امام حسین سلمای عالم است

خبرنامه دانشجویان ایران: حجت الاسلام رنجبر گفت: عده ای هستند که وقتی کنارشان می نشینید سرد می شوید و حتی آن گرما، انرژی و حرارتی هم که داشته اید، از بین می رود، ولی عده ای هم هستند که وقتی با آنها صحبت می کنید، پر از انرژی و حرارت می شوید و اینگونه افراد خیلی محبوبند و هر کجا چنین افرادی حضور داشته باشند، آنجا منزل سلما است.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ وی با بیان اینکه سلما عالم سیدالشهدا است و کربلا حقیقا منزل سلما است و تنها جایی که انسان واقعا احساس سلامتی می کند، ادامه داد: زمانی که از دوستانمان می پرسیدیم در مسیر رسیدن به کربلا، دعوا دیده اید، همگی می گویند خیر، چرا که انسان در این سرزمین احساس سلامتی می کند؛ چرا که امام حسین (ع) نزدیک ترین فرد به بارگاه عالم است.

حجت الاسلام رنجبر بیان داشت: امام حسین(ع) نه تنها سلمای عالم بلکه سلمای اهل بیت(ع) و پیامبر اسلام است، امام حسین(ع) در زمانی کودکی وقتی بر دوش پیامبر سوار بود، فردی به امام می گوید چه مرکبی خوبی داری حسین، پیامبر(ص) فرمود اینگونه نگو، بلکه من راکب خوبی دارم و حتی زمانی که امام حسین(ع) به زمین می خورد، پیامبر (ص) گریه می کردند.

وی با بیان اینکه امام حسین(ع) سلمای حضرت علی(ع) است، افزود: یک بار در یکی از جنگ ها فردی از سر شیطنت به محمد بن حنفیه، فرزند دیگر حضرت علی (ع) گفت نمی دانم ماجرا چیست که وقتی بحرانی ایجاد می شود، امیرالمومنین تو را جلو می اندازد و با حسین کاری ندارد و حنیفه در پاسخ به آن شخص گفت وقتی که چشم در خطر باشد، دست را حائل می کند و حسین برای پدرم مثال چشم و من مثال دست هستم، حسین نور چشمان پدرم است.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: امام حسین(ع) سلمای حضرت زهرا(س) است و حضرت زهرا(س) در کنار زائران قبر امام حسین(ع) می ایستد و می گوید گناهان آنها را ببخش ، امام حسین (ع) سلمای امام حسن(ع) است و در روایات داریم که یک  امام حسن(ع) به گونه ای در مقابل امام حسین(ع) تعظیم، احترام و اکرام می کرد که هر غریبه ای وارد شهر می شد، تصور می کرد امام حسین(ع) بزرگ تر از امام حسن(ع) است.

حجت الاسلام رنجبر گفت: امام حسین(ع) سلمای امام صادق(ع) است؛ چرا که ابن ابی یعفور به امام صادق(ع) می گوید خیلی مشتاق زیارت شما بودم و خیلی هم برای این کار به زحمت افتادم

و حضرت در جواب به وی می گوید چرا به دیدن من آمده ای، به کربلا و زیارت امام حسین(ع) می رفتی که از من بر گردن تو حق بیشتری دارد.

وی گفت: امام حسین(ع) سلمای امام رضا(ع) است، امام رضا(ع) در جمعی نشسته بودند  که درب را می زنند و امام خودشان می روند که درب را باز کنند و یکی از اصحابش می گوید بگذارید تا ما درب را باز کنیم و امام می گویند نه چند نفری هستند و از کربلا آمده اند و زائر امام حسین(ع) هستند و زمانی که درب را باز می کنند آنها را می بوسد و در صدر مجلس می نشناند و بعد آنها می گویند وقتی در کربلا به دنبال سوغات برای شما بودیم، یکی از دوستان گفت که برای شما تربیت بیاوریم و وقتی تربیت را به امام دادند، امام سر خم کرد و تربیت ها را بویید و گریه کرد و روایت داریم وقتی امام رضا (ع) می خواست برای کسی هدیه بفرست، تربیت امام حسین(ع) را می فرستاد.

این کارشناس مذهبی اظهار داشت: امام حسین(ع) سلمای امام زمان (ع) است؛ چرا که امام زمان(عج) می فرماید سلام من بر حسین سلامی کسی است که به حرمت، جایگاه و عظمت تو عارف است و من برای اینکه به خدا نزدیک شوم، محبت و عشق تو را واسطه می کنم، سلام من، سلام کسی است که ای کاش در روز عاشورا در همین سرزمین بود و زمانی که شمشیرها به تو هجوم می آوردند خودش را سپر شمشیرها می کرد، ای کاش بودم و جان، جسم و مال و ثروت و فرزندانم را برای تو فدا می کردم.

