به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ مصطفی زمانیان و احمد آبنیکی در مورد کم و کیف برگزاری دیدار مقام معظم رهبری با نخبگان و استعداد های برتر علمی با خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران» گفت و گو کردند.
مصطفی زمانیان، دکتری سیاستگذاری عمومی از دانشگاه تهران، موسس پژوهشکده سیاستگذاری با اشاره به تحقیقات 15 ساله در زمینه سیاست پژوهی و تدوین اسناد توسعه ملی، پیرامون نحوهی دعوت گفت:«مبنای دعوت هم به نمایندگی از مجموعه بنیاد نخبگان و معاونت علمی بود چرا که مجموعه ی ما اولین مجموعه ای است که درزمینه ی نرم و فن آوری های نرم دانش بنیان شناخته شده و به عنوان یک سازمان دانش پنیان شناخته شدیم.»
او با اشاره به این که این مراسم از اهمیت خاصی برخوردار است گفت:«مسئله ای که داشتم این بود که میخواهم وقت ولی امر مسلمین را برای 5 یا 10 دقیقه می گیرم و بعدا قرار است 80 میلیون آدم آن را بشنوند، در نتیجه حرفهایی زده بشود که این حرف ها ارزش این را داشته باشد که مثلا در ده دقیقه وقت بالاترین شخثص نظام را بگیرید و این اهمیت زیادی دارد. در نتیجه به این فکر می کردیم که مطالب ارزش گفتن داشته باشد.»
مصطفی زمانیان با اشاره به این که سانسور و فیلتری برای ارائه ی سخنان وجود نداشته است گفت:«به هیچ عنوان فیلتری نبوده است، این دوستان سه مرحله پایش کردند و این پایش از این باب بود که مطالب تکراری نباشند چون ده نفر سخنران بودند و فرصت هم کم بود، فقط توصیه ی دوستانی که راهنمایی می کردند این بود که حرف تکراری گفته نشود تا از این فرصت بیشتر استفاده شود و مطالب پیش پا افتاده مطرح نگردد ودر غیر این صورت به هیچ عنوان فیلتر یا انتخاب موضوعی نبود.»
او پیرامون صحبت های خود گفت:«صحبت هایی که خدمت آقا انتخاب کردم، موضوعی بود تحت عنوان انگاره های نادرست در مسیر پیشرفت ایران، سه انگاره ی نادرست رو معرفی کردیم، انگاره به معنای باور های غلط، سه باور غلط در ذهن سیاستگذاران نظام توسعه ی فناوری در کشور وجود دارد که تا وقتی که این ها باشند نه برنامه ی توسعه ای به نتیجه می رسد و نه امیدی هست که اتفاقی مبنی بر چشم انداز آزمانی کشور رقم بخورد، سه انگاره با عناوین انگارهی نخبه پروری، انگاره فناوری ثروت آفرین و در نهایت انگاره کفایت و صلاحیت مورد بررسی قرار گرفت.»
او افزود:«خدا کمک کرد و وقتی صحبت های ما تمام شد، آقا فرمودند خیلی خوب شما حرف های ما رو زدید، خدا سلامتی بده و زنده باشید. آقا تماما بحث ها را تایید کردند و مهم این بود که خدا هم کمک کرد و آقا هر سه تا نکته رو قبول کردند. وقتی به محضر آقا رفتم گفتم :« ان شا الله نایب الزیارت اربعین هستیم. اگر اجازه بدید دو تا انگشتر هدیه بگیریم، یکی برای خودم و دیگری برای جوان عراقی» و آقا هم محبت کردند و به ما دو انشگتر هدیه دادند.»
.jpg)
احمد آبنیکی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف و موسس یک مجموعه ی دانش بنیان، یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود، وی پیرامون محورهای سخنان خود گفت:«صحبت ها سه محور اصلی داشت، یکی بحث منابع انسانی است، بدر بسیاری از کشورها منابع انسانی این موضوع-فناوری ارتباطات- از سنین پایین تر آغاز می شود و علم کامپیوتر مانند علوم پایه مثل ریاضی از سنین پایین مانند ابتدایی آموزش داده می شود، محور دوم مربوط به مسائل مالی و مشکلاتی است که برخی شرکت های دانش بنیان با آن برخورد دارند، سومین بحث هم مربوط به مباحث قانون گذاری و حاکمیتی بود که شرکت های دانش بنیان نیاز دارند حمایت های سلبی هم داشته باشند.»
این دانشجوی نخبه در مورد حضور در نزد مقام معظم رهبری گفت:«معمولا در پیشگاه یک انسان بزرگ قرار گرفتن برای ما که یک انسان معمولی هستیم جدی هست، ولی حضرت آقا یک مهربانی دارند که آدم راحت است، مباحث ما هم به صورتی بود که باید مسئولین دقت می کردند.»
احمد آبنیکی با اشاره به این که فکر می کرده است به دلیل ارائه ندادن مطالب خود گمان کرده است از لیست سخنرانان حذف شده است، گفت:«اصلا این طور نیست و برای من بسیار عجیب بود، سه هفته قبل از جلسه با من تماس گرفتند و گفتند شما آمادگی صحبت پیش حضرت آقا را دارید؟ گفتم: بله در خدمتیم. از من یک متن کوتاه و به صورت سر فصلی خواستند و من ارائه دادم، دو هفته قبل بنیاد نخبگان جلسه ای با حضور افرادی که قرار بود نزد رهبری صحبت کنند برگزار کرد و من اونجا نکاتی رو به صورت سر فصل ارائه دادم، قرار شد متن ها تا دوشنبه همون هفته فرستاده بشود ولی من وقت نکردم که بفرستم و فکر کردم که از لیست خارج شدم، چون بالاخره فضا به این صورت بود که فکر می کردیم که هر کسی که متنش را ارئه بدهد و داخل ساختار قرار بگیرد و این متن تایید شود و از فیلترها عبور کند میتواند در جلسه ی سخنرانی شرکت کند.
به هر حال یک هفته بعد با من تماس گرفتند و گفتند در حد یک صفحه رزومه برای ما بفرستید، از طرف معاونت علمی هم تماس گرفتند و طی دیداری که داشتیم به من گفتند که شما یکی از سخنرانان بودید و هستید و طبق لیست اگر وقت شد می توانید صحبت کنید، من به خودم گفتم: من که متن خودم را ارائه ندادم، احتمالا فرصتی نباشد، بالاخره یک فیلتری هست و باز هم باورم نشد و با خودم گفتم احتمالا به عنوان سخنران ذخیره و پشتیبان در لیست قرار دارم.
اما همینطور که می بینید وقت شد و صحبت کردم، برای من خیلی جالب بود با این که متنم را ارائه نداده بودم و حتی متن من حدود ساعت سه و نیم تا چهار شب قبل از سخنرانی نهایی شد بود، هیچ کس دیگری هم متن را ندیده بود، در نهایت هم زمانی که وارد بیت شدیم کاغذ ها را به خاطر مسائل امنیتی تحویل گرفتن و ده دقیقه بعد به من تحویل دادند، این که در رسانه ها می گویند صحبت ها فیلتر می شود و یا امثال هم، من که اصلا چنین چیزی ندیدم. چون اصلا متن من شش ساعت قبل از دیدار کامل شده بود و نسبت به متن و سر فصل های اولیه ای که ارائه داده بودم کاملا تغییر کرده بود و اتفاقا بخش زیادی از این صحبت ها هم انتقادی بود که بیشتر صحبت ها رو به مسئولین بود، رهبر معظم انقلاب هم لطف کردند و این فرصت رو دادند.»
