از تحریف امام چه سودی می‌برند؟

خبرنامه دانشجویان ایران: محمد حسین زاده// آنچه حضرت امام روح الله(ره) در قرن اخیر با ذهن ها و فکرهای انسان های آزاده ی جهان انجام داد اتفاقی بی نظیر بود، انقلابی روحی از جنس انقلاب هایی که پیامبران در دل و جان مردم بذر آن را می کاشتند. البته این شباهت اغراق نیست بلکه حضرت روح الله در مسیری قدم بر می داشت که اجداد طاهرینش قدم برداشتند و قیام برای برپایی همان آرمانهایی کرد که ائمه اطهار برای نیل به آنها یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند. آنچه خمینی کرد قیامی بود علیه استبداد داخلی و استکبارخارجی و استحماردرونی. خمینی علم اسلام ناب را بلند کرد؛ اسلامی که در مقابل اسلام آمریکایی، «اسلام اشرافیت، اسلام ابوسفیان، اسلام ملاهاى کثیف دربارى، اسلام مقدس نماهاى بیشعور حوزه هاى علمى و دانشگاهى، اسلام ذلت و نکبت، اسلام پول و زور، اسلام فریب و سازش و اسارت، اسلام حاکمیت سرمایه و سرمایه داران بر مظلومین و پابرهنه ها»  صف آرایی کرد. در این صف آرایی امام هم در مقابل اسلام سکولار ایستاد و هم در مقابل اسلام تحجر.

امام با انقلاب اسلامی به واقع در چند جبهه پیش روی کرد، یکی جبهه ی استبداد داخلی بود که به سقوط رژیم پهلوی انجامید. یکی جبهه ی استکبار خارجی بود که بینی آمریکا را بارها به خاک مالید و اوج آن را می توان در انقلاب دوم و تسخیر لانه جاسوسی دانست. در جبهه های داخلی نیز یکی جبهه اسلام سکولار که دولت موقت را می توان نماد آن دانست و یکی هم جبهه اسلام تحجر که انجمن حجتیه آن روزها را می توان نماد آن دانست. امام در تمامی این جبهه ها پیشروی کرد و با رهاندن مردم از استحمار درونی، با رشد فکری مردم، انقلابی را به پیروزی رساند که تا سالهای سال به مدد الهی سرمنشا برکات جهانی خواهد بود.

رهبر عزیز انقلاب در 26 امین سالگرد رحلت حضرت امام نکته ای هشدار دهنده را خطاب به جامعه بیان کردند :« اگر ملّت ایران بخواهد به آن هدفها برسد، بخواهد این راه را ادامه بدهد، باید راه امام بزرگوار را درست بشناسد، اصول او را درست بشناسد، نگذارد شخصیّت امام را تحریف کنند، که تحریف شخصیّت امام، تحریف راه امام و منحرف کردن مسیر صراط مستقیم ملّت ایران است. اگر راه امام را گم کنیم یا فراموش کنیم یا خدای نکرده عمداً به کنار بگذاریم، ملّت ایران سیلی خواهد خورد.»

در این یادداشت به دنبال آن هستیم که چرایی و چگونگی این تحریف را در سالهای اخیر واکاوی کنیم:

چرایی تحریف اندیشه حضرت امام خمینی(ره): راه امام، فکر امام و اندیشه امام ریشه ی انقلاب اسلامی است؛ لذاست که اگر دشمنان توانستند ریشه ی این درخت را بخشکانند، تنومندی و ستبری درخت دیگر به کاری نمی آید. دلیل اصلی تلاش دشمنان برای تحریف امام، خشکاندن ریشه ی انقلاب است؛ امری که در صدر اسلام نیز مسبوق به سابقه بود. کعب الاحبار و و ابوهریره با ساخت و جعل حدیث به تحریف شخصیت پیامبر عظیم الشان اسلام می پرداختند. این تحریف شخصیت در نسلهای بعدی که پیامبر را درک نکرده بودند بیش از پیش خود را نشان داد. آنچه امروز داعش و تکفیری ها از چهره ی اسلام و پیامبر گرامی اسلام نشان می دهند ثمره ی تلاش های منافقان و مشرکانی است که در صدر اسلام با تحریف پیامبر انجام دادند.

