به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در بخشی از این بیانیه آمده است: ما دانشجویان در شورای مرکزی اتحادیه ی دفتر تحکیم وحدت مردم حماسه ساز ایران را به حضور حداکثری و انتخابی شایسته در انتخابات پیش رو دعوت نموده و اعلام میداریم که به امید ظهور دولت عدالت گستر جهانی به وعده "و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین" تا آخر ایستاده ایم؛ چرا که تا کفر و ظلم هست مبارزه هست وتا مبارزه هست ما هستیم.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
ان الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم
انقلاب اسلامی ثمره حضور آحاد ملت در قیام علیه رژیم ستمشاهی است و این حضور را نه تنها علت حدوث، بلکه باید اساس بقای آن دانست. جمهوری اسلامی پس از قدرت لایزال حق، تکیه بر ملت و حضور ایشان دارد. انقلاب اسلامی منحصر به جابجایی قدرت و عنوان ها نیست. این قیام سترگ ملی آغاز نهضت ستم ستیزی جهانی و پایانگر استثمار روح و فکر انسان های حق طلب و آزاده است. این انقلاب محصور به همین مرزهای جغرافیایی نیست چرا که هدف آن آرمان مستضعفان جهان است و نگاه و امید یکایک ایشان به این خاک و این ملت است. انتخابات از بارزترین منصه های ظهور این حضور می¬باشد و پیشبرد اهداف انقلاب مرهون آرای ملت و مشارکت ایشان در انتخابات و صحنه های دیگر است.
اما امروز می بینیم که عده ای آرمان های رفیع نهضت اسلامی را به متاع قدرت و ثروت حراج داده اند و سیاست و اداره کشور را بازیچه اقتدارگرایی خود ساخته اند. به جای آن که اهتمام خود را در عملی ساختن اهداف جزء و کل انقلاب مصروف دارند، به گروکشی و برتری جویی پرداخته اند و صید مطلوب خود را از گل آلود شدن معیشت ملت گرفته اند. امروز فاصله جنوب و شمال شهر را نمی توان به اعداد و کمیت ریاضی نشان داد. پله پله ثروت هایی که در کاخ های دولت مردان بالا آمده، قطره قطره اشک هایی است که بر سفره های خالی از غذای محرومین ریخته شده است؛ اما دیری نمی پاید که از آه مظلومان سیلی به پا خواهد شد که زندگی سراسر تزویر خائنان این نظام را در هم خواهد شکست.
براستی چه کسی باور می¬کند ایران اسلامی پس از گذشت سی و هشت سال از انقلاب، با وجود غنی ترین منابع کشاورزی، صنعتی، معدنی و با حضور نخبگان و اندیشمندانی نامور، هنوز با بحران های اقتصادی و صنعتی دست و پنجه نرم کند؟ چگونه می توان باور کرد کشوری در علوم و فناوری های روز دنیا چون بیو تکنولوژی، هوافضا، نانو، هسته ای، پیشرفت های چشمگیر جهانی داشته باشد اما در اقتصاد و صنعت، دچار ضعف و بحران باشد؟ آیا از خاکی که دانشمندانی همچون بوعلی و خیام و خواجه نصیر تا کاظمی آشتیانی و شهریاری و طهرانی مقدم را تربیت کرده، نمی توان انتظار مدیران و تصمیم سازان لایق و متعهد داشت؟ با وجود تجربه های خارق العاده ی سالهای جهاد و دفاع مقدس آیا نمی توان راه حلی را برای عبور از این دوران سخت ارائه نمود؟ چگونه می توان پذیرفت که دولتمردان نظام در طول 4سال ، تمام هم و غم خود را صرف تعامل و گفتگو با قدرت های جهانی کنند و در نهایت امر نتیجه ای جز تمدید تحریم ها و تعلیق فعالیت های هسته ای عاید ملت نشود؟ آیا چند هواپیمای مستعمل و فروش فرمایشی نفت به این همه زحمت و هزینه می ارزید؟ و یا اگر هم ارزش داشت چند درصد از مردم از سود آن بهره مند شدند ؟
امروز اقشار ضعیف و محروم جامعه و به تعبیر امام، ولی نعمتان این انقلاب، چه کسانی را ملجا و پناه خود بعد از خدا می دانند؟ نجومی بگیران و شیشلیک خوران و نجومی نشینان را؟ دانش آموختگان مکتب سرمایه داری را که قائل به له شدن اقشار ضعیف زیر چرخ های توسعه اند؟ آنان که دلسوزان انقلاب را بی شناسنامه و بی شعور خطاب می کنند؟ امروز شیوه های مختلف اداره ی امور کشور پیش روی ما قرار گرفته و نتیجه هر کدام به روشنی مشخص است. ما دانشجویان به وضوح مدیران کارآمد و انقلابی را از مدیران فرسوده و خشک مغز تشخیص می دهیم و بر یکایک ما واجب است که این افراد را به جامعه معرفی کنیم. ما دانشجویان می شناسیم آنهایی را که درد جامعه را می فهمند و همچنین آنهایی را که در گیر و دار سیاست بازی خود گرفتارند. ما به روشنی دریافته ایم که کسی که برای گدایی رای، گندم و شیرخشک را به خواننده و کارگردان سینما می بافد، مقام ریاست جمهوری را چگونه می بیند. ملت ما سال های پر فراز و نشیبی را تجربه کرده و حساب خادمان ملت را که بدون تشریفات اداری به میان آنها آمده و مسائلشان را از نزدیک می شنود، از زرسالاران زالو صفت جدا می کند.
ملت بزرگ ایران طی این سالیان به تجربه دریافته که شناخت و انتخاب مدیران لایق، رشد و سرفرازی جمهوری اسلامی را در پی داشته است و این بار نیز به عنایت حضرت حق و دعای حضرت ولیعصر ارواحنا له الفداء، از این کارزار انتخابات به سلامت و موفقیت گذر خواهد کرد.
ما دانشجویان در شورای مرکزی اتحادیه ی دفتر تحکیم وحدت مردم حماسه ساز ایران را به حضور حداکثری و انتخابی شایسته در انتخابات پیش رو دعوت نموده و اعلام میداریم که به امید ظهور دولت عدالت گستر جهانی به وعده "و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین" تا آخر ایستاده ایم؛ چرا که تا کفر و ظلم هست مبارزه هست وتا مبارزه هست ما هستیم.
