به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از فارس، به نقل از ایندیوایر، آرشیو شخصی وودی آلن از ۵۷ سال زندگی شخصی و حرفهای او در اختیار عموم قرار گرفت.
در اسناد آرشیو شخصی وودی آلن موارد بسیاری از تمایل شدید این هنرپیشه به دختران جوان و غیراخلاقیهای جنسی دیده میشود.
ریچارد مورگان نویسنده روزنامه انگلیسیزبان واشنگتنپست اولین شخصی بود که تمام آرشیو شخصی وودی آلن را خواند. این اطلاعات از سال ۱۹۸۰ در کتابخانه فایراستون دانشگاه پرینستون نگهداری میشد. این آرشیو شامل فیلمنامهها و یادداشتهای آلن است.
یکی از این پیشنویسها اثری با نام «فیلمساز» است که در آن آلن در نقش یک کارگردان فیلمهای پورن است که از فدریکو فلینی الهام میگیرد و به شکلی دیوانهوار عاشق یک زن میشود.
بسیاری از یادداشتهای آلن در ارتباط با رابطه مردان با زنان جوانتر است؛ نقشهایی که خیلیهایشان را خود بعدا بازی کرد. مهمترین نمونه مربوط به فیلم «منهتن» است که در آن نویسنده ۴۲ ساله کمدی با دختری ۱۷ ساله قرار میگذارد که نقش نویسنده را خود آلن و نقش دختر را ماریِل همینگوِی ایفا کرده است. پاییز گذشته فیلم جدیدی از آلن به تیتر یک بسیاری از رسانهها تبدیل شد که داستان آن به ارتباط یک مرد ۴۴ ساله با دختر نوجوان ۱۵ ساله میپردازد.
مورگان در مورد آلن میگوید: وودی آلن از اول تا آخر در تمام آثارش نگاه بدی نسبت به زنان دارد که در آثارش بسیار تکرار شده است.
در میان این آرشیو، داستانهای کوتاه نوشته آلن نیز به چشم میخورد که همه به ارتباط مردان میان سال با دختران زیر ۱۷ سال میپردازد.
وودی آلن ۱۹ بار نامزد اسکار و چهار بار برنده آن شده است که این جوایز شامل یک اسکار بهترین کارگردانی و سه جایزه اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی شده است.
در سال ۱۹۷۰ آلن وارد رابطه عاشقانهای با «دایان کیتون» شد. این رابطه بعد از یک سال به پایان رسید، اما کیتون در تعدادی از فیلمهای آلن از جمله آنی هال بازی کرد و به خاطر این فیلم موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین هنرپیشه زن شد. گفته میشود فیلمنامه این فیلم مشخصاً برای دایان کیتون نوشته شده که نام واقعی او دایان هال است. او همیشه مورد اتهامات جنسی بوده است. «میا فارو» چهارمین شریک زندگی آلن، بعد از ۱۲ سال در سال ۱۹۹۲ از او جدا شد و بیان داشت که آلن از دخترش «دیلن»، هنگامی که هفت سال داشته سوء استفاده کرده و با دختر خواندهاش، «سون ــ یی پرون» نیز رابطه دارد.
