به گزارش «خبرگزاری دانشجو»، نشست تخصصی « ISI اعتبار علمی یا استعمار علمی» روز گذشته در دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد.
در این جلسه ابتدا عسکریان ( مدیر ستاد راهبری اجرای نقشه جامع علمی کشور ) با سرفصل « آسیب شناسی ناکارآمدی نظام پژوهش دانشگاهی در حل مسائل کشور » آغازگر بحث بودند.
در ادامه به طرح سوالاتی پیرامون ارتباط مقالات علمی دانشگاهی و نیازهای کشور پرداختند و نمونه هایی از سهم بخشهای تجاری و دولتی در هزینه های پژوهشی کشورهای مختلف را عنوان کرده و مقایسه شد و صرف نظر از نفی یا پذیرش روند فعلی ارزش گذاری بر کار اساتید و دانشگاهیان ( که مبتنی بر چاپ مقالات ISI است ) چاپ مقاله را به عنوان راهکاری موجود و گریز ناپذیر برای بررسی خروجی کار پژوهشی دانشگاهی دانستند.
وی در عین حال، مسائلی نظیرِ در دست رس و مشخص نبودن نیازهای حال و آینده کشور، ارتباط غیر منطقی بین تأمینکننده هزینههای انجام پژوهش(دانشگاه) با متقاضیان واقعی، پژوهشهای دانشگاهیِ در مرز دانش و نیازهای جامعهی نامتناسب با آن، را آسیبهای نظام پژوهشی فعلی عنوان کردند.
در ادامه پورمند ( عضو اندیشکدهی سیاست گذاری آموزش عالی ) ضمن مقایسهی روند پژوهش در کشورمان با غرب صنعتی، آفت اصلی روند جاری پژوهش کشور را عدم شکل گیری بر پایهی نیاز دانستند و ضمن بیان مدل جاری پژوهشی برخی از دانشگاههای کانادا و چین به تشریح موضوع پرداختند.
وی با کاریکاتوری خواندن رشد علم در کشور خاطرنشان کرد: مثل اینکه بگوییم ورزشکار کسی است که قطر بازویش از یک حد خاصی بیشتر باشد و بعد یکی بیاید و آمپول بزند و باد کند. هیکل را نگاه میکنی ، میبینی که کاریکاتوری است ولی میگویند نه ما این بازو را میبینیم، ISI را میبینیم، وقتی که ISI آمد پس کشور توسعه یافته است. خب قبول ISI است، ولی شاخصهای دیگر است، میزان ارجاعات است، بودجه ی پژوهش است و..
در ادامه اسکندری (عضو هیئت علمی دانشکدهی مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر) به بیان تجربیات خود در عرصهی تحصیل و تدریس و فعالیت پژوهشی در خارج از کشور و پس از آن، در داخل کشور پرداختند.
آنچه که ایشان به عنوان مشکلی جدی بدان پرداختند، عدم همت دانشجویان برای ورود به عرصه های نو و پژوهشهای دارای ریسک بود.
در انتها ضمن پیگیری و جمع بندی مطالب توسط آقای پورمند و عسکریان و بیان راهکارهایی همچون توجه بیشتر به فاکتور کیفیت مقالات در راستای تحقق مرجعیت علمی، انشعاب شرکتهای دانشبنیان از دانشگاهها و تمرکز بر تولید فناوری بومی، حمایت از شکلگیری و تقویت واسطهها و موسسات میانجی صنعت و دانشگاه، جلسه خاتمه یافت.
بسیج دانشجویی امیرکبیر انتقاد خود را نسبت به عدم حضور مسئولان وزارت علوم که قبلا قول حضور را نیز داده بودند اعلام میدارد. به راستی چه زمانی باید امیدوار باشیم که مسئولین وزارت علوم و شورای عالی انقلاب فرهنگی بخواهند حرفهای دانشگاهیان را بشنوند و حاضر باشند در قبال مسائل اصلی کشور مورد سوال واقع گیرند؟!
