اعتراضات دانشجویان دانشگاه امیرکبیر پیرامون غذای سلف، اعتراضات ابتدای سال تحصیلی دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس پیرامون خوابگاه ها و نیز اعتراضات دانشجویان دانشگاه تهران نشان دهنده ی اهمیت موضوع مالی برای دانشجویان است. این اعتراضات امسال نسبت به سال گذشته نیز افزایش داشته است.
به گزارش خبرنگار صنفی- آموزشی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ پس از ارائه لایحه بودجه 98 از سوی رئیس جمهور به مجلس شورای اسلامی، یکی از مواردی که انتقاد افراد مختلفی را دربرداشت بودجه دانشگاه ها بود که حتی موجب اعتراض و گلایه برخی از روسای دانشگاه ها قرار گرفت.
در این لایحه به طور میانگین رشدی 14 درصدی برای بودجه دانشگاه ها در نظر گرفته شده است و تنها دانشگاه است که بودجه ای بیش از 20 درصد داشته و ما بقی دانشگاه ها در حدود همان 14 درصد بوده اند، این درحالی است که حقوق کارکنان و اساتید 20 درصد رشد داشته است و برخی از دانشگاه ها نیز طی سال های گذشته با مشکل پرداخت هزینه اساتید حق الزحمه روبرو بوده اند. اکثر دانشگاه ها اعلام کرده اند که این افزایش بودجه با افزایش حقوق و هزینه های دانشگاه هم خوانی ندارد برای مثال رئیس دانشگاه شریف در این مورد گفت: «باتوجه به اینکه برای سال آینده ۲۰ درصد افزایش حقوق درنظر گرفته شده بنابراین افزایش بودجه دانشگاه حتی متناسب با افزایش حقوق ها نیز نخواهد بود .»
وضعیت بودجه 98 آنقدر ناراضی کننده هست که منصور غلامی، وزیر علوم نیز از میزان افزایش بودجه دانشگاه ها در سال آینده را راضی کننده نداند و او معتقد است این میزان افزایش برای دانشگاه ها کافی نخواهد بود. وی می گوید: «در لایحه بودجه سال ۹۸ حدود ۱۴ درصد رشد برای دانشگاه ها در نظر گرفته شده که با توجه به افزایش حقوق در سال آینده این میزان افزایش برای دانشگاه ها کافی نخواهد بود. بنابراین به نظر می رسد در سال آینده دانشگاه ها در بخش های هزینه ای اعتبار کافی نخواهند داشت.»
راهکار دانشگاه چیست؟
کمبود بودجه، دانشگاه ها را به سمت کاهش هزینه ها و تامین مالی دانشگاه ها از راه های مختلف دیگر باشند.
بیشتر بخوانید//
کاهش بودجه پژوهشی گریبان دانشجویان را میگیرد
کمک بیرون از دانشگاه
یکی از اهدافی که همواره مورد توجه دانشگاه ها بوده است افزایش درآمد ها از طریق ارتباط دانشگاه با صنعت بوده است. هر زمان که بودجه دچار مشکل شده است رفتن به سمت ورود سرمایه از خارج از دانشگاه در اولویت قرار گرفته است. اما این نکته که دانشگاه چگونه می تواند از منابع خصوصی در آمد زایی کند خود مسئله مهمی است. وضعیت اقتصادی کشور به گونه ای است که شرکت ها تمایلی به سرمایه گذاری در دانشگاه ها ندارند و ترجیح می دهند هدف خود را بر روی فرار از وضعیت فعلی قرار دهند، نکته دیگر در این مورد عدم سرمایه گذاری در بخش های مختلفی مانند علوم انسانی است. بی توجهی مسئولان فعلی به علوم انسانی باعث شده است دانشگاه تنها به عنوان پلی برای شرکت های فنی در نظر گرفته شود این در حالی است که رشته های علوم پایه و علوم انسانی نیاز به سرمایه گذاری از طریق دولت دارند برای مثال دانشگاه ملبورن استرالیا بیشترین بودجه ی دولتی خود را به رشته فلیفه اختصاص می دهد این درحالی است که رشته های علوم انسانی برای دولت رشته های کم خرجی محسوب می شوند. البته دریافت موقوفات و حضور فعال موسسات خیریه در ساخت خوابگاه و تجهیزات دانشگاهی نیز می تواند راهکار مناسبی در این بین باشد.
بیشتر بخوانید//
پول خُرد شرکتهای دولتی میتواند دانشگاهها را نجات دهد
آیا بودجه زمینه ساز اعتراضات خواهد بود
به دلیل شرایط اقتصادی کشور دانشجویان تمایل دارند تا در هزینه های خود صرفه جویی کنند برای مثال معاون دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف عنوان کرد: به دلیل تورم و افزایش قیمت غذای غیر دانشجویی، درخواست غذای یارانه ای دانشجویی توسط دانشجویان نسبت به ماه های متناظر سال گذشته 15 درصد افزایش داشته است. تقریبا متناسب با همین تعداد در رستوران های خود گردان یا مکمل کاهش تقاضا وجود داشته است.
در عین حال دانشگاه ها نیز تمایل دارند تا با کاهش هزینه های خود بتوانند پاسخگو حقوق پرسنل و اساتید حق الزحمه و ... باشند. این موضوع نشان از کاهش کیفیت و یا افزایش هزینه ها را دارد که می تواند مسبب اعتراضاتی شود.
نگاه به آمار اعتراضات یک سال اخیر نشان می دهد ۹۱ درصد اعتراضات دانشگاهی پیرامون مسائل غیرسیاسی (صنفی و آموزشی) است. بهطور مثال ۳۶ درصد اعتراضات مربوط به مسائل خوابگاه، ۲۳ درصد مشکلات سلف و ۱۴ درصد دریافت شهریه از دروس جبرانی است، این آمار به راحتی اهمیت مسائل مادی را برای دانشجویان و دانشگاه ها نشان می دهد. اعتراضات دانشجویان دانشگاه امیرکبیر پیرامون غذای سلف، اعتراضات ابتدای سال تحصیلی دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس پیرامون خوابگاه ها و نیز اعتراضات دانشجویان دانشگاه تهران نشان دهنده ی اهمیت موضوع مالی برای دانشجویان است. این اعتراضات امسال نسبت به سال گذشته نیز افزایش داشته است.
این درحالی است که به دلیل شرایط اقتصادی کشور دانشجویان بیشتر تمایل دارند تا در هزینه های خود صرفه جویی نمایند برای مثال معاون دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف عنوان کرد: به دلیل تورم و افزایش قیمت غذای غیردانشجویی، درخواست غذای یارانه ای دانشجویی توسط دانشجویان نسبت به ماه های متناظر سال گذشته 15 درصد افزایش داشته است. تقریبا متناسب با همین تعداد در رستوران های خود گردان یا مکمل کاهش تقاضا وجود داشته است.
این مساله شاید بتواند دانشگاهها را وادار به ورود به بازار درآمدزایی کند، اما طرف دیگر ماجرا که دانشجویان هستند، میتواند زمینههای فشار مالی روی آنها را بیشتر کند. شاید دریافت شهریه دروس جبرانی از دانشجویان مقطع روزانه ذیل همین مساله تعریف شود و حتی ماجرای قوانین سنواتی که سال گذشته با حواشی زیادی دنبال شد امسال نیز اعضای هیات امنای دانشگاه ها را مجددا به فکر کاهش دوره سنوات ترغیب کند.
