به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از خبرگزاری دانشجو، محمد رضا خانلری، دبیر جامعه اسلامی دانشگاه رازی گفت: استان کرمانشاه گرفتار معضلات حاشیه نشینی است که هنوز بعد از گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامی همچنان پابرجاست.
خانلری با اشاره به اینکه استان کرمانشاه به عنوان یکی از استانهای مهم در طول هشت سال جنگ تحمیلی بوده است، گفت: باوجود تمام رشادتهای مردم این استان و تحمل سختیهای در دوران جنگ انتظار میرفت توجه بیشتری در مسائل اجتماعی و اقتصادی و... به این استان شود؛ اما متاسفانه عدم توجه مسئولین به این دیار، سبب شده شاهد آمار نگران کنندهای همچون رتبه دوم طلاق و رتبه اول بیکاری در بین استانهای کشور باشیم که نشان دهنده وضعیت بحرانی این استان است.
دبیر جامعه اسلامی دانشگاه رازی با تاکید بر اینکه وضعیت حاشیه نشینی در کرمانشاه بسیار وخیم است، ادامه داد: با وجود اینکه بارها به این مساله اشاره شده؛ اما همچنان وضعیت مردم حاشیه نشین گویای حال و روز این مناطق است. مردم کرمانشاه هنوز بعد از گذشت چهاردهه از انقلاب اسلامی با این قبیل مشکلات دست و پنجه نرم میکنند و معضل حاشیه نشینی یکی از مشکلات این استان شده که به صورت کامل مغفول مانده و در سانسور خبری است؛ مناطقی، چون روستای سرفیروزآباد و منطقه کهریز و منطقه ملاحسنی و ده پهن که فاصله چندانی از مرکز شهر ندارند و با فقر و کمبود امکانات مواجه هستند. مشکلاتی اعم از نبود جاده آسفالت، آب شرب، برق کشی مناسب مردم را در این مناطق به شدت آزار میدهد.
وی همچنین افزود: وقتی که در این مناطق حضور پیدا و پای صحبتهای مردم این مناطق مینشینید، با مسائل دردناکی روبرو میشوید. بعضی از خانوادهها چندین ماه است حتی غذای مناسب هم نداشته اند و در بدترین شرایط ممکن زندگی میکنند.
خانلری با اشاره به اینکه این مناطق به محلی برای رفت و آمد خلافکاران و سارقان تبدیل شده است، بیان داشت: هیچکدام از نهادهای استانی به حاشیه نشینها توجهی ندارند واین مساله به وضوح اختلاف طبقاتی و بی عدالتی را نشان میدهد؛ چرا که مناطق حاشیهنشین شهرکرمانشاه فاصله چندانی با مرکز شهر ندارند.
دبیر جامعه اسلامی دانشگاه رازی افزود: معضل حاشیه نشینی و بی توجهی مسئولان در دراز مدت میتواند مشکلات جدی تری را ایجاد کند. سوالی که در اینجا مطرح میشود آن است که چرا مسئولان استانی اعم از استاندار کرمانشاه و فرماندار شهر کرمانشاه در این مناطق حضور پیدا نمیکنند و پای صحبت مردم این مناطق نمینشینند و مشکلات آنها را برطرف نمیکنند؟ آیا این مردمی که نقش مهی در پیروزی انقلاب اسلامی داشته اند و جمعیت کثیری از این مردم از طبقه متوسط و فقیر بودند هنوز هم باید در چنین شرایطی به سرببرند؟ چرا در خطبههای نماز جمعه به مشکلات این چنینی اشاره نمیشود؟ در شرایطی که طی ماههای اخیر رشد تورم بیسابقه بوده، توان مردم این مناطق به زیر صفر رسیده و در شرایط اسفباری قرار دارند، تعداد کثیری از مردمان این مناطق در گرسنگی بسر میبرند و حتی نوزادان از داشتن شیر خشک و ماداران آنها از تغذیه مناسب و دانش آموزان از امکانات آموزشی مناسب برخوردار نیستند، آیا مسئولین نباید به خود بیایند و راه حلی پیاده کنند؟
وی بیان داشت: باید به این مناطق چه در سطح استانی و کشوری توجه ویژهای داشت تا از بحرانهای جدی تری در آینده جلوگیری کرد. تنها راه حل موجود حضور مسئولین استانی و کشوری در این مناطق است تا احتیاجات مردم و مشکلات آنان برطرف شود.