حجت الاسلام رنجبر بیان داشت: امام حسین(ع) سلمای اهل بیت(ع) است و بالاتر از سلما و محبوب خدا است، کسی نزد امام صادق(ع) آمد و گفت شما فضائلی برای تربیت امام حسین(ع) و زیارت کربلا بیان می کنید و من نیز به دیگران می گویم ولی آنها تکذیب می کنند و وقتی می گویم که امام صادق(ع) گفته است، می گویند که تو این مسائل را به دروغ به امام نسبت می دهی؛ امام باقر(ع) در جواب آن فرد گفت ولشان کن بگذار هر چه می خواهند بگویند و به خدا قسم، خدا به زائر سیدالشهدا افتخار می کند و به فرشتگان می گوید که زائران امام حسین(ع) را تماشا کنید و همان بهشتی را که برای انبیا آماده کرده ام، برای زائران حسین(ع) مهیا کرده ام.

وی گفت: اگر از خانه ات نیت کنید برای خانه خدا تا زمانی که به این زیارت خانه خدا نروید، پاداشی نخواهید داشت ولی همین که برای زیارت امام حسین(ع) نیت کنید، ثواب برای تان نوشته می شود و 4 هزار فرشته نازل می شود و برای آن شخص و خانواده اش دعا می کنند.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: امام صادق(ع) فرمود اگر زائر امام حسین(ع) در مسیر کربلا چه در رفت و چه در بازگشت از دنیا برود، اهل بیت(ع) بر آن نماز خواهند خورد و هر کجا که زائر امام حسین(ع) دفن شود، قبر وی حرم فرشتگان الهی می شود.

حجت الاسلام رنجبر اظهار داشت: بسیاری از روشنفکران می گویند دین اسلام دین ارامش، صلح و صلاح است و ناسزاگویی و لعن چه معنی می دهد، در حالی که بدون لعن و سلام رشد معنا ندارد، به طور مثال یک بوته گل را نگاه کنید اگر سبز و طراوات دارد، به خاطر لعن و سلام است؛ البته لعن، ناسزا نیست، بلکه لعن یعنی دور بودن از رحمت حق و سلام یعنی در آغوش گرفتن رحمت حق.

وی با بیان اینکه عده ای می گویند یزید برای هزار و 400 سال پیش است و چه لعن کنید و چه نکنید، یزید ملعون الی ابد است و لعن کردن فایده ندارد، گفت: در پاسخ به آنها باید بگوییم که یک بذر گل و یک بذر خار در خاک بکارید بعد از مدتی هر دو جوانه می زنند و به بوته تبدیل می شوند و بوته ها هر چه دارند از همان بذر است، وجود ما نیز مانند یک مزرعه است و عقل دانه گل است و نفس همان دانه خار در وجودمان است و اوج عقل امام حسین(ع) و اوج نفس یزید می شود، درست است که یزید بیرونی هزار و 300 سال پیش به درک واصل شد، ولی ریشه یزید در وجودمان است.

این کارشناس مذهبی گفت: کربلا انسان را به انسان نشان داد و یادآور شد که ریشه های یزید شدن در وجودمان قرار دارد، زمانی که به زیردست خودمان ظلم و اجحاف می کنیم همان کسی هستیم که یزید وجودمان را به تخت نشانده ایم و زمانی که حق می گوییم حسین (ع) وجودمان را بر تخت نشانده ایم.

حجت الاسلام رنجبر تصریح کرد: ما دو حسین(ع)، دو شمر، دو یزید و دو عمربن سعد داریم، یکی از آنها بیرونی و دیگری که اصلی ترین هم هست، در وجود خودمان قرار دارد و اینکه می گوییم یزید را لعن کنید یعنی اجازه رشد به آن را ندهیم و اینکه می گوییم به امام حسین(ع) سلام کنیم، یعنی شرایط بر تخت نشستن آن در وجودمان را فراهم کنیم.

وی خاطر نشان کرد: از قدیم در کربلا قافله پشت قافله می آمد و زانو می زدند و اطراق می کردند و هنوز هم اینگونه است، امام سجاد(ع) روز عاشورا در کربلا این مسئله را پیش بینی کرد و فرمود من این را می بینیم که یک روزی همین بیابان و برهوت شهر آبادی می شود و قصرها، کاخ ها  و برج ها در آن ساخته می شود و می بینم بازارها، بازارچه ها  و مغازه ها اطراف مرقد امام حسین(ع) بنا می شود و می بینم شب ها و روزهایی را که از گوشه گوشه عالم افرادی سیر داده می شوند به سمت کربلا، در حقیقت خدا با این کار نشان می دهد که هر کسی برای خدا مایه بگذارد، خدا نیز برای آن مایه می گذارد.