چند می‌گیری ناهنجارم کنی؟ +تصاویر

خبرنامه دانشجویان ایران:  گرایش به درخشیدن در هر جمعی در نهاد بشر وجود دارد و در طبیعت هر انسانی تمایل به آراستگی و دیده شدن هست. تمایل به دیده شدن در کنار اشتیاق به خاص و متمایز از دیگران ‌بودن موجب گرایش گروهی از مردم جامعه در مقطع سنی 16 تا  30 سال به استفاده از مدل مو و یا حتی پوشاک خاصی می‌شود.

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ اما مصداق متفاوت بودن گاهی با ناهنجار جلوه کردن یا خودنمایی‌های زننده و پیروی از مدل‌ها و الگوهای نامتعارف همراه می‌شود و به‌جای اینکه شخص آراسته و زیبا باشد، زننده به نظر می آید. هیچ تفاوتی هم در سن و جنسیت و منطقه جغرافیایی و فرهنگ ملت‌ها وجود ندارد. استفاده بدون فکر و اندیشه و تقلید کورکورانه از مدل‌های ناهنجار در میان گروهی از جوانان هر کشوری رایج است.

*ارمغان تاریکی

اینترنت و شبکه‌های ماهواره‌ای به‌عنوان فراگیرترین رسانه‌های ارتباط جمعی، تاثیر آشکار و قدرتمندی بر قشر جوان جوامع مختلف می‌گذارد.

در اروپا و آمریکا گروه‌هایی فعالیت می‌کنند که با مدل موی مشخص و ایجاد تغییر در چهره‌شان که هرکدام فلسفه‌ای دارد، پیام و نمادی را تبلیغ می‌کنند. گروه های خاص غربی برای شناخته و متمایزشدن اعضایشان در اجتماع از آنها تبعیت می کنند و آن را به عنوان یک مد مورد تقلید قرار می‌دهند که در نتیجه معضل پیروی از مد زنجیروار ادامه پیدا می‌کند.

چند می‌گیری ناهنجارم کنی؟

یکی از این گروه‌هایی که با مدل مو و چهره‌های عجیب فعالیت دارند،  شیطان‌پرستان هستند. این مدل‌ها که به‌راحتی در میان مردم عادی کشورهای مختلف رواج می‌یابد، حاصل بی‌فکری و تقلید بی تفکر است.

چون افراد بدون آنکه معنا و مفهوم این حرکت را بدانند، نسبت به آن گرایش و از آن‌ها استفاده می‌کنند. زمانی که این مد همه‌گیر و تصاویر آن در شبکه‌های مجازی و اینترنت منتشر می‌شود دستاویزی برای سوء‌استفاده غرب شکل می گیرد و این افراد که ناآگاهانه از این مدل‌ها استفاده می‌کنند بدون اینکه بدانند و موافق باشند، از اعضای این گروه‌های خاص محسوب می‌شوند.

رواج انواع مدل موی عجیب و غریب، آرایش‌های زننده و نامتعارف (تراشیدن ابرو یا طراحی به سمت بالا و استفاده از رنگ مشکی، بنفش و قرمز تند در آرایش صورت)، استفاده از زیورآلات مخصوص، خالکوبی پوست بدن با اشکالی مانند جمجمه، صورتک‌های شیطانی و سمبل‌های مورد نظر، انگشتر‌های خاص تیغ‌دار، دستبندهای عجیب، گردنبندهای اسکلتی با موهای بلند از نشانه‌های ویژه گروه‌های همسو با شیطان پرستی است که حضور افرادی باچنین ظاهری هرچند اندک اما هشداردهنده است.

نکته قابل توجه این است که هرکدام از این نمادها، طراحی‌ها، ابزارها و مدل‌موها تحلیل خودش را دارد و ممکن است گاهی برای افرادی که از تحلیل آن بی اطلاع هستند، گران تمام شود.

در هر جامعه‌ای متناسب با عرف و فرهنگ آن کشور، نوع پوشش و ظاهر فیزیکی، مدل مو و آرایش چهره حد و حدود و خطوط قرمزی دارد که نانوشته و البته پذیرفته شده است. حد و حدود ظاهر و فیزیک مردم جامعه، به نوعی هنجار اجتماعی و سرپیچی از آن و استفاده از مدل‌های نامتناسب با آن، ناهنجار و نامتعارف محسوب می‌شود.

البته سلیقه شخصی در پذیرفتن ظاهر مردم جامعه موثر است اما در برخی سلیقه اجتماعی نسبت به پدیده‌های خاص واکنش نشان می‌دهند و رد کردن یک مورد خاص، از طرف اکثریت جامعه رخ می‌دهد.

البته مدل‌های خاص و ناهنجار در یک جامعه لزوما در جوامع دیگر نامتعارف نیست و گویای انتساب فرد یا افراد به گروه‌های متداول است. شاید مدل مو یا آرایش چهره‌ای که در جامعه ما مقبول واقع می‌شود، در جامعه‌ای دیگر سنخیتی با فرهنگ و عرف جاری بر جامعه نباشد.

به دنبال فراگیرشدن برخی از مدل‌ها، مصطفی گواهی رییس اتحادیه‌ آرایشگاه‌های مردانه تهران روز گذشته بار دیگر اعلام کرد که انجام آرایش‌های نامتعارف برای مردان ازجمله مدل‌های موی سر همچون شیطان‌پرستی، برداشتن زیر ابرو، تتو، سولاریوم و خالکوبی غیرمجاز و ممنوع است.

اما آرایشگران مردانه متخلف زیرزمینی به دلیل فعالیت غیرقانونی در واحد های مسکونی و پنهان از دید،  برای سود مالی به اصلاح سر و صورت با مدل های عجیب و مغایر با فرهنگ کشورمان دست می زنند.

این واحدهای مخفی به طور معمول به دستگاه های خالکوبی، سوراخ کردن گوش و بینی و سولاریوم و... مجهز هستند و به خاطر دریافت پول بیشتر هر اقدامی می‌کنند.

صرف نظر از اقدامات قانونی برای جلوگیری از گسترش یافتن مدل های عجیب و غریب که سوغات برخی شبکه های ماهواره ای و سایت های نامتعارف و مبلّغ گروه های خاص غربی است، در این حوزه خلأ فرهنگی وجود دارد.

باید در زمینه های مختلف با طراحی های جذاب که با فرهنگ ایرانی- اسلامی هماهنگ و همسو باشد، جوانان را جذب کرد. باید این قدرت خلاقیت وجود داشته باشد که به جای مدل ها و طرح هایی که از آن ها پیروی می کنند، مدل هایی را داشته باشیم و معرفی کنیم که به دلیل تمایل به خاص و متفاوت بودن جوانان، برایشان جذاب باشد و به طرف آن ها کشیده شوند و این موضوع نیازمند یاری و مشارکت نه تنها عرصه فرهنگ و هنر، بلکه تمام حوزه های کشور است.