همین خطر امروز در کمین انقلاب اسلامی است؛ البته اهداف افراد و گروهایی که به تحریف امام می پردازند متفاوت است که این اهداف را می توان این چنین برشمرد:
الف) از بین بردن انقلاب (انتقام از امام و انقلاب امام): دشمنانی که از روز اول کینه ی امام را به دل گرفتند از جمله جریان استکبار جهانی که با نشان دادن چهره ای خشن از امام و ایران اسلامی سعی کرده اند از گرایش به امام در میان آزادگان جهان جلوگیری کنند و اقدامات ضد ایرانی خود را در جهان با پروژه امام هراسی و ایران هراسی توجیه کنند. تحریف امام خصوصا در گذر زمان می تواند راهی انحرافی را با صراط مستقیم امام ایجاد کند که اگر در سالهای اول زیاد این انحراف به چشم نمی آید ولی نسلهای آینده امامی را بشناسند که خشونت طلب و متحجر و یا لیبرال و بی قید بود. ماشین رسانه ای دشمن در تمام این سالها با استفاده از تمام امکانات سخت افزاری و نرم افزاری خود و پروپاگاندای رسانه ای از طریق شبکه های ماهواره ای، ساخت مستندهای غیرواقع از زندگی امام و انقلاب، خبرسازی های کذب، حتی استفاده از هنر سینما و ساخت بازیهای کامپیوتری در صدد ترسیم چهره ای خشن از امام و ایران اسلامی بوده و هست و این نشان قدرت اندیشه و فکر امام بوده است که آنها را چنین به هراس انداخته است که برای جلوگیری از اشاعه و نفوذ اندیشه ی امام دست تحریف شخصیت ایشان زدند.

  ب) منافع شخصی و گروهی یاران سابق: یارانی که در گذر زمان ، راهی به غیر از امام را دنبال کردند نیز برای توجیه مسیر انحرافی خود دست به تحریف امام زدند. این امر هم در صدر اسلام مسبوق به سابقه بوده است، افرادی که همراه با پیامبر بودند ولی آنهنگام که امیرالمومنین درخواست های زیاده خواهانه ی آنها از بیت المال و رسیدن به مقام و مسوولیت را ردکرد راهی دیگر را پیش گرفتند و در مقابل امام صف آرایی کردند. آنهایی که مسیر حرکتشان در مسیر اسلام ناب بخاطر حب مقام و مسئولیت و یا بخاطر محبت به فرزندان ناصالحشان خلل ایجاد شد و کم کم مسیرهای انحرافی را برگزیدند. آنها عاقبت برای آنکه صف آرایی در مقابل امام را توجیه کنند چاره ای نداشتند جز آنکه مسلمات و بینات پیامبر چون ماجرای غدیر را نادیده بگیرند و پیامبر را آنگونه تحریف کنند که خودشان خوششان می آمد و منطبق بر فکر و نظر و منافع خودشان بود و نه حقیقت پیامبر را؛ چه آنکه هم تحجر و خشکه مقدسی خوارج و هم بی قیدی و هرزه گی دستگاه اموی توسط جریان سازان رسانه ای و جاعلان حدیث توجیه و خاطره سازی می شد. هر جا که فکر می کردند مردم با حرکت آنها همراهی نخواهند کرد از محبتی که در دل مردم به پیامبر بود سواستفاده می کردند و با بکارگیری جاعلان حدیث و علمای ساختگی و یا به تعبیر گویاتری که امام راحل بکار می برد آخوندهای درباری، با جعل حدیث و روایتی و یا تفسیر نادرستی از پیامبر و یا مغفول و مجهول گذاشتن زوایایی از شخصیت آن بزرگوار راه را برای اعمال انحرافی خود هموار می کردند.

