خبرنامه دانشجویان ایران: علیرضا زاکانی در مجلس طی یادداشتی در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی "افسران" به بررسی دلایل حاشیهها و "هیاهوی" ایجاد شده در رابطه با مستند "من روحانی هستم" پرداخت.
به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ متن یادداشت این نماینده مجلس به شرح ذیل است:
بسم الله الرحمن الرحیم / درس هایی از مستند من روحانی هستم.
چرایی اعتراض و هیاهو پیرامون این مستند بعد از چند ماه از انتشار آن؟
سال قبل جمعی از خواهران دانشجو در تماسی تلفنی درخواست مصاحبه در خصوص حوادث 18 تیر سال 1378 را نمودند.
پس از مدتها این مصاحبه انجام شد و اصل آن از خاطر بنده رفت تا چندی پیش، با هیاهویی که پیرامون مستند من روحانی هستم صورت گرفت، با دیدن فیلم و خواندن دقیق متن پیاده شده آن و دیدن مصاحبه ها و سخنرانی های مختلف، اسباب تعجب و حیرت بنده بیشتر شد و با دقت به نکاتی رسیدم که به اختصار تقدیم می نمایم.
البته بنده هنوز اطمینان ندارم اصل مستند را جناب آقای روحانی ریاست محترم جمهوری دیده باشند چرا که چندی قبل آقای ضرغامی از پخش فیلم آماده شده توسط اطرافیان ایشان در صدا و سیما جلوگیری کرد و در هیات دولت با اعتراض و اوقات تلخی شدید آقای روحانی روبرو شد اما بعد از توضیح و دریافت محتوای فیلم پخش نشده آقای روحانی دلجویی کرد و پوزش خواست لذا باید ابتدا توصیه نمود جناب آقای روحانی این مستند را ببینند و اگر دیده باشند نیز اعتراض خویش را در صورت عدم صحت خاطرات جناب آقای هاشمی رفسنجانی به ایشان بفرمایند و مطالبه بازنگری در خاطرات چاپ شده آقای رفسنجانی را بنمایند.
اما به راستی علت هیاهو چیست؟
1. ناراحتی از شفاف شدن گذشته و رویگردانی برخی از طرفداران امروز( نظرات گذشته پیرامون مرگ بر آمریکا، حوادث تلخ 18 تیر ماه 1378 و حماسه بزرگ ملت در 23 تیر و مواضع متفاوت مسوولان کشور، بحث مواجهه با داستان آقای منتظری و ... )
2. نهان نمودن چهره واقعی در برخی از مواقف انقلاب از نیروهای انقلابی ( مک فارلین و باژ شدن قفل ارتباط با آن، تعارض های روزهای سخت دفاع مقدس و جنگ و اهداف مغایر جلسه عقلا در مجلس وقت، برکناری از شورای نظارت بر صدا و سیما بدستور حضرت امام ره، ماجرای هسته ای و.. )
3. بازخوانی خاطرات جناب آقای هاشمی و معلوم شدن نادرست بودن آنها و جلوگیری از جعل تاریخ نگاری انقلاب اسلامی
4. ترس از معلوم شدن زوایای تاریخی و جلوگیری از مستندسازی های بعدی برای جریانات مدعی آزادی بیان و ....
5. موج سازی برای درست کردن دشمن فرضی و متهم کردن دیگران برای فرار از پاسخگویی، آنچنان که در رفتار روسای جمهوری همچون آقایان خاتمی و احمدی نژاد آشکار بود.
6. فرار از عملکرد نادرست ماه های اخیر که سبب بی اعتمادی بخش هایی از مردم شده است (سبد کالا، بازگشت برخی سودجویان به عرصه اقتصاد کشور بویژه در حوزه نفت و ...)
7. مقصر پیدا کردن برای ناکامی های احتمالی آینده و تکرار شعار بی حاصل نگذاشتند کار کنیم و ...
8. ایجاد دو قطبی در فضای سیاسی جامعه و حفظ فضای شعارگونه و احساسی در کشور
9. حمله به عقبه نیروهای حزب اللهی و ایجاد فضای رعب و وحشت برای خالی کردن پشت نیروهای انقلابی و جوان
10. ناراحتی از خلاقیت و دقت جوانان و بهره گیری از هنر در انتقال پیام انقلاب اسلامی و واکاوی های تاریخی
11. دوگانگی در شعار و عمل( تکرار شعار آزادی بیان و ضرورت قضاوت وجدان عمومی مردم و عدم تحمل و سعه صدر در مقام عمل)
12. ایجاد هیاهو و بهره گیری از فضا سازی موجود برای انحراف افکار عمومی از مذاکرات و رخ دادهای این ایام در سیاست خارجی
13. و....
نکته قابل توجه و جالب این که
1. اکثر هجمه کنندگان به این مستند آن را ندیده اند و فقط ابهام گویی و کلی گویی می کنند.
2. مدعیان دفاع از آزادی بیان خواستار برخورد با تولید کنندگان این مستند که فقط بر اساس مستندات موجود با ذکر منابع این فیلم آماتوری را ساخته اند، شده اند.
3. حامیان به ظاهر هنر دوست و شعاردهندگان ضرورت اکرام دانشجویان و آزادی بیان، خواستار برخورد قضایی با تیم تولید کننده که از دانشجویان دانشگاه های تهران می باشند، هستند.
4. امثال آقای لاریجانی ریاست محترم مجلس بجای اعتراض به نادرست گویی و جعل تاریخ توسط خاطرات منتشر شده و چاپ شده جناب آقای هاشمی، سازندگان این مستند را به درغگویی متهم نموده اند.
5. عدم پاسخ منطقی و نقدی مستند برای فیلم من روحانی هستم و عدم بیان و انتقاد مستدل و سخنگویی درست با مردم و بسنده نمودن به محکوم کردن صرف آن.
6. ایجاد هیاهو بجای پاسخگویی و جلوگیری از اکران آن در دانشگاه ها و ....
اما چه باید کرد؟
به نظر باید با دوری از عصبانیت به پاسخ مستدل و مستند به منتقدین پرداخت و با جدیت از مستندسازان جوان حمایت کرد و برای جلوگیری ریشه ای از تاریخ نگاری نادرست و تحریف تاریخ بطور گسترده و مستند در نهایت احترام به شخصیتهای کشور وقایع نگاری دقیق و ثبت تاریخ شفاهی انقلاب از کسانی که دچار فراموشی و نسیان نشده اند پرداخت و با دسترس قرار دادن حقیقت و واقعیات رخ داده اجازه داد افکار و وجدان عمومی قضاوت نموده و اجازه داد آزموده های تاریخی چراغی برای عبور از گردنه های موجود و رسیدن به افتخارات این ملت رشید در آینده باشد.
البته پاسخگویی مستدل و با ارجاع به مستندات، مستند سازان در دادگاه و معلوم شدن نادرستی خاطرات برخی خاطره گویان نیز می تواند از مواهب این مستند باشد. ان شاءالله
