچرای یک قدرت پیروز بلکه در شرایطی قرار دارد که رقبای آن از جمله چین و روسیه در حال تثبیت موقعیت خود هستند و بازیگری مستقل و قدرتی منطقه‌ای مانند ایران نشان داده است نمی‌توان معادلات منطقه‌ای را صرفاً در اتاق‌های مذاکره قدرت‌های بزرگ تعیین کرد.

نظرات
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید
معرفی کسب و کارها
از کنفرانس تهران تا شنژن ۲۰۲۶؛ رؤیای یالتا با کابوس ایران
پیام تسلیت رئیس نهاد رهبری در دانشگاه‌ها در پی درگذشت دکتر گلشنی
رئیس سابق فدراسیون ژیمناستیک به حبس محکوم شد
بازگشت موفق فضاپیمای باری اسپیس‌ایکس از ایستگاه فضایی
غافلگیری تازه اپل با گجت‌های جدید؛ اما یک چالش بزرگ باقی مانده است
با عکس کهنه نمی‌توان نظم گذشته را بازگرداند
جزئیات ثبت‌نام پذیرفته شدگان کنکور ۱۴۰۵ در دانشگاه علوم پزشکی تهران
ویتامینی که خطر زوال عقل را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد
هنر چگونه هویت زن ایرانی را از صحنه نمایش تا جهان بازنمایی می‌کند؟
اطلاعیه جدید سازمان امور دانشجویان درباره وضعیت تحصیلی و کنسولی دانشجویان بین‌الملل
کشف نشانگر خونی برای تشخیص زودهنگام سرطان تخمدان
نفتکش‌ها به راه نیفتاده‌، اما چشم‌ها به دریاست
انویدیا زیر ذره‌بین نهاد نظارتی بازار سرمایه آمریکا
مراسم تودیع و معارفه معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه آزاد برگزار شد
پشت پرده سقوط سنگین قیمت طلا
برنامه زمان‌بندی کلاس‌های دانشجویان ورودی جدید دانشگاه آزاد اعلام شد
پشت پرده اختلالات دیجیتالی آمریکا
بیش از ۳۵ ماهواره در دست ساخت است
حکم انفصال محمد شریعتمداری باید فوراً اجرا شود
افزایش نرخ دلار و یورو در اولین روز آذرماه
هوش مصنوعی جدید بدون نیاز به اینترنت روی لپ‌تاپ اجرا می‌شود
نظرسنجی
با توجه به نتایج انتخابات آمریکا و شکست جمهوری خواهان، مهم‌ترین رویکرد سیاست خارجه کشورمان در حال حاضر چه می‌تواند باشد؟


مشاهده نتایج
go to top