چگونگی تحریف شخصیت امام و راه جلوگیری از آن امام امت، خود اولین پاسدار از این تحریف بود. امام بزرگوار در سطرهای پایانی وصیت نامه ی خود با هوشمندی تمام امکان تحریف اندیشه و شخصیت او را در آینده هشدار داده اند

بیان خاطره و نقل  قول از امام راحل با توجه به شخصیت اثرگذار و دایره ی نفوذ ایشان در بین مردم و مسئولان امری طبیعی است و بسیاری از این قبیل خاطرات می تواند سیره ی زندگی او را به عنوان یک الگو برای دوستدارانش ترسیم کند. ولی چگونه می توان روایت و خاطره درست را ازنادرست تشخیص داد؟ میزان صحت و کذب بودن این خاطرات ، مسلمات و بیناتی است که از امام باقی است. خاطراتی که در تضاد کامل با بیانات و  مسلمات اندیشه ی امام است حتی اگر از جانب نزدیک ترین افراد خانواده و یا همراهان امام هم نقل شود بر طبق وصیت امام قابل استناد نیست. هوشمندی امام در این موضوع آنقدر بالاست که در همان بندهای پایانی وصیت نامه تذکر داده اند که ممکن است بخاطر سالوسی بعضی از افراد نسبت به آنها تعریف و تمجیدی کرده باشند  ولی در آینده آنها چهره ی واقعی شان را نشان بدهند و در اینجا میزان برای تشخیص مردم، حال فعلی افراد است. امام آنقدر بزرگ و با عظمت بود که تعلقات دنیایی نتوانستند تصمیم ها و رفتار او را از محور عدالت خارج کند و ارادت مردم به او نیز بر همین اساس بود. امامی که مردم به ندای او لبیک گفتند اگر انحرافی از فرزندش می دید مماشات نمی کرد . نامه های فرودین 68 امام به آقای منتظری گواه این سلامت و صلابت رهبری ایشان است. با همین میزانی که امام برای سنجش افراد داده اند حال فعلی افراد و حرکت و رفتار و مواضعشان باید با بینات ومسلمات اندیشه ی امام سنجیده شود. بر اساس مکتب و منظومه فکری و وصیت امام اگر ایشان از فردی از نزدیکان و یارانش تعریف و یا تمجیدی کرده است ولی امروز مسیری غیر از مسیر امام انتخاب کرده باشد هرچند در مقام بیان خود را از نزدیکان ایشان جای بزند، مطرود است. این تراز و میزان امام است.

تحریف امام یعنی به جای نقل قول مستقیم امام در مورد آمریکا و رابطه ی با آن، خاطره سازی کردن برای توجیه رفتار دیپلماسی حزبی و گروهی خود. تحریف امام یعنی از برند خط امام استفاده کردن ولی با نهضت آزادی که مطرود امام بودند دم خور بودن. تحریف امام یعنی فقط بخش هایی از امام را بیان کردن که منفعت گروهی و حزبی را تامین می کند و آن قسمت هایی را که به ضرر و زیان است مغفول گذاشتن و پنهان کردن. تحریف امام یعنی امام دلباخته به کوخ نشین ها و پابرهنه ها را کاخ نشین نشان دادن؟ تحریف امام یعنی چشم پوشی از این دستور ایشان که«ضمناً سادگى مصلا باید یادآور سادگى محل عبادت مسلمانان صدر اسلام باشد. و شدیداً از زرق و برق ساختمان هاى مساجد اسلام امریکایى جلوگیرى شود. » و یا «پیامبر اسلام نیازى به مساجد اشرافى و مناره هاى تزئیناتى ندارد. » ولی کاخ سازی و اشرافی سازی مرقد آن عزیز ملت ایران.

به راستی نسلهای آینده ی کشور آنهنگام که جملات امام را در مورد محرومان و پابرهنگان و مستضعفین می خوانند و برخورد تند ایشان را با کاخ نشینی و رفاه طلبی می بینند، در مواجهه با مرقد ایشان چگونه قضاوت می کنند و کدام را باور می کنند؟

پروژه تحریف امام چه از سوی دشمن خارجی و چه از مغرضان داخلی با رجوع به بینات و مسلمات منظومه فکری امام که منبع آن صحیفه نور خصوصا آخرین پیام های امام به ملت ایران است خنثی خواهد شود، بیناتی که جریان دگر اندیشه از بیان آن وحشت دارد چرا که راه و روشی که در طول سالهای گذشته طی کرده است خلاف و ضد آن بوده است.