به گزارش خبرنگار صنفی – آموزشی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ همانطور که پیش بینی میشد، بعد از خوابیدن تلاطمهای اقتصادی به خصوص در حوزهی ارز، به تدریج آثار مخرب این افزایش نجومی در بخشهای مختلف خود را نشان میدهد. در جدیدترین مورد دانشجویان بینالملل با مشکل جدی در حوزهی تامین شهریه و هزینههای جاری تحصیل خود مواجه شدند.
افزایش سرسامآور شهریهی دانشجویان بینالملل که بر اساس نرخ دلار تنظیم میشود، دانشجویانی که از عهدهی پرداخت بر نمیآیند را به فکر انصراف از تحصیل انداخته است. دانشجویانی که تا پیش از این با شهریههای حداکثر چهل میلیون تومانی تحصیل میکردند، به یکباره با افزایش 20 میلیون تومانی شهریه مواجه شده و در صورت عدم توانایی در تامین این هزینه، چارهای به غیر از انصراف ندارند.
حال دانشجویی را در نظر بگیرید که برای تامین همان میزان شهریه سابق نیز با مشکلات عدیدهای مواجه بوده و با سختی فراوانی درس خود را ادامه میداده و حالا به اواسط مسیر که میرسد، به یکباره تنها گزینهای که پیش روی خود میبیند، انصراف از تحصیل و چشم پوشی از تلاشهایی است که تاکنون برای رسیدن به این نقطه انجام داده.
در واقعیت هم همین اتفاق افتاده است. دانشجویان تبعه کشورهای مختلف که در دانشگاههای ایران در حال تحصیل هستند، یکی پس از دیگری با همین مسئله مواجه میشوند. انتشار برگهی انصراف از تحصیل یک دانشجوی دختر اهل کشور افغانستان از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، موجی از واکنشها را در بر داشت.
این دانشجو در برگهی انصراف از تحصیل خود که به معاونت آموزشی دانشگاه تحویل داد، درباره دلیل این انصراف نوشته بود: «فقط و فقط به دلیل افزایش نجومی دلار و عدم پرداخت شهریه(سالی 60 میلیون!)»
بالطبع کسی از مسئولین آموزش عالی کشور و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و هر یک دانشگاههایی که برای دانشجویانش مشکلات اینچنینی به وجود میآید انتظار معجزه ندارد چرا که تعیین نرخ دلار مسئلهای خارج از دایرهی مسئولیت آنهاست اما مسئلهای که در این میان میتواند کمکحال دانشجویان متضرر باشد و در عین حال، در دایرهی مسئولیت سیستم آموزش عالی کشور بگنجد، ارائه مسیرهای تسهیلگر برای جلوگیری از بازماندن دانشجویان از ادامه تحصیل است.
قطعا دانشجویان اتباع کشورهای خارجی که برای تحصیل به ایران میآیند، مانند دانشجویان ایرانی که برای تحصیل به دانشگاههای کشورهای خارجی میروند، تمام هزینههایشان به دلار محاسبه میشود و این اولین شرطی است که هر دانشجویی برای خروج از کشور خودش میپذیرد اما برای حل این مشکل، راهکارهایی از قبیل ارائه تسهیلات نقدی با غیرنقدی، تعهدات خدمتی، تعاملات بینالمللی با کشورهای این دانشجویان و مواردی شبیه به این نیز وجود دارد.
همانطور که گفته شد، این مسئله مبتلا به دانشجویان ایرانی که در دانشگاههای کشورهای خارجی مشغول به تحصیلند نیز است و «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در گزارشات بعدی به بررسی مشکلات این دانشجویان و راهکارهای موجود برای آنان نیز خواهد پرداخت اما اجالتا مسئلهی انصراف از تحصیل دانشجویان اتباع کشورهای خارجی دانشگاههای ایران که در آستانهی تبدیل به یک سندرم در میان اخبار و حواشی رسانهای و مطبوعاتی کشور است،به نظر میرسد که با تدبیر مسئولین آموزش عالی کشور و رایزنی با مسئولین اقتصادی و سیاست خارجه مشکل غیر قابل حلی نباشد.
