به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ ماه مبارک رمضان یکی از بهترین ماه های خدا در طول ایام سال می باشد که مومنین روزه دار به تزکیه نفس در این ماه می پردازند به همین مناسبت به سراغ صحبت های دلنشین استاد شیخ حسین انصاریان رفته ایم که ایشان در این نوشتار به ارزش معنوی ماه مبارک رمضان و ابعاد و ویژگی های آن پرداخته است که بخش اول آن را در ادامه می خوانید:
ارزش معنوی ماه مبارک رمضان
خداوند متعال در بین ماههای سال برای ماه مبارک رمضان، خصوصیت و اهمیت ویژهای قائل است. البته روزها و شبها از نظر فیزیکی هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند؛ روز عبارت است از روبرو شدن نیم کرهٔ زمین با خورشید و شب نیز عبارت است از غیبت نیم کرهٔ زمین از خورشید. گردش زمین به دور خود، باعث پیدایش شب و روز و گردش قمر به دور زمین، سبب پیدایش ماههای قمری میشود. اما از جهت معنا و برخی از خصوصیات معنوی، روزها و شبها با هم متفاوت هستند.
اینکه خداوند متعال به برخی ایام و به طور خاص به ماه مبارک رمضان عنایت و لطف خاصی دارد، مطابق با آیات قرآن و روایات امری قطعی است. { لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ} دلالت بر همین تفاوت دارد و یا روایت امام رضا که فرمود: «وَ السَّیِّئاتُ فیهِ مَغْفُورَةٌ؛ گناهان در ماه رمضان بخشیده خواهد شد.»
اگر مسلمانی با شروع ماه مبارک رمضان، تصمیم بگیرد آداب و شرایط این ماه را رعایت کند و از گناهان گذشته خود پشیمان باشد، خداوند کریم همه گناهان او را میبخشد. حتی اگر حقالناس به گردن او باشد، پروردگار در پرداخت و ادای حقوق دیگران به او کمک خواهد کرد و توفیق این عمل را به او خواهد داد.
امام سجاد(ع) در دعای روز دوشنبه از خداوند میخواهد:
«و اداى حقوق بندگانت را که بر عهده دارم از تو درخواست مى کنم، پس هر بنده اى از بندگانت و هر کنیزى از کنیزانت که او را نزد من حقىّ پایمال شده باشد که در آن به جان یا آبرو یا مال، یا خانواده اش یا فرزندش ستم روا داشته ام یا غیبتى از او کرده ام یا بر اثر میل خود یا خواهش دل یا تکبّر یا غضب یا خودنمایى یا تعصّب بر او بارى نهاده ام، این بنده یا کنیزت غایب باشد یا حاضر، زنده باشد یا مرده، و دستم کوتاه شده و وسعم نمى رسد از پرداخت آن حق یا طلب حلالیت از او، از تو مى خواهم اى کسى که رفع نیازها در اختیار اوست، و آن حاجات در مقابل مشیّت او اجابت پذیر و به جانب اراده اش شتابانند که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و آن بنده را که بر او ستمى کردم، هرگونه که خواهى از من راضى گردانى و از جانب خود مرا رحمت عطا نمایى.»
از خداوند میخواهد اگر حقی از بندگانش را ضایع کرده است، خواه حقِ مالی باشد یا حق جانی و یا آبرویی و اگر نسبت به بندهای حسادت داشت و یا غیبت او را کرده است، شرایط جبران و اصلاح را برای او فراهم کند. این طور نیست که خداوند حقالله را میبخشد، ولی در حقالناس دخالتی ندارد؛ بلکه میتواند زمینه و شرایط ادای حقوق را برای بنده خود فراهم کند. لذا یکی از دعاهای بندگان الهی، باید این باشد که؛ خدایا! بندگانت را از من راضی کن و توفیق ادای حقوق آنها را به من عنایت کن. حداقل یاری خداوند میتواند اینگونه باشد که به قلب بنده خود الهام کند و به ذهن او خطور دهد، که فلان شخص را ببخشد و از او راضی باشد.
رمضان، ضیافتی برای همگان
ضیافتی که خداوند متعال در ماه مبارک رمضان برای بندگان خود تدارک دیده است، مهمانی همگانی و عمومی است و اختصاص به گروه و طبقه خاصی ندارد. هرکسی به تناسب ظرفیت ایمانی خود از این مائده آسمانی بهره میبرد. مردم با درجات مختلفی از دینداری، از درهای متعدد این ماه وارد این ضیافت میشوند؛ یکی از درهای این ماه درِ «اصلاح» است. خداوند متعال در سورهٔ مبارکهٔ انعام خطاب به پیامبر اکرم(ص) میفرماید:
{ وَ إِذَا جَاءَکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ }
ای حبیب من! هنگامی که اهل ایمان، آنهایی که خداوند، قیامت، قرآن و رسالت تو را قبول کردند، زمانی که نزد تو آیند، سلام و رحمت پروردگار را نثارشان کن و آنها را در آغوش محبت خود گیر. نظر برخی از مفسران این است که { فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ } یعنی اینکه ای رسول! زمانی که مؤمنان نزد تو آیند، به آنها سلام کن. برخی دیگر میگویند این جمله در واقع نقل قول است؛ یعنی خداوند به پیامبر اکرم(ص) میفرماید: سلام مرا به مردم مؤمن برسان. عدهای دیگر میگویند بین سلام پروردگار و سلام پیامبر او هیچ تفاوتی نیست؛ سلام هر دو یکی و آن، سلام محبّت و رحمت است.
سلام خداوند متعال، تنها خطاب به بندگان مؤمنی که هیچگونه گناهی را مرتکب نشدهاند، نیست. بلکه کسانی را که گناهان و لغزشهایی در زندگی خود داشتهاند، نیز شامل میشود. حال مخاطبِ سلام خداوند، هر کسی که باشد، نوعی شایستگی و ارزشمندی در او وجود دارد که مورد سلام و رحمت پروردگار قرار گرفت. ارزش این شخص به این است که از میان هزاران جاذبۀ غیرالهی که در زندگی و جامعهٔ او وجود دارد، تنها جذب خداوند متعال شد. این رابطه و جاذبه، به اندازهای ارزشمند است که آدمی را مخاطب سلام پروردگار قرار میدهد. با توجّه به اینکه به طور معمول، سلام از مقام پایین به مافوق است، اما در مقام عشق که مقام یکی شدن، محبت و دوستی است، مادون و مافوق چندان مطرح نیست.
