به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، بنیاد سینمایی فارابی یکی از سازمان های زیرمجموعه سازمان سینمایی به شمار میآید که از اهمیت خاصی برخوردار است. از دو سال گذشته رئیس سازمان سینمایی تصمیم به کوچکسازی و چابکسازی سازمان سینمایی کشور گرفت و صحبت از تغییر و تحولات در این نهاد مهم به میان آمد.
برای کوچک سازی این بنیاد ابتدا حمایت از فیلم های اول را از این بنیاد فارابی که دارای شوراهای تخصصی بود، گرفته شد و به عهده مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی گذاشته شد اما سید محمد مهدی طباطبایی نژاد مدیرعامل مرکز گسترش در دی ماه اعلام کرد: «از ابتدای سال 94 تولید فیلمهای اول به بنیاد فارابی سپرده میشود و بنیاد فارابی متولی تولید مجموعه آثار داستانی در حوزه سینمای اکران و نمایش خانگی خواهد شد. سیاست سازمان سینمایی تمرکز تولیدات داستانی در بنیاد فارابی و تمرکز فیلمهای مستند و انیمیشن در مرکز گسترش است.»
با این تصمیم رئیس سازمان سینمایی و اعلام مدیر عامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی درمییابیم بنیاد سینمایی فارابی باز هم در روند تولید سینمای ایران تاثیرگذار خواهد بود و نقش این بنیاد در هدایت و حمایت از فیلمسازانی که قرار است وارد سینمای حرفهای شوند پررنگ تر خواهد بود. حمایتی که اگر به درستی صورت نگیرد ممکن است شاهد تولد فیلمسازانی باشیم که توجهشان به جشنواره های غربی و دست مدیران و سیاستگذاران آن جشنواره ها خواهد بود.
مدیریت بنیاد سینمایی فارابی از اهمیت خاصی برخوردار است، اما گویا رئیس سازمان سینمایی قصد دارد «علی رضا تابش» را به این سمت مهم بگمارد. این خبر نشان از آن دارد که اصلاح طلبان به صورت مستقیم و علنی به سراغ حوزه سینما آمدهاند و اصلاح طلبان افراطی قصد دارند در این عرصه قدم بگذارند.
جالب اینجاست که در سوابق کاری تابش هم کمترین میزان تناسب با تصدی پست مدیرعاملی فارابی دیده نمیشود. وی دورهای مدیر کل حوزه وزارتی و روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بوده و آخرین سمت وی مدیر هماهنگی امور یادمانهای روسای جمهور در سازمان اسناد و کتابخانه ملی(!) بوده است. تابش همچنین مشاوره رییس موزه ملی قرآن کریم و نیز مشاوره رییس کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر تهران را در کارنامه خود دارد.
با این توضیح مشخص نیست که علت واقعی انتخاب وی غیر از مقاصد سیاسی و رانت شخصی چه بوده و افزایش گمانهزنی در انتخاب علیرضا تابش نگرانیهای عمیقی را در میان طیفهای مختلف سینماگران به همراه داشته است.
سینمای ایران نحیف است و تاب و توان فشارهای سیاسی را ندارد. بهتر است مدیران فرهنگی کشور بیش از آنکه به فکر سمتی برای تابش خواهرزاده محمد خاتمی باشند به فکر سینمای ایران که با همت و تلاش فیلمسازان این عرصه توانسته است نام و نشانی در جهان فراهم آورد، باشند. مدیران فرهنگی نباید با سیاستهای غلط و انتصابهای بدون پشتوانه سینما را عرصه تاخت و تاز سیاسیون کنند.
