نقض ساده قانون و چشم پوشی از تخلف، نه تنها نتیجه ای جز شکست در جام ملت های آسیا با بی ملاحظگی پولادی و اخراجش نداشت، بلکه قبح قانون شکنی در موضوعی که مردم قبلا فکر می کردند تخلفات در آن حداقل است را در اذهان عمومی شکست.
خبرنامه دانشجویان ایران: محمدحسن زاهدنیا// وقتی خبر کشف باند جعل کارت پایان خدمت در استان خوزستان و احتمال استفاده چند بازیکن فوتبال از امکانات این باند برای فرار از سربازی، روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت، مردم در انتظار برخورد قاطع با باند مذکور و علی الخصوص فوتبالیست های متخلف بودند. روندی که با بررسی بیشتر پرونده دیگر فوتبالیست های دارای کارت معافیت، نشان از وجود این قاطعیت می داد، اما رفته رفته موضوعاتی بوجود آمد که عدم برخورد قاطع در این ماجرا را در جامعه القا نمود.
زمانی که کارت معافیت دو بازیکن ملی پوش فوتبال، مهرداد پولادی و سروش رفیعی، جعلی تشخیص داده شد، فدراسیون فوتبال تلاش خود را برای رفع موانع مربوط به پرونده سربازی این دو بازیکن جهت حضور درتیم ملی آغاز کرد. ابتدا مسئولان ستاد کل نیروهای مسلح از جمله سردار کمالی، تحقق این موضوع را غیرممکن دانستند. بعد از ایجاد تغییرات مورد نظر وزارت ورزش در فدراسیون فوتبال و کنار گذاشته شدن فریده شجاعی و محمدمهدی نبی، وزارت ورزش نیز همراه با فدراسیون خواستار صدور روادید برای این دو بازیکن شد که خود جای تامل است که آیا وزارت ورزش اگر این تغییرات هم رخ نمی داد باز این چنین برای فدراسیون فوتبال قدمی بر می داشت؟!
البته با این وجود جای امیدواری وجود داشت که ستاد کل نیروهای مسلح این درخواست ها را رد کند، چرا که در صورت عدم رد درخواست و مجوز حضور پولادی به عنوان متخلف در بازی های تیم ملی، نه تنها پدیده نقض قانون را به امری بدیهی مبدل می کرد، بلکه موجب پایمال شدن حق مردمی بود که همگی فراق عضو فعالی از خانواده خود را دو سال تحمل کرده اند، یا جوانانی که دو سال از بهترین روزهای عمر خود را به انجام خدمت سربازی گذارنده اند، کاملا مشهود بود.
متاسفانه در همین حین، به یکباره موضع ستاد کل نیروهای مسلح تغییر یافته و سردار کمالی تشخیص داد که این بازیکنان برای دفاع از حیثیت و نام ایران به مسابقات جام ملت های آسیا می روند. جالب است مسئولینی که از آنها انتظار می رود در حوزه خود کوچک ترین تخلفات را با سخت ترین مجازات ها پوشش دهند، نام خوشگذرانی در سواحل استرالیا را خدمت به جامعه اطلاق کرده اند. البته نباید تلاش بازیکنان و قهرمانان ورزشی را در میادین مختلف برای اعتلای نام ایران نادیده گرفت. اگر در نگاه سردار کمالی صرفا حضور در تیم ملی مصداق همان خدمت به جامعه است، چرا برای دیگر بازیکنان فوتبال و یا سایر رشته های ورزشی و به طور کلی سایر جوانان موفق در عرصه های فرهنگی و علمی، چنین امکاناتی فراهم نمی کنند. اگر واقعا اینقدر افتخار آفرینی برای سازمان نظام وظیفه و ستاد کل نیروهای مسلح اهمیت دارد، چرا برای تسهیل خروج از کشور دانشجویانی که برای شرکت در المپیادهای علمی خواهان سفر به کشورهای دیگر هستند و قانونا معافیت تحصیلی دارند، اقدامی انجام نمی دهند و آنقدر سنگ اندازی صورت می گیرد که گویی مخالف حضور این جوانان در مسابقات علمی هستند!
