کسب فرهنگ صحیح یکی از ارکان اصلی جامعه و مراکز آموزشی است. دانشگاه محیط مقدسی است که لازمه حفظ تقدس آن تاکید و توجه عمیق به قشر جوان، دانشجو، پرسنل، اساتید و خانواده های آنها است.
خبرنامه دانشجویان ایران: میلاد حسنی امیرآبادی*// رشد خلاقیت ها و پرورش استعداد های دانشجویان در زمینه های مختلف فرهنگی و هنری بر عهده مدارس و دانشگاه است.
دانشگاه می تواند با شناسایی قابلیت ها و توانایی های دانشجویان و فراهم آوردن امکانات مورد نیاز و سازماندهی فعالیت ها در راستای ارتقای سطح فرهنگی ،هنری و ورزشی جوانان حاضر در دانشگاه گامی موثر بردارد.
از جمله گام هایی که دانشگاه می تواند برای کشف استعدادها و ورود دانشجویان به عرصه فرهنگ و اجتماع بر دارد، قابلیت تشکیل کانون ها و تشکل ها است.
کانون های فرهنگی و اجتماعی نقش مؤثری در دانشگاه ها دارند زیرا این کانونها بخشی از فعالیتهای ذاتی دانشگاهها را به دوش میکشند.
فعالیت های دانشجویی در دانشگاه ها باعث نشاط و هم افزایی دانشجویان و نشاط دانشگاهی بین جوانان حاضر در دانشگاه می شود ، فعالیت دانشجویان و باز تاب آن در اجتماع، چه در فضای مجازی و چه در فضای حقیقی باعث معرفی نمودن دانشگاه و حتی شهر به مردم می شود و بر اساس فعالیت های دانشجویان معرف آداب و رسوم منطقه و دین خود می شوند.
اثرگذاری فعالیت ها فقط معطوف به دانشگاه نمی شود بلکه در جامعه هم تاثیر گذار است، حال اگر فعالیت های دانشجویی در حیطه بشردوستی، ترویج صلح و دوستی و تفاهم به این سمت حرکت کند، دانشجو ضمن آنکه در این راستا حرکت می کند، فقط خود را نمی بیند و وارد خدمت و ترویج آن در اجتماع می شود.
مشکلات و معضلاتی که در دانشگاه پیش می آید گاها با آموزه های خود دانشجو رفع می شود و نیاز به یادگیری نیست اما در بسیاری از موارد درک اعتقادی نسبت به رفع آن توسط دانشجو وجود ندارد و با یادگیری و حرف زدن به آن می رسد و آن را به دیگران انتقال می دهد و بازخورد آن در اجتماع به کار بردن تجربیات و انتقال فرهنگ درست در مشاغل و مکان های متفاوت است.
دانشگاه جامعه کوچکی است که در یادگیری و اجتماعی شدن نقش بسزایی دارد و اگر در این محل آموزه هایی در تکریم و بزرگداشت انسانیت ببیند پس از ورود در جامعه اولین گام خود را احترام به انسانها می بینند.
در دانشگاه ها با تعدد کانون ها و تشکل ها در ابعاد متفاوت روبرو هستیم، کانون هایی که خلا فعالیتی در کنار فضای سیاسی و فرهنگی دانشگاه را می تواند پر نماید. یکی از این کانون های بشردوستی، هلال احمر است.
با وجود این کانون ها سلیقه و قدرت انتخاب برای دانشجویان در دانشگاه باز می شود و دانشجویی که رغبت به فعالیت های سیاسی ندارد در این کانون ورود کرده و در راه کمک به هم نوع خود پیشگام می شود
ایجاد معرفت در دانشجویان تنها با آموزش محقق نمی شود بلکه باید آموزش ها به رفتاری درونی و نهادینه تبدیل شوند که کانون های هلال احمر در این عرصه حرکت کرده است.
باید توجه داشت دانشجویانی که در کانون های هلال احمر دانشگاه ها فعالیت دارند، اکنون با مشکل کمتری در حوزه اشتغال و یا آسیب های اجتماعی و حتی بهداشت مواجه هستند.
از تعداد بیش از ۱۷۰۰ دانشگاه وجود ۹۰۰ کانون دانشجویی هلال احمر نسبت کمی از تعدد کانون ها در دانشگاه ها است که می توان آن را معضل امور فعالیت های دانشجویی در دانشگاه ها دانست.
با توجه به سخنرانی رئیس جمهور در سازمان بین الملل، صلح در دسترس است و طبق پیشنهاد ایشان نسبت به جهان علیه خشونت و افراطی گریی، به جای گزینه ناکارآمد “ائتلاف برای جنگ” در مناطق مختلف جهان به “ائتلاف برای صلح پایدار” در سراسر جهان باید برای اندیشیدن به این آرمان و رسیدن به آن به سمت تشکل های بشردوست و بی طرف دانشجویی حرکت نمود و میتوان گفت که این تشکل ها در گرو تشکیل کانون های دانشجویی هلال احمر در کل کشور است.
* دبیر مجمع کانون های دانشجویی هلال احمر استان تهران
