به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در روزهای گذشته زمزمههایی مبنی بر اکران فیلم سینمایی "عصبانی نیستم" ساخته "رضا درمیشیان" مجددا حواشی متعددی را به وجود آورد که همچون گذشته این حواشی بدل به محلی برای مناقشهای دیگر میان نظرات متفاوت و متضاد در حوزه سینما شد.
* «از قلادههای طلا» تا «عصبانی نیستم»
فارغ از فرم و محتوای این اثر، در ابتدا موضوع این فیلم که دایرمدار حوادث مربوط به آشوبهای خیابانی پس از انتخابات سال 88 است، خود نوید روزهای پر از موافقت و مخالفت را میداد. چرا که جریانات مختلف سینما اتفاق نظری مشخص در قرائت از فتنه سال 88 نداشته و همواره آن را به عنوان دستاویزی برای رقابت میان یکدیگر برگزیدهاند. اگر بخواهیم همین نوع مواجهه با آن حوادث را به عنوان محور قرار دهیم، به صورت مشخصتر میتوان دو جریان عمده را در این بستر روبهروی یکدیگر قرار داد که یک جریان را "قلادههای طلا" به کارگردانی "ابوالقاسم طالبی" نمایندگی میکند و با کمی مسامحه میتوان گفت نمایندگی جریان دیگر را همین "عصبانی نیستم" به عهده دارد. چرا که طالبی در قلادههای طلا مهمترین علت آشوبهای خیابانی را آتشافروزی غرب دانسته و دخالت پیدا و پنهان کشورهای خارجی خصوصا انگلستان و آمریکا در جریان آن اتفاقات را به تصویر کشیده است. در حالیکه درمیشیان در «عصبانی نیستم» برآن است که دلیل درگیریهای خیابانی را "شورش طبقه مستضعف جنوب شهری علیه جمهوری اسلامی" معرفی کند.
* پیام اصلی «عصبانی نیستم» چیست؟
بنظر میرسد اصلیترین مسئلهای که در دل نوع پرداخت ویژه درمیشیان به فتنه سال 88 وجود دارد، این است که جریان شبه اپوزیسیون سینمای ایران با به تصویر کشیدن این محتوا در عصبانی نیستم به صورت رسمی شعار "انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است" را پذیرفته است. چرا که درمیشیان خواسته یا ناخواسته به بسط این مفهوم پرداخته است که اغتشاشات آن سال هر دلیلی که داشته باشد، اعتراض به وقوع "تقلب" در انتخابات، دلیل آن نبوده است. حال آنکه حوادثِ یاد شده، میخواهد شورش طبقه جنوب شهر نشین باشد یا هرچیز دیگری!
* واکنشها به اکران «عصبانی نیستم»
اکران «عصبانی نیستم» در میان اقشار مختلف از جمله دانشجویان، هنرمندان و منتقدان نیز بازتابهای گستردهای داشته که در این گزارش برخی از این واکنشها و اظهارات میپردازیم. از بیانیه بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیه السلام میتوان به عنوان مهمترین واکنشی یادکرد که در روزهای اخیر در رابطه با اکران "عصبانی نیستم" در محافل دانشگاهی بروز پیدا کرد. دانشجویان این دانشگاه ضمن اعتراض به دریافت مجوز اکران این فیلم در بخشهایی از این بیانیه اظهار داشتند: "کسانی که به ساخت و یا حمایت از آثاری که به تطهیر آشوب کنندگان و بر هم زنندگان امنیت و آزادی در این کشور می پردازند دقیقا همان مسیری را می روند که اصل فتنه گران رفته اند."
این دانشجویان در ادامه این بیانیه نیز عصبانی نیستم را یک بیانیه سیاسی خواندند و در ادامه اضافه کردند: "واضح و روشن است در مواجهه با بیانیه سیاسیِ آقای درمیشیان و عملکرد وزارت ارشاد جایی برای نقد هنریِ اثر باقی نمیماند." همچنین بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق در پایان این بیانیه با دعوت از مدیران وزارت ارشاد و سازندگان این فیلم مدعی شدند: "این بار هم اعلام می کنیم برای اثبات حقانیت ادعای خود حاضریم با حضور اهالی اندیشه و اصحاب رسانه، میزبان عوامل فیلم و مسئولین وزارت ارشاد در دانشگاه امام صادق (ع) برای نقد محتوایی فیلم مذکور باشیم."(متن کامل نامه را از اینجا بخوانید)
رضا درمیشیان کارگردان فیلم سینمایی «عصبانی نیستم»
* تحلیل «جلیلی» و «آذرپندار» درباره اثر درمیشیان
زمزمه اکران این اثر برخی منتقدین را نیز به واکنش وا داشته که در همین راستا وحید جلیلی منتقد سینما طی اظهاراتی محتوای فیلم را مورد انتقاد قرار داد و با اشاره به نوع نگاه درمیشیان به فتنه سال 88 جنبش سبز را "فتنه اشراف" خوانده و اظهار داشته است: "یادمان باشد هیچ دروغی از کسی که سابقهی "تقلب، تقلب، ابطال انتخابات" را در کارنامه دارد بعید نیست". همچنین مهدی آذرپندار دیگر منتقد سینما نیز از منتقدین این فیلم است و وی نیز فیلم «عصبانی نیستم» را مشابه کنفرانس برلین دانسته و گفته است: "این فیلم، تلاشیست مذبوحانه برای آن که به دروغ اثبات کند فتنه۸۸ محصول اعتراض طبقات محروم به نظام است."
بنظر میرسد که اکران یا عدم اکران "عصبانی نیستم" بدل به آزمونی نسبتا بزرگ برای سید عباس صالحی وزیر ارشاد شده است و باید منتظر ماند و قضاوت کرد که آیا وی اراده لازم برای مقابله با تحریف تاریخ در سینما را دارد یا خیر؟!
گزارش از محمد نوروزی
