به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» ، این بازیگر با حضور در فیلم سینمایی «به رنگ ارغوان» برای اولین بار مقابل دوربین رفت و در گفتوگویی جریان این حضور را روایت میکند. او در مور چگونگی انتخاب برای بازی در فیلم حاتمیکیا گفت: «وقتی قصه را خواندم اینقدر دوستش داشتم و دلم گره خورد به آن که انگار آقای حاتمی کیا را هم متوجه کرد. بنابراین به رغم وجود چند کاندیدای دیگر، من از حمایت دلپذیر ایشان برخوردار شدم. این فیلم آن توانایی را داشت که آدم را بومی خودش کند.»
او ادامه داد: «نمیتوانستی بازیگر «به رنگ ارغوان» باشی و به آن به چشم یک شغل نگاه کنی. فکر میکنم هر کس دیگری جای من بود هم همین اتفاق برایش میافتاد. درباره این هم بگویم که اگر «به رنگ ارغوان» همان موقع اکران میشد زندگی من تمام بود. چون وارد یک جریان تعارف و مناسبات و پیچیدگیها با خودم و دنیای بیرونم میشدم و برمیگشتم به همان موضع بالایی که قبل از بازی در این فیلم نسبت به دنیا و اطراف خودم داشتم.»
او در پاسخ به این پرسش که نقش اول بودن در این فیلم چه تجربهای بود، گفت: «به نظرم همه این طور چیزها خیلی زیاد به آن نقش بستگی دارد. در چهارشنبه سوری شما اگر بازیگر بودید کدامیک از نقشها به شما پیشنهاد میشد که قبولش نمیکردید؟ همه آن مهم و جذاب است و آدم را به بازیگری وسوسه میکند. مثالهای دیگری هم برایش وجود دارد. من چون تا حالا نقش مکمل بازی نکردهام ،نمیدانم نقش یک چه احساسی دارد. چون همه آن برایم یک شکل بوده ولی در مورد نقش دوم هم هیچ پرهیزی ندارم اما نمیتوانم بروم در این لایه تعارف که برایم مهم نیست که دارم نقش دوم چه بازیگری را بازی میکنم.»
او با اشاره به اینکه نقشهای زیادی بوده که بعد از دیدن فیلمهای سینمایی علاقمند بوده به جای بازیگر آن باشد، گفت: «اولین باری که این احساس به من دست داد برای فیلم «شیدا» به کارگردانی کمال تبریزی بود. خیلی دوست داشتم نقش لیلا حاتمی را بازی کنم. تمام زنان فیلمهای ابراهیم حاتمیکیا تا قبل از «به نام پدر»، تمام زنان فیلمهای داریوش مهرجویی، تمام زنان فیلمهای اصغر فرهادی و ...»
متن کامل این مصاحبه در شماره نوروزی نشریه «مشق آفتاب» منتشر شده است.