چشم پوشی از قانون گریزی ویژه ها نتیجه ای ندارد جز ویژه خواری و خودخواهی آنها و تمسک قانون گریزان برای انجام تخلفات بیشتر. عدم بازگشت پولادی به کشور بعد از جام ملت های آسیا، خود نتیجه چشم پوشی از تخلفاتی است که پولادی متخلف را برآن داشته تا براحتی از تمامی قول هایی که علی الظاهر داده بگذرد و به درآمدزایی از باشگاه قطری خود بپردازد. پولادی نماد یک نقض قانون کوچک بوده که پس از چشم پوشی مسئولان به قانون گریزی خود ادامه داده است.
پدیده ای که اگر به طور کلی در کشور نهادینه گردد؛ تبعات سنگینی برای جامعه اسلامی ایران خواهد داشت. وقتی سردار کمالی در پاسخ به احتمال عدم بازگشت پولادی عنوان کرد: «پولادی هم در رسانه ها و هم از طریق مسئولان فدراسیون عذرخواهی کرده است. او به ما گفت که قراردادی با باشگاه قطری دارد که در صورت رها کردن آن برایش دردسر ایجاد می شود. پولادی به ما تعهد داده که پس از پایان قراردادش با تیم قطری به ایران بیاید و سربازی اش را بگذارند. او اصلا مشکلی با رفتن به سربازی ندارد و فقط مشکلش قراردادی است که با باشگاه قطری دارد.» می شد حدس زد چقدر ساده انگارانه مسئولان با این بازیکن برخورد کرده اند یا خواسته اند برخورد کنند.
نقض ساده قانون و چشم پوشی از تخلف، نه تنها نتیجه ای جز شکست در جام ملت های آسیا با بی ملاحظگی پولادی و اخراجش نداشت، بلکه قبح قانون شکنی در موضوعی که مردم قبلا فکر می کردند تخلفات در آن حداقل است را در اذهان عمومی شکست و چه بسا تلاش برای دور زدن دو سال خدمت، بیش از پیش شود. حال چه کسی پاسخگوی این تخلفات آشکار است؟ کفاشیانی که برای جبران کاستی های امکانات فراهم نشده در راستای آماده سازی تیم ملی، سعی کرد با گرفتن مجوز خروج از کشور این دو بازیکن، دل کیروش را بدست آورد یا ستاد کل نیروهای مسلح که به راحتی خام قول و قرارهای سرباز فراری شد؟ وجود پولادی به توان نظامی ما قطعا هیچ کمکی نخواهد کرد، اما برخورد با این تخلف آشکار، می توانست باعث جلوگیری از روی آوردن به قانون گریزی های احتمالی آینده در این بخش شود و آرامش خاطر مردمی که بعضا برای طی دوره خدمت سربازی خود ضررهای مختلفی را دیده اند فراهم کند و جمله معروف قانون برای همه یکی است، را در ظن آنها تثبیت نماید. اما این چشم پوشی از تخلف افراد خاطی به سبب شهرتشان، تنها انتظار به حق اجرای عدالت را در ذهن مردم خدشه دار کرد. بد نیست مسئولان امر بیانات رهبری در جمع قهرمانان و ورزشکاران مسابقات آسیایی و پارا آسیایی را که به نظر می رسد بی ارتباط با این موضوع نباشد برای خود مرور کنند. ایشان فرمودند: «از تخلّفاتِ قانونی هم بشدّت پرهیز بشود؛ چه تخلّفات بینالمللی، چه تخلّفات قانونی مربوط به داخل کشور. اینجور نباشد که معنای قهرمانمحوری در ورزش این باشد که هر تخلّفی شد، نادیده گرفته بشود؛ نه، تخلّف تخلّف است؛ از بالا تا پایین؛ مسئولین و غیر مسئولین، زبدگان و غیر زبدگان، قهرمانان علمی و قهرمانان ورزشی و قهرمانان صنعتی و قهرمانان سیاسی و هرکدامشان وقتی تخلّف کردند، باید مثل تخلّف با آن برخورد بشود. سهلانگاری و سستانگاری در مسائل ورزش هیچ صلاح نیست.»
هر چند اخراج پولادی در بازی مقابل عراق اشتباه فنی داوری می باشد. ولی در واقع اخراج پولادی توسط ویلیامز، داور مسابقه، و جریمه وی توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا به ما گوشزد کرد که ای کاش قبل از اینکه داور او را جریمه کند، خودمان او را جریمه می کردیم تا نه اینقدر تلخ از جام حذف شویم نه اینقدر تلخ نقض قانون برای ویژه خوارها به رخ مردم بکشیم.