به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران به نقل از رجا، در مقابل حقایق از دید تیزبین نخبگان و مردم دور نیست و هر از گاهی بخشی از آن افشاء میشود. در همین رابطه روزنامه جوان با بررسی کارنامه خالی دولت نوشت: در چهار سال اخیر، مرتباً گزارشهایی از کاهش سرعت رشد قیمتها داده میشود و دولت معتقد است به دنبال بهبود سطح کیفیت زندگی مردم و کاهش هزینههای خانوار است؛ اما در مقابل این کارگران و عامه جامعه هستند که با برآورد هزینهها و مخارج مصرفی خود نسبت به این آمار و ارقام ابراز تردید کرده و معتقد هستند قیمت اقلام مصرفی همچنان در حال افزایش بوده و باعث تضعیف قدرت معیشتی آنها شده است.
بیش از 30 درصد هزینههای زندگی مربوط به مسکن است. براساس اعلام وزارت رفاه جدول حداقل هزینه غذای یک خانوار چهار نفره در ایران در سال 94، حدود 900 هزار تومان است. البته نباید این نکته را فراموش کرد که در مدت یکی دو سال گذشته نرخ اغلب اقلام غذایی تغییر و افزایش یافته است. وقتی میگوییم «هزینه غذای خانوار چهار نفره حدود 900 هزار تومان در ماه میشود» برآوردهای بانک مرکزی نیز نشان میدهد خانوار ایرانی همواره با کسری بودجه روبهروست. این بدان معناست که درآمدهای خانوار کفاف تأمین هزینهها را نمیدهد.
نباید این نکته را نادیده گرفت که در حال حاضر حداقل دریافتی یک خانوار چهارنفره با هزینههای آن مطابقتی ندارد؛ چرا که دستکم یک سوم از کل مشمولان قانون کار کشور حداقلبگیر هستند که حداقل حقوق در سال گذشته 812 هزار تومان و برای سال 96، حدود 930 هزار تومان تعیین شده که با این رقم حداقلی یک کارگر حتی نمیتواند هزینههای 10 روز اول ماه خانواده خود را تأمین کند.
بخش عمدهای از درآمد خانوار ایرانی تنها صرف تأمین هزینه مسکن و خوراک میشود و هزینه سایر بخشها مانند تفریح و آموزش فرهنگ جایگاه چندانی در میان خانوارهای ایرانی ندارد.
هر چند که مدیر گروه بهداشت دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان عنوان دومین کشور جالب است بدانید یکی از عوامل مهم استرس در ایران افزایش قیمتها بدون اطلاع به مردم است.
در همین راستا، مهرداد کاظمزاده، معاون دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی ایران نیز گفته است: ارائه آمارهای نادرست نیز جامعه را نگران میکند و سبب افزایش افسردگی میشود.
ملکوتی دیگر عضو هیئت علمی دانشکده علوم رفتاری و سلامت است که میگوید: فقر و بیکاری را نمیتوان با داروی روانپزشکی درمان کرد و این دو معضل از شاخصهای مهم افسردگی هستند.
اینچنین است در شرایطی که داراها و نجومیبگیران هر روز داراتر میشوند و ندارها در سایه تکذیب و سهمخواهی داراها از سفره انقلاب هر روز ندارتر (شما بخوانید افسردهتر) میشوند، مردم ایران نیز یک پله از کاهش امید به زندگی پایینتر میآیند.
