به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ شهریور سال گذشته بود که خبر جدایی مهرداد پولادی از کاروان تیم ملی در بازگشت از مسابقات جام ملت های آسیا و سفر به قطر در رسانه ها پخش شد. بازیکنی که به علت مشکلات سربازی با اصرار دولتی ها و دستور ویژه رییس ستاد کل نیروهای مسلح توانست از کشور خارج شود و تاکنون نیز در کشور قطر بماند. در همان زمان مسولین سازمان نظام وظیفه عمومی و در راس آنها سردار کمالی معاون اداره منابع انسانی ستاد کل نیروهای مسلح از پیگیری قضایی موضوع خبر دادند و اصرار بیش از حد مسولین فدراسیون فوتبال را عامل این اقدام فراقانونی معرفی کردند.
جدای از اینکه بالاخره چه کسی مسولیت این اقدام غیر قانونی را باید برعهده بگیرد، موضوع اصلی اینست که مسولین امر باید به این سوال پاسخ دهند که در فضایی که سربازی برای جوانان این کشور یک مساله جدی محسوب میشود، چرا باید چنین تبعیض بزرگی بین آحاد جوانان کشور صورت بگیرد؟ عدم پاسخگویی ستاد کل نیروهای مسلح از سویی و توجیهات نا تمام فدراسیون فوتبال از سویی دیگر این فضا ذهنی را در جامعه تشدید میکند که قوانین کشوری عملا در مقابل فضاسازی های احساسی ناکارآمد است و گرنه در سایر کشورها شاهد برخورد یکسان با همه حتی سرشناسانی چون ستاره های فوتبال هستیم. بررسی نظرات بینندگان در خبرگزاری های مختلف پیرامون این موضوع خود بهترین دلیل بر این مدعا است.
مسولین ذیربط همچنین قول برخورد در صورت بازگشت پولادی به کشور را مطرح کرده و به عنوان مثال سردار کمالی گفته است "باید راهکار قانونی برای برگشت وی و برخود با او صورت بگیرد چون نیروهای مسلح در مورد او هیچ اغماضی نخواهد کرد و یک روز تاخیر او به جرم او می افزاید. نظام وظیفه دنبال راه قانونی برای برگشت اوست". همچنین در توجیه علت صدور مجوز خروج به صورت ویژه افزوده است"چون بحث اهمیت ملی مطرح بود رفتند و تیم ملی را همراهی کنند و چون استننباط ما این بود که اگر تیم نتیجه نگیرد این را بهانه قرار می دهند موافقت شد". اهمیت مساله در این نکته است که چرا باید ویژه نگری ها و دور زدن قانون به راحتی و با ایجاد یک هیاهوی رسانه ای قابل صورت گیرد؟
با گذشت زمان البته برخی ها بدنبال زدودن این بی قانونی از یادها بودند ولی مطالبه گری جنبش دانشجویی مانع این کار شده است. نامه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهد به سرلشگر فیرآبادی رییس ستاد کل نیروهای مسلح خود بیانگر این نکته است که مساله صرفا فرار یک شخص از سربازی نیست و نگرانی اصلی رواج این گونه ویژه خواری ها است.
تبدیل فوتبالیست های رده چندم به اسوه های آرمانی جوانان و ایجاد خدمات بی حد و حصر برای آنان باعث شده است که قشری دیگر به اقشار مصون از اجرای عدالت اضافه شود و این سوال در ذهن جوانان شکل بگیرد که در آینده چه شغلی داشته باشم تا از عدالت ایمن باشم؟
